4.bölüm

Villanın Sırrı
Eylül ve Murathan korku içinde fotoğrafa bakmaya devam ediyordu.
Murathan fısıldadı:
— "Bu fotoğraf yıllar önce çekilmiş... Ama biz o zaman daha doğmamıştık."
Tam o sırada fotoğrafın üzerindeki insanlar bir anda hareket etmeye başladı.
Fotoğraftaki herkes yavaşça başını çevirip Eylül ile Murathan'a baktı.
İkisi de korkuyla fotoğrafı yere attı.
Yerde duran fotoğraf kendi kendine yanmaya başladı.
Alevler söndüğünde yerde eski bir anahtar vardı.
Anahtarın üzerinde paslı harflerle şu yazıyordu:
"Mahzen."
Eylül titreyen sesiyle konuştu:
— "Bu... villanın mahzeninin anahtarı olabilir."
Tam o sırada Murathan'ın telefonuna bir mesaj daha geldi.
"Gerçek aşağıda saklı..."
İkisi de uzun süre düşündü.
Bir daha o villaya gitmek istemiyorlardı.
Ama artık lanetin peşlerini bırakmayacağını anlamışlardı.
Ertesi gece cesaretlerini toplayıp villaya doğru yola çıktılar.
Villanın kapısı bu kez kendiliğinden açıldı.
İçerisi eskisinden de sessizdi.
Merdivenlerin altında demirden eski bir kapı vardı.
Murathan anahtarı kilide soktu.
Kilit açıldı.
Kapıyı yavaşça araladılar.
Aşağıdan buz gibi bir rüzgâr yükseldi.
Karanlığın içinden boğuk bir kadın sesi duyuldu:
"Sonunda... geri döndünüz..."
Eylül elindeki telefonu düşürdü.
Telefonun ışığı mahzenin duvarını aydınlattı.
Duvarın tamamı eski fotoğraflarla kaplıydı...
Ve en ortadaki fotoğrafta...
Eylül ile Murathan'ın isimleri kan kırmızısı harflerle yazıyordu.