Bilginin ışığı

Selanik’te yeni bir gün doğuyordu.Sabahın ilk ışıkları taş sokakların üzerine düşerken küçük Mustafa, annesinin sesiyle uyandı. Zübeyde Hanım her zamanki gibi erkenden kalkmış, evin içinde sessizce hazırlık yapıyordu.“Haydi oğlum, bugün yeni bir başlangıç olacak.”Mustafa heyecanla ayağa kalktı. Bugün okula başlayacaktı.Annesi saçlarını düzeltti, kıyafetlerini özenle giydirdi ve kapıya kadar onunla yürüdü. Mustafa’nın gözlerinde hem merak hem de biraz çekingenlik vardı.Okulun avlusuna girdiklerinde çocukların neşeli sesleri her yeri dolduruyordu. Kimisi oyun oynuyor, kimisi yeni arkadaşlarıyla tanışıyordu.Mustafa ise sessizce etrafı izliyordu.Onun için her şey yeniydi.İlk ders başladığında öğretmen, öğrencilerine çeşitli sorular sordu. Mustafa dikkatle dinliyor, cevap vermeden önce düşünüyordu. Öğretmeni onun merakını ve öğrenme isteğini kısa sürede fark etti.Günler geçtikçe kitaplar, Mustafa’nın en yakın dostu oldu. Boş bulduğu her an okuyor, öğrendiklerini sorguluyor ve daha fazlasını öğrenmek istiyordu.Bir süre sonra ailesinin yaşadığı zorluklar nedeniyle eğitiminde değişiklikler oldu. Ancak Mustafa hiçbir zaman öğrenmekten vazgeçmedi.Yıllar geçti.Artık askerî okuldaydı.Burada disiplin, düzen ve çalışkanlık hayatının bir parçası olmuştu. Matematik dersinde gösterdiği başarı öğretmenlerinin dikkatini çekiyordu.Bir gün matematik öğretmeni sınıfta dolaşırken Mustafa’nın çözdüğü sorulara uzun uzun baktı.“Güzel düşünüyorsun.”Mustafa utangaç bir gülümsemeyle başını eğdi.Öğretmeni devam etti:“Senin adın Mustafa… Benim de adım Mustafa. İkimiz aynı isimle anılmayalım.”Sınıfta kısa bir sessizlik oldu.Öğretmeni gülümsedi.“Bundan sonra senin adın Mustafa Kemal olsun.”O an sınıftaki arkadaşları alkışlamadı.Kimse ayağa kalkmadı.Her şey çok sakindi.Fakat tarihin sessiz anlarından biri yaşanıyordu.Mustafa artık yalnızca Mustafa değildi.O günden sonra “Kemal” adı, onun çalışkanlığını ve olgunluğunu simgeleyecekti.Askerî okulda aldığı eğitim yalnızca derslerden ibaret değildi. Vatan sevgisi, sorumluluk ve disiplin de burada şekilleniyordu.Geceleri yatmadan önce bazen gökyüzüne bakar, geleceği düşünürdü.“Bir gün ülkem için faydalı olabilecek miyim?”Bu soru, zihninde her geçen gün daha da büyüyordu.Henüz önünde uzun bir yol vardı.Onu bekleyen savaşlar, zorluklar ve büyük sorumluluklardan habersizdi.Fakat içinde hiç sönmeyen bir inanç vardı.Ne olursa olsun çalışacak, öğrenecek ve vatanına hizmet edecekti.O gece Selanik’in üzerinde yıldızlar her zamankinden daha parlak görünüyordu.Belki de tarih, yeni bir sayfasını sessizce hazırlıyordu