Mektup

Sevdiğime;

Sevdiğim ben geldim, sen git dedin ben geldim. Ben sana koştum geldim, inadına seviyorum dedim. Sen sevmedin,ben senin yerine de sevdim.

Ben seni çok sevdim canımın canı. Ben seni aklımın yetemediği kadar sevdim, ben bunu hakkettim mi canımı canı? Benim hakkım bu muydu peki hayatımın anlamı? Ne güzel kıydın sen bana öyle ya, vicdanın hiç sızlamadı mı mesela bana kıyarken? Benim vicdanım çok acıdı canımın içi. Sen benim tüm hayatımsın, sen ama zaten bunu biliyorsun değil mi hayatım? Ne güzelde bıraktın beni sana hayatım dediğim gün, bırakışın bile güzeldi kurban olduğum. Ben nasııl sevebildim snin her zerreni ya? Kimseyi sevmezdim oysa ben, ne güzel öğrettin bana sevmeyi.

Sevmeyi öğrettiğin kadar acı çekmeyi de öğrettin ama sen bana. Acı çekmeyi öğretmeyi hep istemiş miydin canımın içi? Ben acı çekmeyi öğrenmemek için yalvarmıştım oysaki, canımı yakmayı bu kadar mı istedin aşkım? Bu muydu senin hedefin? Hedefin bu ise iyiki bana acı çekmeyi öğretmişsin canımın içi.

Sen mutlu ol diye senden uzak durdum yazma dedin yazmadım. Git dedin gittim, gel dedin geldim. Ama sen benden seni sevmememi istedin be bitanem, ben seni sevmezsem ne yaparım. Söylesene seni sevmezsem kimi severim ben? Sen yoksan ben var mıyım ki? Çok sorum vardı sana, ama sadece iyi olduğunu bilmek yetiyor. Rüyalarımda birlikteyiz en azından.

Rüyalarımda sadece sevmeeyi öğretiyorsun bana, acı çeekmek ne demek ikimizde bilmiyoruz rüyalarımda. Biliyor musun, biz rüyalarımda çok mutluyuz. Rüyalarımda sarılıyoruz birbirimize, sen bırakmıyorsun beni. Ama en sonki rüyamda çok kötüydü. Yoksa artık rüyalarımda da mı acı çekmeyi öğreneceğim?

Belki bir gün bir yerde denk geliriz seninle, sen tannımazsın belkide. Olsun bitanem, tanıma beni. Ben tanırım seni, o yeter bana. Belkide unutursun beni, kimbilir belkide hiç unutamazsın. Ama unut beni canımın içi. Ben seni üzerim unutmazsan. Unutamazsan gel tekrar, ben zaten hiç unutamam seni.

Sevdiğim, canımın içi, birtanem ben seni bir temmuz günü gördüm. O temmuz gününden beri lal oldum ben. Aklım bir seninle oldu. Bir tek seni düşünde benim aklım. Sen beni tanımıyordun bile, ben ise senin profilini ezberlemiştim.

Canımın canı sen bana hayal kurmayı öğrettin be. Benim hayallerim yoktu ki. Umutsuz vakaydım senden önce. Senden önce. Ne kadar boş bir tabir, ben sensiz ne yapıyordum ki birtanem?

Sen beni çoküzdün be canımın içi. Ben sana kalbimden bir odacık vemiştim. Sen o odacığa giden tüm kapakçıkları kapattın. Almadın içeriye beni.

Çok konuştum galiba yine. Şuan bile bitti mi demeye başlamışsındır. Bitti canımın içi. Bitti.

Mila Talya Arkan