5.

Akşam nasıl yattığımı bilmeyerek kalktım gözlerim şişti Felix'i kaldırmadan üstümü değiştirip başka işlerimi halledip okula doğru gitmeye başladım. Düne göre daha sakindim ama fazla düşünce vardı beynimde hala kalbim bağırıyordu düşüncelerim susmuyordu rüyamda Han Jisung her zaman karşıma çıkıyordu ama Han Jisung beni diğer rüyalarım kadar sevmiyordu biliyordum. Yine okula geldiğimde çok az kişi vardı ben ise hemen sınıfa çıktım pencereden dışarı bakarken kendimi buluyordum Han Jisung ne zaman gelecek diye

"Minho kendine gel o seni sevmiyor pencerey bakan onu bekleme"

Diyerek kendimi avutuyordum ama hiç bir çaresi olmuyordu

Hala onu çok seviyordum...

Sınıf biraz dolmaya başlayınca Felix koşarak sınıfa girdi ve hemen yanıma oturdu

"Evde niye yoktun neden hemen okula geldin hem telefonun niye kapalı"

Ardına telefonumu aldım ve ondan 48 cevapsız arama ve 39 tane mesaj atdigi gördüm

"Yapılacak projem vardı"

Felix bana endişeli ve sinirli bir şekilde bakıyordu

"Ne bakıyorsun Felix projem vardı onu hızlıca yapıp hocaya verdim ne var"

Biraz ona karşı sesimi yükselttim

"Bir dahakine haber ver"

"Tamam Felix"

Konuşmamız bitince Han Jisung sınıfa girdi kalbimdeki sesler yükseldi kulaklarım çınladı şakaklarim ağrımaya başladı. Felix yerinden kalıp Han jisung'un yanına gitdi Jisung artık utanmiyordu sadece Felix'e karşı gülüyordu ağlamak istiyordum gözlerim buna izin vermiyordu

Felix ve Han Jisung dışarı çıktığında pencereden onalara baktım el ele tutuşup geziyorlardi çok mutlu bir şekilde geziyorlardı hem de daha diyecek sözüm yoktu kısaca ölüyordum

Zil çalınca Felix yanıma geldi

"Minho biz Han Jisung ile sevgiliyiz ona açıldım oda hemen okul etti çok mutlu oldu"

Heyecanlarak söyledi bunu bana. Nefesim kesildi derince yutkundum bağırarak ağlamak istedim ama olmadı sadece kafamı salladım

"Tebrik ederim"

Sesim fazlaca titredi

Felix ise beni önemsemedi ve gülümsedi ardına sırasına yatdı hala gülümsüyordu

Gözümden kan akıyordu elim titriyordu kendimi sakinleştirmeye çalışıyordum

.........

Okul bitince hemen sınıfan çıktım ama çıktığım gibi Felix bileğimden yakaladı

"Birlikte gidelim hem Han Jisung'da bizimle gelecekmiş"

Sadece kafamı salladım yapacak bir şeyim yoktu sadece benden her özelliğim yitiriyordu

Felix ile Han Jisung hemen geldi onlar el ele tutuşuyorlardı ben ise burnumu çekiyordum ağlamak için zor duruyordum. Yolda sessizce gidiyorduk Felix bazen bana bakıyordu hep gözü Han Jisung'daydi

Eve varınca odama çıkıp kapımı kilitledim ve ağlamaya başladım

Lee Felix soyadımız dışında hiçbir bağımız yok artık...