3.bölüm

Lanet Geri Dönüyor
Karakoldaki bütün ışıklar söndükten birkaç saniye sonra jeneratör devreye girdi ve lambalar tekrar yandı.
Fakat polislerden biri ortada yoktu.
Koridorun sonunda yerde çamurlu ayak izleri vardı. Ayak izleri kapıya kadar gidiyor, sonra bir anda kayboluyordu.
Polisler binayı aradı ama kaybolan polisten hiçbir iz bulamadılar.
Eylül fısıldadı:
— "Bu... villadaki ayak izleri..."
Murathan'ın telefonu yeniden titredi.
Ekranda tek bir cümle vardı:
"Sıra son gerçeği öğrenmenizde."
Mesajın altında bir konum vardı.
Konum... Lanetli Villa'yı gösteriyordu.
Murathan telefonu cebine koydu.
— "Gitmeyeceğiz."
Tam o anda Eylül'ün cebinden eski, sararmış bir fotoğraf düştü.
İkisi de şaşkınlıkla fotoğrafa baktı.
Fotoğraf, 1998 yılında villanın önünde çekilmişti.
Fakat fotoğraftaki insanların arasında...
Eylül ve Murathan da vardı.
İkisi de donup kaldı.
— "Bu... imkânsız..."
Fotoğrafın arkasında ise kırmızı mürekkeple tek bir cümle yazıyordu:
"Lanet, siz doğmadan önce başlamıştı."
Tam o anda dışarıdan villadaki o boğuk kadın kahkahası duyuldu.
Kahkaha gittikçe yaklaşıyordu...