3. BÖLÜM:YÜZLEŞME

...ve boşanmaya karar verdik."
Beynimde bir anlık şimşekler çaktı. Nasıl ya, nasil olabilir? Mümkün değil onlar çok iyi anlaşıyorlardı. Bugün 1 Nisan falanda değil kabustamıyım acaba. İnanmak istemiyordum kabullenemiyordum...
"Ne" dedim şok içinde.
"Çüş!" Demeyi tercih etti ablam.
"Ama, ama siz çok iyi anlaşıyordunuz ne oldu birden neden boşanacaksınız?" Dedim gözlerim dolmuştu...
"Kızım biz hiçbir zaman anlaşamıyorduk sadece size yansıtmadık." Dedi annem.
Ablam; "Anlaşmalı mı boşanacaksınız?" Dedi. Şuan bunun ne önemi var? Sonuç olarak boşanacaklar. Babam niye susuyor? "Evet anlaşmalı boşanacağız." Dedi annem. Saçmalık! Hemen bu ortamdan kurtulmalıydım.
"Size iyi oturmalar..." dedim ve imayla ekledim; "iyi boşanmalar. Ben gidiyorum." "Ay kızım nereye otur biraz?" Dedi annem dinlemedim birşeyde söylemedim evden çıkıp gittim. Yeliz'in evine gidecektim hemen Yeliz'i aradım üçüncü çalışta açtı; "Alo" dedi uykulu bir sesle.
"Alo...Yeliz müsait misin kuzum? Sana gelicem"
"Gel tabi."
"Tamam teşekkürler görüşürüz."
"Ne demek görüşürüz."
Telefonu kapattım ve cebime koydum. Hava yağmurluydu. Göksel-Gittiğinde şarkısını açtım ve Yeliz'in evine doğru yürümeye başladım.

***********

"Öyle işte boşanacaklarmış."
Geldiğim gibi üstüme yelizin pijamalarından birini geçirdim bu gece onda kalacaktım. Annemlerin boşanacaklarını anlattım.
"Kanka başkası dese yalan derim inanmam yani şok oldum. Hayırlısı." Dedi ne diyeceğini bilemiyordu çünkü oda en az benim kadar şaşkındı. "Neyse boşver hadi uyuyalım. İyi geceler aşkım."
"İyi geceler." Dedim ve kendimi uykuya bıraktım.

***********

Uyandığımda saat çok geçti Yeliz çoktan uyanmış kahvaltı hazırlamıştı.
"Günaydın." Dedi Yeliz salatalık doğrarken.
"Günaydın." Dedim ve kahvaltı masasına oturdum. Kahvaltı ederken Yeliz magazin haberlerinden hayvanlardan Gratis indirimlerinden falan konuştu bense dinledim. Benim kafam halen annemlerin boşanmalarını düşünüyordu. Bugün annemi ziyaret edicektim onunla başbaşa konuşacaktım...
"Ben gideyim artık." Dedim odaya yönelirken.
"Aa nereye gideceksin biraz daha otur." Diye itiraz etti Yeliz. "Annemin yanına gideceğim. Onunla konuşmam lazım." Dedim. "Anladım doğru söylüyorsun." Diyerek yatağa oturdu Yeliz. Üstümü değiştirip evden çıktım. Arabaya bindim çalıştırmadan annemi arayacaktım. İkinci çalışta açtı.
"Alo...anne" dedim.
"Alo kızım." Dedi sesi yorgundu.
"Anne nerdesin yanına geleceğim."
"Evdeyim."dedi
"Babam evde mi?" Diye sordum inşallah yoktur.
"Yok" Dedi. Güzel.
"Tamam görüşürüz. Yarım saate gelirim."
"Tamam görüşürüz." Dedi ve kapattı.

***********

Eve geleli on dakika olmuştu ama ne annen konuştu ne ben... Garip bir sessizlik vardı.
"Anne neden boşanacaksınız?" Dedim annem birşey saklıyordu ama ne? Halen çözemedim.
"Kızım... Bunu aslında ikinizdende saklayacaktık daha doğrusu baban böyle istedi..." Devam edecekken sözünü kestim. "Neyi saklayacaktınız?"
"Anlatıyorum ya." Dedi ve devam etti; "baban beni uzun zamandır aldatıyormuş..." Dedi.
Ne?Neden neden böyle birşey yaptı! Annemi çok severdi o... Hayatımda 'asla olmaz öyle şey' dedigim herşeyi yaşadım. Yaşattılar...
"E kim, kiminle?" Dedim gözlerim dolmuştu.
"Nuray teyzenle..." Dedi.
Oha çüş ebenin... Bu nasıl iş be! Bu nasıl iş!? Allah kahretsin...
"Ne nasıl? Nuray senin arkadaşın Nuray mı?" Dedim çatallı sesimle. Başını salladı annem. Şimdi Efe'nin annesi ile benim babam... Allah kahretsin. Lanet olsun böyle işe.

**************

Annemin yanındaki şoktan sonra arabaya geçtim ve ağlayarak Oto yıkama'ya sürmeye başladım. Efe'nin yanına gidecektim bu durumu onunda bilmesi gerekiyor neden numarasını almadım ki? Doğru ya nereden bileyim babamın annemi Efe'nin annesi ile aldatacağını. Oto yıkamanın önünde durdum arabadan indim kenarda bir güvenlik kulübesi vardı. Güvenlik kulübesine doğru yürümeye başladım. Tam o sırada Murat amcayı gördüm. Yanına gittim;
"Kızım ne işin var burada?" Dedi Murat amca
"İşim burada değil Efe ile" oğlunun adını duyduğu gibi yüzüne bir vatan gülüşü geldi.
"Efe burada yokki" dedi Murat amca
"Numarasını verir misiniz? Ben bulurum." Dedim. Murat amca numarayı verdi geri arabama kuruldum. Ve aradım açmadı başkasıyla konuşuyordu "Ne yapıyorsun acaba gerizekalı." Diye söylendiğim sırada niri cama vurmaya başladı kafamı kaldırdım vuran kişi Efe'ydi. Camı açtım
"Ne arıyorsun burada?" Dedi.
"Ne arayacam belamı arıyorum buldum."dedim çenemle onu göstererek.
"Beni mi?" Dedi inanmayarak.
"Evet seni konuşmamız lazım." Birşey demeden yan koltuğa bindi.
"Ee hadi anlat."
"Şimdi benim annemle babam boşanacak." Diye söze girdim. Gözleri fal taşı gibi oldu beklemiyordu haliyle çok şaşırdı ama toparladı.
"Banane." Dedi. Ne demek banane! Duymazlıktan gelip devam ettim.
"Neden biliyormusun?" Ben niye bağırıyordum? Biraz fazla yükseldiğimi anlayınca sesimi kıstım ve "Babam annemi senin annenle aldatmış." Dediğimde ağzı açık kaldı ve ağzından şu kelimeler döküldü. "Benimkilerde boşanıyor..."