29. Bölüm

İçimde çok büyük bir sıkıntı var uzun zamandır evimizden İstanbul'dan uzaktayız. Yiğit in gizli telefon konuşmaları her an değişeb ruh hali ve endişeli tavrı beni korkutuyor. Kimden ve neyden kaçıyoruz bilmiyorum yiğit bana bu konuda hiç bir açıklama yapmıyor her sorduğumda boşver bilmek istemezsin diyip beni geçiştiriyor.
Ömeri yatağına bırakıp aşağıya indim yiğit şöminenin başında oturmuştu arkası dönük olduğu için geldiğimi görmemişti. Karşısına geçip oturdum elini tuttum sıkıntılı gibiydi.

Siz; iyimisin yiğit

Yiğit; hı hı iyiyim

Siz; bir sıkıntın var belli ne oldu anlat bana

Yiğit; birşey yok sana öyle gelmiş

Siz; görüyorum yiğit kimden kaçıyoruz biz

Yiğit; boşver İrem gerçekten bilmek istemezsin

Siz; bilmek istiyorum ama

Yiğit; İrem sorma bunu bana. Ben yatmaya gidiyorum geliyormusun?

Siz; birazdan geliyorum

Dedim sessizce yiğit yukarı çıktı bende mutfağa gittim bir bardak su içip yukarı çıktım yatağa uzandım yiğit çoktan uykuya dalmıştı bile. Bütün gece uyuyamadım saat üç sularıydı ömerin ağlama sesiyle yattığım yerden kalkıp ömerin odasına gittim ömeri alıp sakinleştirdim. Yatağına yaptırdıktan sonra yanına uzandım yiğit in yanına gitmedim. Sabah uyandığımda yiğit de ömer de uyuyorlardı üstümü değiştirdim aşağıya indim mutfağa gidip sandalye çekip oturdum. Gerçekten ne yaşıyoruz biz bütün bunlar sadece bir kaç yıl içinde başıma gelmişti. Yiğit le zorla evlenmiştim sonra da aşık olmuştum şimdi de yiğitten bir oğlum var bütün bunlar için üzgün değilim aksine çok mutluyum.

Yiğit kocam çok iyi kalpli biri bazen bu hayatı haketmediğini düşünüyorum bütün bu yük sadece onun omuzlarında. Yiğit bana ölen abisi hakkında hiç bir şey anlatmadı kaç kere sordum ama hiç bir şekilde cevap vermedi en son pes edip sormayı bıraktım.

Düşünmeyi bırakıp kahvaltı hazırlmaya başladım elimdeki domatesleri dilmlerken yiğit girdi mutfağa.

Yiğit; dün akşam yanımda değildin

Siz; ömer uyandı gecenin bir vakti onu uyuturken yanında uyuya kalmışım

Yiğit; bende bana kızgınsın sandım

Siz; yok değilim kızgın olmam için herhangi bir neden yok

Dedim gülümseyerek yiğit yanıma gelip arkadan belime sarıldı boynumu öptü.

Yiğit; yardıma ihtiyacın varmı?

Siz; evet omlet için yardıma ihtiyacım var

Dedim ve yumurtaları yiğit in eline tutuşturdum.

Siz; omlet yapmayı biliyorsun herhalde

Yiğit; tabikide biliyorum

Dedi yiğit gülerek. Ben kahvaltıyı hazırlmayı bitirdiğimde yiğit de elindeki omlet tavasını masaya koydu. Yukarı gidip ömeri getirdim oy Allahım ne kadar da tatlı kahvaltıya oturduk.

Yiğit; böyle bir omlet görülmedi parmakalrını yiyeceksin

Siz; görücez bakalım

Biz kahvaltı yaparken dışardan silah sesleri geldi korkudan elimdeki çay bardağını düşürdüm. Yiğit ayağa kalkıp belindeki silahı çıkarttı.

Yiğit; ne oluyor lan

Siz; yiğit bir şey yap ne oluyor ne bu silah sesi

Dedim korkuyla tam o sırada içeriye bir sürü adam doluştu yiğit kolumdan tutup beni ve ömeri arkasına doğru çekti silahını adamlara doğrulltu

Yiğit; kimsiniz lan siz

Dedi bağırarak. İçeri uzun boylu iri yapılı esmer kirli sakallı biri girdi elindeki silahı art arda havaya sıktı.

Azem; ne oldu yiğit Kandemir seni hiç bulmayacağımı mı düşündün

Yiğit; şansını sonuna kadar kullandın ölümüne kendi ayağınla geldin

Azem; seni zavallı seni kurtarabilecek kimse yok asıl sen öldün haberin yok

Camdan dışarı baktım bizi korumak için görevlendirilen adamalrın hepsi kanlar içinde yerde yatıyorlardı.

Azem; ama seni taktir etmeliyim karını ve çocuğunu alıp buralara gelmek iyi fikir

Yiğit; seni öldürecem

Azem başını iki yana sallayarak güldü yanındaki adam silahın tetiğini çekti ve yiğit i ayağından vurdu yiğit acı içinde yere yığıldı. Acı içinde bağırdım tam yiğit e doğru koşuyordum ki iki adam beni kollarımdan tuttulat. Ağlayarak yiğit e baktım.

Siz; yiğit iyimisin?

Azem; kocan artık iyi değil İrem erkuran

Yiğit; karımın dını ağzına alma lan

Diye bağırdı yiğit öfkeyle. Adamların biri ömeri alıp dışarı çıkarttı.

Siz; yiğit bir şey yap ne olur ömeri aldılar

Yiğit; bırak lan oğlumu

Azem; sonun geldi artık yiğit Kandemir sonunda elime düştün

Dedi Azem keyifle sonra bana doğru geldi saçlarıma dokunmak için elini uzattı kafamı çevirdim

Yiğit; dokunma lan karıma

Azem; valla helal olsun sana yiğit kandemir çok güzel bir karı bulmuşsun ama o seni değil benim olmayı hak ediyor

Yiğit; öldürürüm lan seni dokunma karıma

Azem elindeki silahın kabzasıyla yiğit in yüzüne vurdu çığlık attım

Siz; yapma yalvarırım yapma lütfen

Azem; aslında sana işkence olsun diye karını çocuğunu senin gözünün önünde öldürecektim ama bu güzelliğe yazık olacak. Önce seni öldüreceğim sonra da karınla biraz eğlenicem belkide onu kendi karım yaparım ha ne dersin

Yiğit; seni öyel bir hale getiricem ki beni öldür diye yalvaaracaksın

Azem; bu satten sonra biraz zor

Herşey bitmişti artık sona geldik çarsiz gözlerle Yiğit e baktım oda bana aynı şekilde bakıyordu.
Azem silahını yiğit in kafasına doğrulttu

Azem; son duanı et yiğit Kandemir

Dedi gülerek başımı eğerek ağlamaya başladım Allahım ne olur yardım et diye dua etmeye başladım Azem tam tetiği çekiyordu ki başka bir silah patladı aynı anda azem kanlar içinde yere yığıldı ne olduğunu anlamadan bir sürü silah sesi daha geldi içerideki adamların kanlar içinde yere yığılmaları sadece bir dakika sürdü kafamı ellerimin arasını almış korkudan çığlık atıyorum birinin bana dokunduğunu hissettim bağırdım korkuyla o sırada ayhan'ın sesini duydum

Ayhan; kalkma güzelim benim

Dedi korkuyla ayhana sarıldım ağlayarak konuştum

Siz; abi ömeri aldılar ne olur bir şey yap yalvarırım lütfen

Ayhan; kormka ömeri iyi

Dedi Ayhan. Ahmet kucağında ömer me birlikte içeri girdi o kadar korkmuştu ki nefes almadan ağlıyordu ömet. Ömeri alıp hemen yiğit in yanına gittim ağlayarak yanağını olşadım

Siz; iyimisin yiğit acıyor mu çok

Yiğit eliyel saçlarımı okşadı

Yiğit; iyiyim birtanem sen iyimisin ömer iyimi?

Siz; biz iyiyiz ama sen iyi değilsin Suat abi bir şey yapın ne olur

Suat; İrem sen ömeri al yuakrı çık

Siz; ama

Suat; hadi diyorum

Ayhan kolumadn tutup beni yukarı çıkardı ömeri sakinleştirmek çok zor oldu.

Ayhan; bir yerine bir şey mi oldu acaba neden bu kadar ağlıyor

Siz; korkmuş yiğit e ne olacak

Ayhan; merak etme kurşun ayağını sıyırmış doktor getirdik kendimizle iyi olacak

Dedi. Sessizce içiem ağlıyordum. Bir saat sonra ömeri uyuttum hemen aşağıya koştum yiğit in tedavisi bitmişti.

Siz; yiğit iyimi bir şeyi yok dimi?

Ahmet; sakin ol gayet iyi ama hemen burdan gitmemiz lazım toparlan hadi

Yiğit; iyiyim ben yolluk bir kaç birşeyler al hemen gidelim burdan

Siz; t- tamam

Dedim ve yukarı çıktım üçümüz için bir kaç parça kıyafet aldım ömer için süt aldım daha sonra da ömerin kıyafetlerini giydirip aşağıya indim. Ben ömer ve yiğit arabaya bindik ve yola koyulduk hemen önümüzdeki arbada da Suat lar vardı.
Artık kurtulduk yiğit için hâlâ endişeleniyorum ama şu an hastaneye gidecek zamanımız yokmuş Suat öyel söyledi bir an önce İstanbul a gitmeliyiz.

ARKADAŞLAR TELEFONUM BOZUKTU O YÜZDEN BİRAZ GEÇ GELDİ BÖLÜM KUSURA BAKMAYIN.

( bu bölüm için bir okuyucumdan yardım aldım o bana fikir verdi ben yazdım çok teşekkür ederim hümeyra'cığım)

Bu arada bu kitapta en sevdiğiniz karakter kim yorumlara yazar mısınız merak ettim💗💗