8 bölüm

Gece şehri sessizliğe bürünmüştü ama Atlas ve Lavin’in etrafı fırtına gibiydi.
Depoda geçen saldırıdan sonra her ikisi de yorgundu, ama nefeslerini kontrol edip birbirlerine baktılar.
— “Bunu… birlikte atlatacağız, değil mi?” diye fısıldadı Lavin.
Atlas onu sıkıca tuttu.
— “Evet… ama bundan sonra her şey daha tehlikeli olacak.”
Tam o anda bir alarm sesi çınladı.
Düşmanlar tekrar hareketlenmişti.
Ama bu sefer daha güçlü, daha planlıydılar.
Lavin ve Atlas yan yana durdu.
Her adım, her nefes birlikteydi.
Atlas Lavin’i korumak için öne geçti, silahını hazır etti.
— “Sana dokunmak isteyen olursa… yanımda ol,” dedi.
Lavin hafifçe başını salladı.
O an aralarındaki bağ daha da güçlendi.
Tehlike onları ayırmak için uğraşsa da… kalpleri birbirine sıkıca bağlanmıştı.
Bir düşman pencereden içeri girdi.
Ama Atlas ve Lavin öyle bir uyumla hareket ettiler ki…
Düşmanlar şaşkına dönüp geri çekildi.
Gece sessizleştiğinde, Lavin Atlas’a baktı:
— “Beni her zaman koruyamazsın… ama yine de yanımda olmanı istiyorum.”
— “Sana söz veriyorum,” dedi Atlas, gözlerinde kararlılık ve bir parça yumuşaklık.
Ve o an ikisi de fark etti:
Tehlike onları yok edemezdi.
Ama aşk… en beklenmedik anda yanlarına düşen bir ateşti.