10. BÖLÜM: Boş Koltuklar

10. BÖLÜM: Boş Koltuklar
kandilli’deki o yüksek duvarlı tarihi köşkte, yeraltı dünyasının kalbi bir kez daha kasvetle atıyordu. Masa’nın kurucu lideri Haşmet Bey (Kurhanlı), konseyi acil toplantıya çağırmıştı.
Tavanı yüksek, loş ışıklı salondaki devasa meşe masanın etrafında bu kez eksik bir kadro vardı. Kadir Sancaktar ve Baran Haznedar’ın sandalyeleri bomboştu. Ancak masadaki en dikkat çekici figür, Haşmet Bey’in hemen sağ tarafında, sarsılmaz bir soğukkanlılıkla oturan Doğan Karaorhanlı’ydı.
Masadaki herkes Kadir ve Baran’ı Doğan’ın öldürdüğünü biliyordu; çünkü Haşmet Bey, kuralları çiğneyip uyuşturucu işine giren o iki baronun kalemini kırma yetkisini bizzat Doğan’a vermişti.
Doğan, Masa'nın hem üyesi hem de celladıydı.Haşmet Bey, elindeki kehribar tespihi masaya bırakıp sessizliği böldü:
— "Doğan, verdiğim vazifeyi kurallara uygun şekilde yerine getirdi. İki çürük dal kesildi. Kurallarımız net; Masa asla eksik kalmaz. Kalan 10 kişi olarak, o iki boş koltuğa alt kasttan yükselecek yeni isimleri seçmeliyiz. Haftaya oylama yapılacak."Sokak gücünü elinde tutan baron Selim Karahan, Doğan’a nefret dolu bir bakış fırlatarak masaya vurdu
:— "Doğan kuralları uyguladı eyvallah ama Baran’ın ölümünün ardından polise rüşvetçi listesi gitmesi neyin nesi? Başkomiser Göktürk yüzünden hepimizin şirketleri inceleme altında!"Masanın diğer ucundaki siber baron Mete Soyer de öfkeyle araya girdi:
— "Daha da kötüsü var. Dün gece emniyet binasının önünde bekleyen adamlarımı o Başkomiser Göktürk şüphe uyandıracak kadar hızlı paket etti. Polisin bu kadar hızlı hareket etmesi normal değil. Aramızda bilgi sızdıran birileri mi var?"Doğan, 173 cm boyunun verdiği o dik duruşla arkasına yaslandı, zifiri siyah gözlerini Mete’nin üzerinde gezdirirken yüzündeki maske milim oynamadı
:— "Polisin ne kadar şanslı olduğu beni ilgilendirmiyor Mete. Biz önümüze bakalım. Baran’ın boşalan finans koltuğuna, geçmişi legal dünyada tertemiz olan, piyasayı toparlayacak bir aday getireceğim: Yavuz Alaca. İtirazı olan haftaya oylamada konuşur.
"Haşmet Bey son sözü söyledi: "Adaylar belirlensin. Haftaya oylama yapılacak."Gece yarısına doğru Balat’taki sessiz bir apartman dairesinde, Defne yalnızdı. Burası İstanbul’a geldikten sonra tuttuğu, steril ve loş dairesiydi. Masanın üzerinde, geçmişte faili meçhul bir cinayete kurban giden babasından kalan eski bir evrak çantası duruyordu. Çantanın içindeki eski belgelerin arasında, üzerinde sadece Nişantaşı’nda lüks bir adresin ve geçmişe ait eski bir ticaret şirketinin adı yazılı olan yırtık bir kağıt buldu. Ne "Masa"dan haberi vardı ne de bu isimlerin yeraltı dünyasına ait olduğundan. Sadece babasının şüpheli geçmişinin peşindeydi.Tam o sırada odanın penceresine sert bir taş çarptı.
Defne ürpererek pencereden aşağıya, karanlık sokağa baktı. Sokak lambasının altında, siyah paltosuyla Doğan duruyordu. Yağmur hafifçe çiselemeye başlamıştı. Doğan başını kaldırdı, zifiri siyah gözleriyle yukarıya baktı.Doğan'ın içinde en ufak bir koruma içgüdüsü ya da acıma duygusu yoktu. Mete Soyer’in siber dünyada Defne’yi izlediğini ve bu kadını kendisine karşı bir zayıflık gibi kullanmaya çalışacağını çözmüştü. Doğan ise tam tersini yapacaktı; Mete’nin yazdığı algoritmayı bozmak için Defne’yi bir piyon gibi ileri sürecek, onu bilerek tehlikenin ortasına çekip Mete’yi tuzağa düşürecekti. Karşısındaki kadının, geçmişte bizzat kendi elleriyle boğduğu o acımasız baronun kızı olduğundan tamamen habersizdi.
Defne pencereyi açmadı, aşağıya da inmedi. Sadece o mesafeli, profesyonel ve buz gibi bakışıyla Doğan’ı süzdü. Doğan ise cebinden çıkardığı küçük bir kağıdı katlayıp apartman kapısının altından attı ve arkasını dönüp karanlıkta kayboldu.Defne aşağıya inip kapının altındaki notu aldı. Notta daktilo ile yazılmış tek bir adres ve bir saat vardı:
Babanın ölmeden önce üzerinde çalıştığı o eski ticaret şirketinin gerçek yüzünü görmek istiyorsan, haftaya çarşamba bu adreste ol. Labirentin ilk kapısı orada."

Defne notu göğsüne bastırdı. Gözlerini karartmıştı. Bu gizemli adamın kendisini bir piyon olarak kullandığından habersiz, babasının davası uğruna, o adresin aslında 12 baronun toplanacağı kanlı Masa binası olduğunu bilmeden karanlığa doğru ilk adımını atmıştı.