Sınıfta ilk an

Sınıfa adım attığım an herkesin gözlerini üzetimde hissettim. Sınıf tahminimce 30 kişiden oluşuyordu. 30 çift gözün bana bakması pek hoşuma gitmez. Ama alıştım. Sınıfa girip boş bulduğum bi sıraya oturdum. Sınıfın popüler kızı olduğunu tahmin ettiğim kız, yanında arkadaşlarıyla (tabiri caizse köpekleriyle) yanıma geldi. Bana sahte bir samimilikle gülümseyerek "sınıfa hoş geldin yeni kız. Ben öykü" diyerek elini uzattı. Uzattığı elini sıkarken "lavin" dedim sadece. Arkasındaki insanlarlada sadece bi gülümseme attım bu kadar. (İnsan nefretim sorgulanmasın) Öykü arkasındakilerr dönüp kaş göz yaptı. Arkadındakilerde kafasını sallayarak bizim yanımızdan uzakalştı. Tekrar bana dönüp "senle iyi anlaşıcaz gibi duruyo. Memnun oldum tanıştığımıza" lafına gülümseyerek karşılık verdim. Bu hareketime karşılık göz devirdi. Sonrada "Burası Can'ın sırası ve hu okuldaki herkes Can'ın benim olduğunu bilir. Ama sen onun yanına oturmuşsun. Kalk ordan" diye atarlandı. "Ben oturmadan önce sen otursaydın ortada bi sorun kalmazdı. Öykücüm" diyerek ona bir kez daha gülümsedim. "Can benim onun yanında oturmamı istemiyor. Ben onunla oturamazsan kimse oturamaz" diyerek beni kolumdan tutup çekmeye çalıştı. Onun bu çabasına karşılık vermeden yerimde oturmaya devam ettim. Ona dönüp "bi sebebi vardır illaki ama senle oturmak istememesi benle oturmak istemediği veya istemeyeceği anlamına gelmez" diyerek iyice sinirine dokunmaya başladım (napıyım hoşuma gidiyor) Bana veni öldürecekmiş gibi bi bakış atıp arkasına dönüp gitii. Bende içim rahat bir şekilde oturmaya devam ettim (oda kudursun). Bu konuşmadan yaklaşık 2 dakika sonra yanıma bi çocuk oturdu. Bana bakıp "seni ilk defa görüyorum. Yeni misin?" diye sordu. Kafamı salladım. Elini uzatıp" ben Can. Can Sezin." Dedi elini sıkıp "Lavin Sonal" deyip gülümsedim...