4. Bölüm ihanet

Berk ve Alya
Sabah olduğunda Sıla, mutfakta üç kişiyi birden gördü.
Mert, siyah tişörtü ve rahat pantolonuyla masada oturuyordu. Yanında Berk ve Alya vardı. İkisi de gülümseyerek kahvaltı yapıyordu. Sanki Sıla’nın hayatı bir gecede yerle bir olmamış gibi.
Sıla kapıda dondu kaldı.
“Siz… siz onunla mı arkadaşsınız?” diye sordu sesi kısılarak.
Berk başını kaldırdı. Gözlerinde bir pişmanlık vardı ama aynı zamanda kararlılık da. “Sıla… durum karmaşık. Mert bizim de… ailemiz gibi. Uzun yıllardır yanındayız.”
Alya ayağa kalktı, Sıla’ya doğru yürüdü. Elini Sıla’nın koluna koydu. “Dinle beni. Kaçmaya çalışma. Bu sefer gerçekten yakalar. Ve bu sefer… daha kötü olur. Mert şaka yapmıyor.”
Sıla kolunu sertçe çekti. “Siz de mi onun tarafındasınız? Benim en yakın arkadaşlarım… beni satıyorsunuz. Berk… sen benim can yoldaşımdın. Her şeyimi anlatırdım sana. Şimdi ise… onunla aynı masada oturuyorsun.”
Berk bakışlarını kaçırdı. “Sıla, lütfen… anla. Bu işler öyle basit değil. Babanın borcu… Mert’in ailesi… her şey birbirine bağlı.”
Mert arkasından yaklaştı. Sıla’nın beline bir kol attı, onu kendine çekti. Sıla’nın sırtı, Mert’in göğsüne yapıştı.
“Satmıyorlar,” dedi soğuk sesiyle. “Sadece gerçeği söylüyorlar. Sen artık buradasın. Ve burada kalacaksın. Onlar da bunu biliyor.”
Sıla’nın gözleri doldu. Berk’e baktı. Berk hâlâ bakışlarını kaçırıyordu. Alya ise üzgün bir ifadeyle yere bakıyordu.
O an Sıla anladı:
Tek başınaydı.
Kimse ona yardım etmeyecekti.
Ne Berk, ne Alya… kimse.
Mert, Sıla’nın kulağına eğildi.
“Ağlama. Ağlarsan… daha çok isterim seni.”