2 bölüm

Atlas Demir, koltuğunda geriye yaslanmış Lavin’i izliyordu.
Odayı dolduran ağır hava bile bu kadını durduramıyordu.
— “Adın ne?” diye sordu Atlas, sesi sakindi ama tehlikeliydi.
Lavin bir an durdu.
Gözlerini Atlas’tan ayırmadan konuştu.
— “Lavin.”
Atlas kaşını hafifçe kaldırdı.
— “Soyadın?”
— “Kara.”
O an odada bir şey değişti.
Atlas o ismi daha önce duymuştu… ama nedenini çıkaramıyordu.
Lavin, Atlas’ın gözlerinde bir şey yakaladı.
Şüphe.
Merak.
Ve beklenmedik bir çekim.
— “Buraya neden geldin?” dedi Atlas.
Lavin yavaşça ayağa kalktı.
Topuk sesleri odada yankılanırken Atlas’a doğru yürüdü.
— “Seninle iş konuşmaya.”
Atlas dudaklarının kenarında küçük, tehlikeli bir gülümseme belirdi.
— “Benimle herkes iş konuşmak ister… ama herkes buradan çıkamaz.”
Lavin durdu.
Aralarındaki mesafe sadece birkaç adımdı.
— “Ben çıkacağım,” dedi sakin ama meydan okuyan bir sesle.
— “Çünkü bana ihtiyacın olacak.”
Atlas ilk defa gerçekten ilgilenmiş gibi doğruldu.
— “Neden?”
Lavin gözlerini kısmadan cevap verdi:
— “Çünkü senin düşmanlarını… senden daha iyi tanıyorum.”
O an Atlas’ın bakışları sertleşti.
Bu kadın sıradan biri değildi.
Ve daha kötüsü…
Tehlikeli derecede ilgisini çekmişti.