İllüzyon

Aynaya yaklaştım. Önce gözlerimle buluştu gözlerim, bedenimi süzerek ayaklarıma kaydı. Ayaklarım her geçen gün daha çok acımaya başlıyordu ama bırakamazdım.

Yeterince iyi olana kadar bu takıntının esiri olmayı bırakamazdım.

​Bale barından ayrılıp ortaya geldim ve bir tur döndüm, sonra ikinci tur, sonra üçüncü tur...

Eteğim havayla dans etmeye başladı. Sarı, dalgalı saçlarım bağlamadığım için etrafımda dönmeye başladı.

​O sırada arkadaşım Almina içeri girdi, kulaklıklarını çıkardı. Kendisi düz, simsiyah saçları olan, beyaz tenli, ay yüzlü bir kadındı; her zaman kendine has bir tarzı vardı.

​"Günaydın bebeğiiimm!"

​Hemen üstüme atladı ve kollarını etrafıma sardı. Onun vanilyalı kokusu beni sardı.

​"Seni bekliyorum kaç dakikadır."

​Hemen koşarak müziği açtım ve onun ellerini tuttum. Beraber çocuk gibi dönmeye başladık, kıkırtılarımız salonu doldurdu.

​Bu bir gelenekti aslında aramızda. Ne zaman dansa başlamak istesek önce müzik eşliğinde döner ve özgürce hareketler sergilerdik.

​Müzik bitince ikimiz de kendimizi yere attık. Salon bu saatlerde sessiz olurdu, Almina ile ikimiz çalışırdık genelde.

​"Dünkü parti nasıldı?"

​Almina hemen bağdaş kurdu. "Fena değildi ama çok sıkıldım. Bizim okuldan herkes erkenden gitti. Sen neler yaptın dün gece, şu çocukla konuştun mu?" Bana müstehzi baktı ve kaşlarını kaldırdı.

​"Off, sakın şimdi onu sevmiyormuş gibi yapma, yanaklarından belli ne kadar sevdiğin!"

​Ona baktım ve daha sonra ellerime baktım."O, sonuçta baş erkek dansçı... Of, ama alamıyorum aklımı!"

​"O baş erkek dansçıysa n'olmuş ki, sen de yıllardır bu okuldasın!" Almina o sırada ayağa kalktı ve odadan çıktı. Tek başıma kalınca kendimi yere attım.

Düşünceler aklıma gelirken derin bir nefes aldım ve onları dağıttım. Kurnaz tilkilerin aklıma girmemesi için tavanı incelemeye başladım.

​O sırada anons yapıldı; herkes antrenmana bekleniyordu. Hemen doğruldum ve saçımı topuz yapmaya başladım.

​Bale okullarında disiplin ve odaklanma ilk derste başlar. Saçın sıkıca toplanması, dağınıklıktan uzaklaşmayı ve tamamen eğitime odaklanmayı simgeleyen köklü bir gelenek olarak öğretilirdi.

Hatta tellerin bile çıkmadığı o sıkı topuz, zihinsel olarak da dansa hazırlık aşamasıydı.

​Bayan Perette o topuzu görmediğinde sizi bir ay danstan men ederdi ve bu da bir dansçı için adeta bir ölüm demekti.

Koridora çıktım. Bale yapan sanatçılara ait portrelerin bulunduğu salondan geçerek merdivenlere yöneldim ve bale çalışmalarının yapıldığı salona indim.

Almina henüz gelmemişti. Oysa benden önce çıkmamış mıydı?

İçeri girdiğimde yüzüme bir gülümseme yayıldı. Ne de olsa bu hayattaki tek arkadaşımdı. Arkadaşlık benim için tam olarak buydu: Çocukken aynı hayalleri paylaştığım, birlikte büyüdüğüm ve her zaman desteklediğim o kız...

Hemen yanıma geldi. Bayan Perette içeri girdiğinde ise diğer kızlarla sıraya girdim.

Bayan Perette salonun ortasına gelerek konuşmaya başladı.

"Merhaba, arkadaşlar. Yeni sezonumuzda yaklaşan gösteriden önceki son provamızdayız. Çok yakında gösteride yer alacak öğrencileri seçeceğiz..."

Baş kadın balerin olmak, en büyük hayalimdi. Yıllardır bunun için çalışıyordum. Her sabah aynı aynanın karşısında, aynı hareketleri defalarca tekrarlamıştım. Bunun için dişimi tırnağıma takmıştım.

Almina ile göz göze gelince bana gülümsedi.O da en büyük hayalimin ne olduğunu bilirdi. Her zaman beni destekler, başaracağıma inandığını söylerdi.

Birkaç dakika sonra antrenmanlara başladık ve yarım saat içinde dersimiz sona erdi. Almina yine gözümün önünden kaybolmuştu.

Nereye gitti bu kız?

Onu aradım ama bulamayınca içimi çekerek biraz daha çalışmak için bale barına tutundum. Birkaç kız da benim gibi burada kalmayı tercih etmişti.

Derslerime giren birkaç kızın konuşmalarına istemsizce şahit oldum. Onlarla pek anlaşamazdım. Kötü insanlar değillerdi ama bir türlü kanım ısınmıyordu onlara karşı.

Melis kıkırdadı. Sarı saçlı, beyaz tenli, yeşil gözlü, ince yapılı bir kızdı.

"Almina ve baş erkek dansçı Leon'un dünkü partideki yakınlaşmalarını gördünüz mü?"

Yakınlaşma?

Elimi barın üzerinde sabitledim. Bir an için hareket etmeyi unuttum.

"Ne yakınlaşması?"

Onlara inanmak istemedim. Belki de yalnızca ufak bir konuşma yapmışlardı.

Almina, benim hoşlandığım biriyle asla böyle bir yakınlık kurmazdı ki...

Kızlara baktım, ardından boğazımı temizledim. Gözlerim dolmaya başlamıştı.

Hayır, inanamazdım.

"Ne yakınlaşması?"

Kızlar kıkırdadı. Melis öne çıkarak saçlarıyla oynamaya başladı.

"Almina sana anlatmadı mı?"

Gözlerimin dolmaması için dua ediyordum.
Ağlamamalıydım. Ağlamamalıydım.

"Unutmuş olmalı... Yoksa söylerdi."

Melis şüpheci bir ifadeyle bana baktı. "Eğer merak ediyorsan dün gece bayağı ama bayağı yakınlardı." Kıkırdadı.

Bayağı...

Her sabah birlikte dans ettiğim, çocukluğumdan beri hep yanımda olan o kız... Başkalarına ihtiyaç duymayışımın sebebi olan Almina bunu yapmış olamazdı. Kesinlikle yalandı. Bunun mutlaka başka bir açıklaması olmalıydı.

O gün Almına'yı bir daha göremedim. Ne kadar arasam da bulamadım. Mesaj attığımda bana her zaman gönderdiği sticker'lardan birini atmış, yorgun olduğunu söylemişti.

Evimin kapısını açtım. Tek katlı, 2+1 bir evde oturuyordum. İçerisi çizdiğim resimlerle doluydu. Sabah aceleyle çıktığım için bale ayakkabılarımı yere atmıştım.

Kendimi beyaz koltuğa bıraktım. Ne kadar düşünmek istemesem de düşünceler bir canavar gibi beynimi parçalamak, kalbime şüphe düşürmek istiyordu.

Almına yapmazdı. Ona güvenim o kadar büyüktü ki duyduğum şeylere inanmak bile benim için Almına'ya yapılmış bir hataydı.

Yarın sanırım onunla konuşacaktım. Ama ya konuştuğumda ona güvenmediğimi söylerse?

Of, düşünmek istemiyorum.

Kafamı yastığa daha çok gömdüm. Gözlerim dolarken elimi kalbimin üzerine bastırdım.

Bazen hayat böyle olabilirdi. Ama her şey geçecekti. Yavaşça...

Uyuyakaldım.
_____________

Yazım yanlışlarım varsa affedin bebişlerimmmm. İyi okumalar dilerim! 💗

İlk bölüm biraz iki ana karakterimizin arkadaşlığı hakkındaydı. İlerleyen bölümlerde baş erkek karakterimiz de giriş yapacakkk! Wuhuuuuu🥳🥳🥳