Oluş 2

3. Bölüm

Laçin arkamdan anneme bağırıyordu, onu neden gönderdin diye, bende annemin zaten abime kıyamayacağını biliyordum , kafamdaki tüm herşeyi karman çorman olmuştu , deprem devam ediyordu
Balkona zıplayıp kapıdan girdim , pencerenin bir bölümü kırılmıştı , çerçevesinden tutup içine çektim kendimi, dengem bozulmadı , yok oldu resmen, ileride uzanan kardeşime bakıyordum içimden bir ağlama duygusu patlamak üzereydi ama bunu şimdi yaparsam ikimizde ölebilirdik ,
Kollarımı başımın üstüne tutarak yürümeye başladım efeye doğru, ona ulaştım, üzerindeki televizyonu var gücümle çekip attım kardeşimin tozlu yüzünde, ve boncuk gözleri açıldı,
"Geleceğini biliyordum abi "dedi " seni bekliyordum "
Ellerimi altına dolayıp kaldırmak istedim ama gücüm yetmedi, kollarım heyecan ve korkudan kendini bırakmışlardı , ayağa kaldırıp koluna girdim vicudunu kendime yaslayıp, ilerlemeye başladık ev çatır çutur ediyordu kolonlardan inler gibi ses geliyordu ,
Salonu geçip pencerenin önüne geldiğimizde sol taraftaki odaya çatının düştüğünü gördüm efeyi pencereden öbür tarafa geçirirken , hâlâ niye yardıma gelmediklerini anlamaya çalışıyordum , efe balkona geçti bende güç bela atladım pencereden, tekrar çökmüş kardeşimi yerden kaldırıp koluna girdiğim de annem gili görüyordum , yüzlerine gülücükler düştü Laçin ve adanın , iki adım sonra ne olduğunu anlamadım , ev ikimizin üzerine düştü, tavandan kopan parçaların alıntında kaldık, düşerken efe yan tarafıma düştü ben de yüz üstü yere kapaklanmıştım , toz dumandan dolayı nefes almak çok güçleşiyordu, ve üzerimizde beton parçaları, kiremitler vardı, sırtımın üstündeki ağırlığa alışınca, kafamın sıcacık olduğunu farkettim sol kolumu yukarı kendime doğru çekemiyordum , sağ elim de efenin kolunu tutuyordu hâlâ, elimi hızlı başıma sürdüm, karanlıkta rengini görmedim ama bu zonklayan beynimden anlamıştım ki kafam kırılmış, kanıyordu ,sol bacağım da sağ bacağıma nazaran daha fazla ağrıyor ve karıncalanıyordu, gözlerim doluyordu , kafam Yavaş yavaş yerine gelmeye başladı , kulaklarımda çalan zili biri kapatmıştı sonunda, aklıma direk efe geldi, düştüğü yeri hayal ederek sağ elimi uzattım parmaklarına dokundum , elini tutup sıkmaya başladım , nefesim kesik kesik çıkıyordu sesim yoktu , bir kaç defa sıktım cevap vermedi, Kendi içimde kötü şeyler düşünmeye başladım, daha sıkı sıktım bu sefer, sonra efenin parmakları kıbırdadı avucumda , kafamı yere indirdim şükür çekerek,
Dışarıdan boğuk sesler geliyordu , birileri ağlıyordu , birileri adımızı bağırıyordu, başım tekrardan zonklamaya başladığında gözlerimden yaşlar döküldü, sesim çıkmayarak ,
Sonra gözlerim siyahı her yere sürdü ve ben olduğum yerde bayıldım.