1. Bölüm

Ayla Çevik'den;

"Hadi arkadaşlar daha hızlı!"

Bugün beklediğimden fazla yoğun geçiyordu. Uzun bir süredir bu organizasyon için çabalıyordum ve zamanı gelmişken de en iyi şekilde yerine getirmek istiyordum.

Ben Ayla Çevik, 22 yaşındayım ve Karahanlı Restorantında Şefim.

"Şefim bu yemek biraz sulu oldu gibi. Bir bakabilir misiniz?"

"Tereyağ ile bağla çok sulu bu."

Mutfakta çalışmak gerçekten zor ve bir o kadar da stresliydi.

Ama insan sevdiği mesleği yapınca her şeyin üstesinden geliyor.

Ben bu mesleğe sahip olabilmek için her şeyi göze alıp aileme karşı çıkmıştım ve bu yaptığım davranışımdan bir kere bile olsun pişmanlık duymamıştım. Yine olsa yine yapardım.

Ben Gastronomi ve Mutfak Sanatları bölümünden mezunum. Ailem bu mesleğe karşı çıksa bile ben dinlemeyip çocukluk hayalim olan mesleği elime aldım.

Kendim hakkında bilgiler verdiğime göre şimdi asıl meseleye dönebiliriz.

"Ayla Şefim karidesler hazır kontrol edecek misiniz?"

"Geliyorum Zeynep."

Karidesten bir parça alıp tadına baktım.

"Zeynep çabuk buraya gel!"

"Sorun mu var Şefim?"

"Sence de ortada bir sorun yok mu?"

Normal hayatımda bu kadar sert değildim ama mutfak benim için bambaşkaydı.

"Karideslerin pişme derecesi böyle mi oluyor? Çabuk baştan yap ve dikkatli ol!"

"Tamam Şefim."

Bugün bu ekibe kesinlikle bir şeyler olmuştu. Normalde hızlı çalışan, hiçbir şekilde problem yaşamadığım ekip şimdi ise tam tersiydi.

"Arkadaşlar daha hızlı olmalısınız bu gidişle yetişmeyecek! Bir an önce kendinize gelin, toparlanın!"

Yemeklerin yetişmeme ihtimalini göze alamadığım için bende tatlı kısmına geçip magnolyayı yapmaya başladım.

Ilk önce muhallebisini yapıp kenara koydum ardından bisküvileri rondodan geçirdim.

Çilekleri eşit boyutta kesip kenara aldım ve bardaklara koymaya başladım.

Bardağın yarısına kadar muhallebiyi koyup ardından rondodan geçirdiğim bisküviyi koydum ve çilekleri dikkatli bir şekilde dizdim.

Ardından üzerine bir kat daha Muhallebi koyup tekrar bisküvi ve çileklerle süsledim ve böylelikle tatlım hazır olmuştu.

Sonunda bütün hazırlıklar bittikten sonra derin bir nefes alabilmiştim. Gerçekten bugün fazlasıyla stresliydim.

Yemekler hallolduktan sonra ekipten 3 kişi hariç diğerleri gitmelerine izin verdim.

Kalan 3 kişiyle tabaklara sunum yapacaktık.

Davetliler geldiklerinde ilk olarak çorba servisi ile başladık.

Yemeklerin lezzeti olduğu gibi sunumu da oldukça önemliydi ve ben sunuma aşırı derecede önem veren biriydim.

Klasik çorba kasesinde sunum yapmak yerine çorba fincanlarına koymayı tercih etmiştim.

Çorbaları koyduktan sonra garson servis için gitmişti ve biz de o sırada ara sıcak tabağını hazırlamaya başlamıştık.

Ara sıcak olarak kuru dolma tercih etmiştim. Sonuçta yöresel yemekler nerede olsa sevilirdi.

Yöresel bir yemek olduğu için orijinal hâlinden pek de koparmadan sunumu yapmıştık.

Çorbalardan hemen sonra ara sıcak tabağı gidince stresim bir nebzede olsa geçmişti. Şuanlık bir problem yoktu iyi ilerliyorduk.

"Ayla Şefim valla süperiz. Nasılda iki dakika da sunum yapıyoruz ama."

"Evet evet, maşallah de şimdi nazar falan değer."

Ana yemek olarak da karidesleri ve yanında garnitürleri de tabaklayıp servise hazır hâlâ getirmiştik.

"Zeynep unutuyordum az kalsın içecekleri de bardağa koyun. Güzel renkli koyun ama öyle tek renk olmasın."

"Tamam Şefim."

Ana yemekler ve içecekler gittikten sonra tatlıları dolaptan çıkarmıştık. Tatlı zaten hazırdı ekstra bir sunuma gerek yoktu.

Gece bu şekilde ilerledikten sonra işim bittiği için mutfaktan çıkıp kapıya doğru yöneldim.

"Ayla Şefim, iki dakikanızı bana ayırabilir misiniz?"

"Tabiki buyurun Yiğit Bey."

"Eğer müsaitseniz sizinle oturup kahve içmek isterim."

"Aslında pek de müsait olduğum söylenemez bugün yorucu bir gündü. Eve gidip dinlenmem gerekiyor."

"Sadece iki dakikanızı bana ayırabilirsiniz bence."

"Peki madem öyle olsun."

"Şöyle oturun lütfen."

"Evet sizi dinliyorum Yiğit Bey!"

"Sizin biraz sert yapınız var sanırım."

"Meslek gereği öyle olmam gerekiyor."

"Anlıyorum, mesleğinize olan ilgi ve başarınız açıkçası beni çok mutlu ve tatmin etti. Bugün gerçekten benim için çok önemli bir toplantıydı ve her şey mükemmel ötesi oldu ve bu da sizin sayenizde. Teşekkür ederim Ayla Hanım."

"Bu Benim görevim Yiğit Bey. Bunun için teşekkür etmenize gerek yok. Ayrıca yemekleri sadece ben değil ekibim ile birlikte yaptık."

"Beni her geçen gün daha fazla şaşırtıyorsunuz Ayla Hanım."

"Şaşırmaya alışsanız iyi olur o zama Yiğit Bey. Çünkü ben burada çalıştığım sürece sizi şaşırtmaya devam edeceğim. İyi akşamlar."

Daha bir şey demesine fırsat vermeden ayağa kalkıp ilerledim.

Arabama binip eve doğru sürdüğümde şuan ki durumumu düşündüm.

Evet mutluydum hem de fazlasıyla mutluydum ama bir yanımda buruktu.

Bu burukluğumun sebebi ise ailemdi. Bana karşı çıkmasalardı şuan bu durumda olmazdık.

Eve geldiğimde hemen duşa girdim ve saatlerce suyun altında durdum.

Kaslarımın gevşediğini hissediyordum.

Banyodan çıktıktan sonra üzerimi giyip yatağa uzandım. Günün yorgunluğu yatağa yatınca daha da kendini belli etmeye başlamıştı.

Daha fazla direnç göstermeden kendimi uykuya teslim ettim.

Evett bebeklerim yepyeni kurgum ile sizlerleyim🖤 böyle bir giriş oldu bakalım beğenecek misiniz? Yorumlarınızı ve oylarınızı bekliyorum🖤 bu kitabın emojisi siyah kalppp🖤 yorumlara siyah kalp bırakmayı ihmal etmeyin aşk bahçelerim🖤 hepinizi çok seviyorum ve kocamannnn öpüyorum🖤