9.BÖLÜM

Alp'den devam;
Az önce Azra'dan gelen bir arama ile Burhan aga ve Bartu'nun trafik kazası geçirdiğini öğrendim acele ile şirketten çıkıp eve geldim ilk salona baktım İrem belki orada sır diye orada olmayınca mutfağa da gidip baktım orada da yoktu o zaman son olarak oda kalıyordu hemen merdivenlerden çıktım odanın kapısının önünde durdum ben bunu nasıl İrem'e söylerdim çok üzülecekti ama söylemek zorundaydım kapının önünde derin bir nefes aldım ve odanın kapısını açtım. İrem Romeo ile Juliet kitabını okuyordu benim geldiğimi fark etmedi kitaba öyle derin bakıyordu ki sanki kitabı okuyor değil yaşıyor gibiydi bunu gözlerinden okuya biliyordum. Kapıyı kapattım İrem sonra fark etti ve başını ağır ağır bana doğru döndürdü. Tekrar derin bir nefes aldım ve ona doğru bir kaç adım attım ve durdum
İrem:"Alp sen iyi misin"sorusu ile konuşmaya başladım.
Alp:"İrem şimdi sana birşey söyleyeceğim ama sakin olucaksın tamam mı"
İrem:"Tamam Alp söyle"dedi merakla.
Alp:"İrem şimdi şöyle bir durum var-"tam lafımı tamamlıyacaktım ama sözümü İrem kesti
İrem:"Alp lafı ağzında eveleyip geveleme de söyle"dedi sabırsızca ve endişeli sesiyle
Alp:"İrem baban ve abin trafik kazası geçirmiş ama şuan durumları iyi ameliyattan çıkmışlar bir saat sonra normal odaya alacaklarmış"dedim.
İrem:"N-ne diyorsun sen Alp"
Alp:"İrem biliyorum şuan şoktasın ama şimdi git ve hazırlan ben seni burada bekliyor olucam ve sakin kalmanı istiyorum tamam mı"dedim. İrem başını sallayarak hızla dolaba yöneldi.

İrem'den devam;
Babam ve abimin kaza geçirdiğini öğrendigim o an sanki bir çukur açıldı kocaman simsiyah bir çukur ve beni içine çekti içine çekerkende çukur sanki gittikçe küçülmeye başladı ve nefessiz kaldım. Şoka girmiş haldeydim ne yapacağımı bilmiyordum hızla elime ne geçtiyse giydim ve Alp'in yanına gittim.
İrem:"Hadi Alp hemen gidelim"
Alp:"Tamam sakin ol gidelim hadi"dedi ve ben ondan önce davranarak kapıya yönelip kapıyı açtım. Evet belki babam ve abimşn durumu şuan iyi olabilirdi ama her an her şey ola bilirdi tıpkı benim zorla evlenmem gibi. Konağaın kapısından çıkarken Esma hanım terastan bize bakıyordu onu fark ettim ama hiçbir şey demeden yoluma devam ettim zaten her şeyi biliyordur bilmezse bile ona hesap verecek değildim. Konağın kapısındaki korumalar Alp'i gmrene kadar bana kapıyı açmadılar o yüzden sinirlerim daha da bozuldu sanki kaçıcam. Hemen Alp'in arabasına bindik ve hastaneye dpğru yol aldık. Yarım saat özel bir hastanenin önünde durduk hastanenin adını görünce şaşırdım hastanenin adı Taşkıran hastanesiydi bu nasıl ola bilirdi merak etmiştim ama şuan daha önemlisi vardı babam ve abim hemen kocaman giriş kapısından girdik hemen danışmana doğru gideceğim sırada Alp kolumdan yakalayıp beni asansöre bindirdi asonsörden üçüncğ kata bastı ve asansör kapısı kapandı ben hiçbir şekilde konuşmuyordum sanki dilim tutulmuştu bir kaç saniye sonra üçüncü katta durunca yine Alp'den önce davranarak çıktım korşdorda koşturmaya başladım ilk önce saga gittim orada kimse yoktu sonra sola gittim en son iki koridorun ortasından açılmış başka bir koridor gördüm oraya girip biraz ilerleyince annemi gördüm hemen yanına gittim yüzüme baktı bende onun yüzüne baktım ağlamaktan kızarmış gözlerş beyaz yüz teni yeni yeni kırışmaya başkayan anlı. Hemen ona sarıldım o da bana sarıldı o annem bana sarılınca içimden bir fırtına koptu ve göz yaşlarım benden istemsizce akmaya başladı. Annemde ağladı sonra annemden ayrıldım ve annemi de alıp hasta odalarının yanında duran koltuklardan birine ben diğerine de annemi oturttum ikimizde konuşmadık bilmiyorum böyle kaç saat ya da kaç dakika geçti sadece oturduk ve yere baktık bende annemde Alp'de yanımızda sadece öyle durdu hiçbir şey demedi. Bir kaç dakika sonra babamı ve abimi deyeye yatırmış dört foktor getirdi hemen ayağa kalkıl yanlarına gittik Azra da abimin elinş tutmuş bırakmıyordu hemen babamın yanında durdum ayıktı iyide duruyordu. Babam beni görünce anlık bir şaşırdı sonra
Burhan:"İrem sende mi buradasın"dedi
İrem:"Evet baba duyunca hemen gekdim sen nasılsın iyi misin"diye sordum
Burhan:İyim"dedi sonra doktorlar daha fazla beklemeden sedyeyi tekrar sürmeye başladılar bizim annemle önğnde durduğumuz 548 numaralı odaya doğru ilerlediler abimi de aynı odaya götürdüler bir kaç dakika sonra doktorlar odadan çıktı ve hemen ardından annem girdi ben odaya girşp girmenek arasında tereddütteydim çünkü abimde o odadaydı. Alp durumu fark etmiş olucak ki yanıma geldi
Alp:"Neden içeri girmiyorsun"
İrem:"Sen neden cevabını bildiğin sorular soruyorsun"
Alp:"Belki cevabım yanlıştır diye olamaz mı"dedi ona başımı kadırıp baktım gözlerşmi gözlerine diktim ve
İrem:"Abim olduğu için"dedim ve gözlerimi ondan kaçırdım
Alp:"Abini görmezden gelebilirsin ama şunu da bilki sen hala aileni seviyorsun hemde ilk günkü gibi ve bence bunu biliyorsun fa söyleme gerek yok"
İrem:"Neyse ya eve gidelim bence sende çok yoruldun ama önce kapıdan bir görüşürüz diyip çılacağım"
Alp:"Tamam"dedi sonra ben odaya yavaş yavaş adınlar eşliğinde girdim o an bütün gözler benim üzerindeydi
İrem:"Baba abi geçmiş olsun ben şimdi gidiyorum kendinize dikkat edin görüşürüz"
Burhan:"İrem ne çabuk gidiyorsun böyle kalsaydın biraz"
İrem:"Kalamam baba işkerim var"
Bartu:"O Alp izin vermiyor dur baba bırak gitsin"
İrem:"Aksine Alp kal dedi ama ben gitmek istiyorum hem baktım iyi siniz maşAllah neden duruyum ki sizin bana ne hayrınız dokundu da bu güne kadar şindş ben burada sizi hastane köşelerşnde bekliyim"
Burhan:"İrem git sen git biz anladık anlayacağımızı ama sende şunu unutma ben senin babanım ve ben seni evlendirdim yani bana karşı çıkamazsın anladın"dedi onu baştan aşağa aşağlar gözler ile baktıktan sonra hiçbir şey demeden odadan çıktım Alp beni bekliyordu yanına gidip
İrem:"Hadi gidelim"dedim.
Alp:"Noldu bir şey demedi değilmi o Bartu sana"
İrem:"Off aman dese ne olacak ve birşey de demedi ayrıca"dedim ve bir iki adım atıp terar arkamı döndüm ve Alp'e baktım ona baktıktan sonra oda yanıma gelip yürümeye başladı baraber arabaya bindik o an tekrar aklımdan şu soru geçti bu hastane Taşkıran aşiretinin miydi daha fazla dayanamayarak sordum
İrem:"Alo bu hastane sizin mi"
Alp:"Evet"dedi motoru çalıştırırken
İrem:"Peki bunu bana neden daha önce söylemedin"diyerekten sordum
Alp:"İrem biz senle daha doğru düzgün konuşmadık bile o yüzden söylememiş olabilirim"
İrem:"Ee haklısın tabi sende aman neyse ya bana ne zaten"
Alp:"Sana mı ne kızım seni de ilgilendiriyır tabi çünkü artık sende bit Taşkıran'sın bunu unutma"dedi sırıtarak
İrem:"Ayy ne büyük başarı elde etmişim"
Alp:"Tabii kızım kim benim gibi koca istemez ki"dedi anlık bir kahkaha patlattım ve sonra da konuştum
İrem:"Ayy Alp alemsin valla"dedim yol boyu böyle sohbetlerimiz devam etti yarım saat sonra eve geldik ben hemen odaya çıktım ve duş aldım sonra da saçlarımı kurutup uyudum.

Evet arkadaşlar yeni bölümde böyleydi inşAllah beğenirsiniz yazım yanlışı olabilir biliyorum bölümler geç geliyor ama hafta sonu çalışıyorum hafta içi de okul,sınav,deneme,sözlü falan derken vaktim kalmuyor bide bu kitap ilk kitabıma göre daha az begenildi lütfen beğenmeyş ve yorum yapmayı unutmayın sizleri seviyorum bir sonraki bölümde görüşmek üzere 🤍🌸🌸🌸🥰😘😘