81. bölüm · Mafya aşkı
79 bölüm
Adamların arabasına zorla bindirilmiştim ve kafama geçirilen siyah birşeyler ile nereye gittiğimizi görmüyordum
Onlar kendi aralarında garip bir şekilde konuşuyordu
"Bunu ne yapıcaz"
"Ne yapacağımız belli öldürücez eğer o salak sevgilisi gelmezse" diyordu ikisi
Kaba ve kalın sesiyle diğeri konuşmuştu
"Kesin sesinizi gelirse gelir gelmezse ölür uzatmayın arayın şunun sevgilisini"dedi sinirli sesiyle
Ses kesilmişti bir kaç dakika sonra birinin konuştuğunu duydum
" Şerefsiz Selçuk" şok içinde dinliyordum hoparlöre almış olucakki Selçugun ve abimlerin sesinide duyuyordum
"Ne istiyorsun it herif"Selçugun sesiydi bu
" O kim"diyen kenan abimin sesiyle sevinmiştim yanında olması iyiydi
"Beni tanıyorsun değil mi Selçuk sevgilin yanımda başına iş gelmesin diye seni aradım ne zaman gelmek istersin yanına"dedi kaba sesli adam
"Yalan söylemeyi kes şerefsiz herif"diye konuştu Selçuk
"İnanmazsan inanma Selçuk"dedi
"İnanmıyorum sana köpek sesini duyayım dedi"
"Önce düzgün konuş sonra düşünürüz dedi"
Birden bağırdım
"Selçuk bunlar beni kaçırdı yardım et"diye bağırdım
"Kapat şunun ağzını"diye bağırdı adam
"Selcukkkk...."dedim ağzımı biri kapatmıştı
Onlar konuşurken ağzımı kapatan adamın sıkı kapatması yüzünden nefessiz kalmıştım burnumuda kapatmıştı nefes alamayacak kadar sıkı tutuyordu
Çırpındım bir kaç saniye sonra telefon kapandı galiba
"Tamam salak bırak kızı dedi "biri
Ben öksürmeye başlamıştım kafamdaki şeyi çıkardılar
Öksürmem durunca etrafıma baktım ormanlık bir yoldu
Nerdeyse bir saatte geçmişti ama adamların bilmediği bişey vardı
Bu ormanlık yol çiçekle çok kez geçtiğimiz
Orman yoluydu ve ileride küçük bir kulübe de vardı
Etrafıma bakmayı bıraktım çiçeğe buranın adresini nasıl söyleyeceğimi düşündüm....
Araba durunca düşüncelerimi kenara bırakıp etrafıma baktım adamlar arabalardan inmişti benide çekiştiriyordu biri zorla indirdi
"Kızı içeri bırakın"d dedi biri onun lafıyla hareket ediyorlardı beni küçük depo gibi bir yere götürdü adam kapıyı açtı içeri doğru atti ellerimi çözmüştü o yüzden sorun değildi
İçerisi aşırı karanlıktı sadece küçücük bir camdan yansıyan ışık tek noktaya beliriyordu
Hemen telefonumu çıkardım sesini zaten kısmıştım çiçeğe mesaj attım
"Çiçek ormanlık yolun sonunda boş depodayım abimlere söyle buraya her zaman gelirdik seninle " dedim ve kapatıp telefonu yerine koydum
Karanlık sevmediğin bişeydi ama yapacak bir şeyim de yoktu öylece otururken duyduğum sesle irkildim
"Çok karanlık ama zamanla alışırsın"kadın sesiydi
"Korkma senin gibi benide buraya getirdiler şuan elim ayağım zincirli " dedi onu görmüyordum
"Sen kimsin neden buraya getirdiler senide"dedim hala korkuyordum
"Ben bu adamların düşmanların sevgilisiydim ve sevgilimden intikam almak için beni kaçırdılar üç gündür burdayım ama hala gelen giden yoktu sen geldin işte " dedi değişik bir ses tonuyla
Kimdi neydi bilmiyordum ama garip bir kadın ve ürpertici bir seside vardı