7.BÖLÜM

İrem'den devam;
Gelin görmeye neredeyse elli kişi gelmişti ben tekli koltukta öyle oturuyordum sıkılmıştım benim yaşında genç kızlarda vardı ama benim ankaşabileceğim kızlardan değildi o yüzden öylece oturuyordum. Daha çok oturmak istemediğim için ayağa kalktım ve Esma anneye doğru yürüdüm
İrem:"Anne ben odama çıkabilir miyim kendimi iyi hissetmiyorum da"
Esma:"Noldu keçe iyimisin"
İrem:"İyim anne sadece biraz başım ağrıyo gidip dinlenirsem geçer"
Esma:"Bir saat daha dur keçe şimdi giderler sen gidersen kaçtı diyiote laf yaparlar"bu ksdınında işi gücü milletin ne dediğidi gerçi benim de annem bundan farksızdı ama neyse
İrem:"Tamam anne"dedim ve geri geçip yerime oturdum.

Yarım saat sonra;
Yavaş yavaş gelenler kalkıyordu artık gerçekten de başım ağrımaya başlamıştı bi de bu süslü püslü sıcak fistan vardı ben hiç alışık değildim buna bide uykum gelmeye başlamıştı o yüzden hemen odama çıkmak istiyordum. Yaklaşık yarım saat sonra herkes gitti bende odama çıkıp kısa bir duş aldım saçlarımı da kurutup yüzüme yüz kremim ile lip balm'ımıda sürüp yattım.

Ertesi gün;
Sabah yine saat yedi de alarm çaldı yataktan kalkıp alarmı durdurdum sonra koltukta yatan Alp'i gördüm ne zaman gelmişti de ben duymamıştım ki neyse ya diyip banyoya ilerledim banyodan işlerimi hallettikten sonra üstüme bedenime tam uyan diz kapaklarımdan bir karış kadar yukarıda biten siyah askılı bir elbise giydim saçlarımı dalgalı yaptım makyajımı da yaptım ve aşağa inmek için kapıya yöneldim kapıyı çektim ve açtım sırada arkadan Alp'in sesini duydum
Alp:"Nereye"
İrem:"Kahvaltı hazırlamaya"
Alp:"Onu anladım da bu halde nereye"
İrem:"Ne varmış halimde"
Alp:"İşte birşey yok halinde üstündeki şeye bak"
İrem:"Alp üstümdeki bir elbise farkındaysan elbise"
Alp:"İrem geç değiştir şunu beni delirtme"
İrem:"Ya niye değiştiriyormuşum hem sana ne benim ne giydiğimden"
Alp:"Geç İrem değiş şu üstünü delirtme beni"
İrem:"Alp hayırdır kıyafetlerime de mi karışıyorsun artık"
Alp:"Evet İrem evet kıyafetine de karışıyorum kimsenin karşısına böyle çıkamazsın"
İrem:"Düğün alışverişine gittiğimizde de mini etek giymiştim annen hiçbir şey dememişti şimdi mi sorun oluyo bu kıyafetim"
Alp:"İrem o zaman benim karım değildin ama şimdi benim karımsın ve bunu giymeni istemiyorum anladın mı beni ve şimdi git düzgün bir şeyler giy"
İrem:"Offf Alp off göreceksiniz ben birgün özgürlügüme kavuşacam o zamanda sen bana karışamayacaksın"dedim ve dolaba yöneldim ayak bileğimden biraz üstte biten bir tane Beyaz Pembe çiçekli elbise giydim ve çıktım Alp bana baktı ve sonra
Alp:"Bu olmuş işte söz dinle bi ya"
İrem:"Alp bak sinirleniyorum tamam mı yapma"
Alp:"Git sen şimdi kahvaltı hazırla annem kalkar birazdan ve kahvaltı hazır olmadığını görürse sana ne ceza verir bilemem"dedi sırıtarak
İrem:"Sırıtmayı bırak Alp ve şimdi zaten kahvaltı hazırlamaya iniyorum zaten"dedim ve odadan çıktım.
Yarım saat sonra nihayet kahvaltı hazırdı dünün yorgunluğu ile hala kendimi dinç hissetmiyordum bu Esma denen kadın bana bir sürü sarma sardırmıştı hiç ara vermeden tam üç kilo sarma sarınca belim ağrımış tabi en son zipteyi de masaya koydum ve yukarı çıktım kapıyı çalıp içeri girdim gene geçenki gibi birşey yaşanmasın diye içeri girdim ve
İrem:"Paşa hazretleri kahvaltınız hazır buyrun köleler ve Kahyalar sizi beklerler"
Alp:"İrem Allah aşkına napıyorsun sen ya paşa hazretleri ne demek ben ağayım aga"
İrem:"Tamam hadi uzatma da in ağa"dedim ve odadan çıktım aslında Alp iyi biriydi o da istemeden benim ile evlenmişti onun da burada benim gibi isyan etmeye hakkı vardı ama yapmıyordu çünkü alışmış artık. Aşağa indim Esma anne ve Gökhan baba masada oturmuş kahvaltılarını ediyorlardı bende yerime oturdum ve kendime çay koydum Alp'de geldi oturdu ona da Esma hanımının bakışlarını gene üstümde hissettiğim için çay doldurdum ve geri oturdum bu sabahta bu kadını çekemezdim o yüzden bu çayı doldur bilirdim küçük bir çay problemi vardı da bu ailede. Kahvaltı bittikten sonra toplanmasına yardım ettim yardımcı kızlardan biri 19 yaşındaydı onunla arkadaş olmuştuk resmen beraber işleri yapıp şakalaşıp gülüşüyırduk o bana pek iş bırakmamak için kendisi yapıyordu ama ben buna izin vermiyordum onunla iyi vakit geçiriyordum o benim burada tek arkadaşımdı adı da Sevgi'idi kumral örülmüş şaçları ona farklı bir hava katıyordu gözlerinin ela rengi olması ona çok yakışıyordu uzun ve çok güzel bir kızdı bir yandan iş yaparken bir yandanda sohbet ediyorduk o bana bu evde ki şeyler hakkında bilgi veriyor bende onu can kulağı ile dinliyordum çünkü Esma anneyi kuzdırmamak ve benim ile uğraşmaması için bir şey arıyordum. Çünkü bu kadının laflarından ve bana olan bakışlarından nefret ediyordum
Sevgi:"Gelin hanımım siz isteseniz bırakın ben yaparım"
İrem:"Aman Sevgi sende bir bulaşık yıkamışım çokmu birşey olmaz benim de vaktim geçiyor işte"dedim tebessüm ederek.

Evet arkadaşlar yeni bölümde böyleydi inşAllah beğenirsiniz yazım yanlışı olabilir kitabı begenmeyi unutmayın çünkü gerçeten ilk kitabım kadar beğenilmedi bu kitabım önerdiğiniz kitap hakkında bir şeyler varsa bana özlden yaza bilirsiniz iyi okumalar🥰