1. Bölüm

Koçari, annesini arayan Eleni'ye yardım ediyordu.Furtunalılar kızın annesini biliyordu. Şerif Furtuna'nın karısı olmaya zorlanmış, Adil Koçari'nin eski karısı Esme Furtuna. Esme ile Adil'in kızıydı Eleni fakat Şerif Esme'ye olan takıntısı yüzünden Esme hamileyken bebeği satmıştı. Esme'ye 'Bebeğin öldü' demişlerdi. Şerif kızın Karadeniz'e geldiğini öğrenince tek çaresi olan onunla aynı günahı taşıyan Zarife'yi yani yengesini çağırıp durumu özetledi. Zarife oğlu İsmail'i yanına çağırdı.
"İso gel çabuk."
"Efendim anne.Bir sorun mu var?" dedi İsmail.
Şerif Zarife'nin konuşmasına izin vermeden konuşmaya başladı.
"İso şimdi biliyorsun ki Esme'nin kızı."
"Maalesef biliyorum."diye mırıldandı İso.
"Onu kaçıracaksın.Anneni korumak istiyorsan yapacaksın eğer yapmazsan Koçariler öğrenir ve hepimiz biteriz. Şimdi git o Eleni'yi kaçır." dedi şerif ve odadan çıktı. Zarife oğlunun omzuna dokundu.
"Eleni sağlık ocağında ve sana bir şey olmayacak annene güven."
İsmail kafasını salladı kabul edercesine. Başka çaresi yoktu. Babası ölmüştü tek annesi ve abisi kalmıştı onları korumak zorundaydı. Ceketini aldı ve evden çıktı. Arabasına binip sağlık ocağına ilerledi. Sağlık ocağına geldiğinde kimse yoktu. Tam gidiyordu ki arkasındaki Eleni'yi gördü.
"Kusura bakmayın bugün sağlık ocağına geç kaldım. Siz muayene odasına geçin ben çantamı bırakıp geliyorum."
İsmail muayene odasına girdi elindeki bayıltıcı ilaçlı bezi düzeltti ki hemen bayıltabilsin. Eleni geldi askıdan önlüğünü almak için arkasını döndü tam o anda İsmail arkasından gelip bezi yüzünü ve burnu ilaçlı bezle kapattı. Eleni bayılmıştı. İso onu arabaya koydu. Uzaktan gelen araba onu iyice tedirgin etti. Arabanın Koçarilere ait olduğunu farketti ve arabasına binip çalıştırdı. Koçari arabası onun önünü kesti kaçış yoktu. Geriye gidemezdi çünkü arkasında sağlık ocağı vardı. Arabadan inmeden olacakları bekledi. Arabadan Fadime indi. İso'nun arabasının sürücü kapısını açıp İso'yu kolundan çekip dışarı çıkardı. Fadime cebimden silahını çıkarıp İso'ya doğrulttu.
"SEN KIZI MI KAÇIRIYORDUN FURTUNA UŞAĞI?!" diye bağırdı Fadime.
"Silahı indir!" diye emir verircesine bağırdı İso.
"Bana emir verecek konumda değilsin."
"Belkide."
Fadime konuşmasına izin vermeden silahı İso'nun kafasına geçirdi. İso bayılmıştı ilk önce bayılan Eleni'yi muayene odasındaki yatağa yatırdı sonra ise İsmail'i sürüterek arabanın arka koltuğuna yatırdı. İp alıp İso'nun elini ve bacağını bağladı.

★★★

İso gözlerini soğuk farelerin olduğu eski bir depoda açtı. Tek olmadığını ve izlediğini hissetti.
"FADİME!" diye bağırdı.
Fadime gülerek sandalyeye bağlı İso'ya yürüdü.
"Efendim Furtunacuk."
"Bırak beni Çeyrek Mafya."
"Çok beklersin." diye alaycı bir gülümsemeyle sandalyenin etrafında dolaştı. İso etrafında dolaşan Fadime'ye göz devirdi.
"Ne yapacaksın bana?" dedi İso sinirle.
"Ne istersin?" diye sordu büyük bir rahatlıkla sordu Fadime.
"Seçenekler ne?"
"Birinci seçenek keçilere atılmak, ikinci seni uçurumdan sarkıtmak, üçüncü gebertmek. Çok iyi bir olduğum için seçenek sundum. Seçeneklerin üçüncüsü senin için çok uygun, şiddetle tavsiye ediyorum."
"Çok güzel seçenekler seçim yapmakta zorlanıyorum." dedi İso alaycı şekilde gülümseyerek ve elindeki ipleri Fadime'den gizli çözmeye çalışıyordu.
"Sana süre veriyorum. Şimdi sana bir soru soracağım ve sende cevap vereceksin anladın mı?"
İso onaylarcasına kafasını salladı. Ellerindeki ipler çözülmüştü.
"Eleni'yi neden kaçırdın?Onla derdin neydi?" diye sordu Fadime.
İso konuşamadı gerçeği söylerse olacakları biliyordu.
"O da bir düşman artık bazı duyguları tatması lazım." diye saçma bir bahane söyledi çünkü başka şansı yoktu. Fadime silahını çıkartıp ona doğrulttu.
"O zaman seninde başka duyguları tatman lazım." diye ciddiyetle konuştu Fadime. İso vurulmamak için hızla ayağındaki ipi açıp silaha doğru yürüdü. Fadime iki adım geriledi sonra durdu. İso aniden Fadime'nin elindeki silahı çekti. Fadime inatla silahı bırakmadı. Sonra ani bir silah sesi duyuldu.