hayatımı çaldınız

Bir eve misafir olarak girmekle, o evin hayatına mahkûm edilmek arasında kocaman bir fark vardı...
bende şuan onu yaşıyordum...
adımlarım hiç istemedikleri yere yönelirken babam tanımadığım bir yaşlı adamla konuşmaya başladı
muhtemelen Ayaz ailesinin büyüklerindendi
beni satan adam ve satın alan adam konuşuyordu
biri hemen yakınımda konuşunca irkildim
bir kadın
"Demek sensin..."
"Ne ?"
"Kuma...sensin " sesi nefret dolu geliyordu
"maalesef...muhtemelen sende..."
"Soyu devam ettiremeyen gerçek gelinim Lavin Ayaz...yerime geçemeyeceğini biliyorsun değil mi"
"öyle bir amacım yok"
"eşimle yatacaksın..."
"Kapa çeneni..."dedim o iğrenç şeyi dile getirmesiyle
"Saygını koru kuma..."
bakışlarım bize doğru gelen muhtemelen 40'lı yaşlardaki kadına kaydı
"Zümrüt hanım..."dedi Lavin
kadın yaklaştı önümde durdu ve tebessüm ederek
"Hoşgeldin..." dedi
cevap vermedim vermek istemedim
"Saygını koruman gerekiyor seni ucube kuma" dedi Lavin
bunu bir daha derse yüzüne yumruğu indirtecekti
"Kes sesini Lavin bu evde kimseye hesap vermek sana düşmez İdil Öykü'nün yeri bizde senden daha önemli bir konumda..."
bu fazla kırıcıydı
Lavin'den nefret etmeye başlasam da gerçekten de kırıcıydı
"Hayatımı çaldığınız yere gelmeyi hiç hoş bulmadım..."
"Haklısın ama Lavin soyumuzu devam ettiremezdi"
"Sizin soyunuz genç kızların Hayatını çalmakla mı devam ediyor ?"
"Hayatını çalmadık sadece erkek çocuk doğurman gerekiyor" sesi bana karşı fazla yüksek çıkmıştı bu evde önemli bir konumdaydım bu yüzden hemen telafi etti
"yani belki de biraz dinlenip sinirini atlatman gerekiyordur seni odana götüreyim..."
onu takip ettim malikaneye girdiğimizde onca hizmetlinin önünden geçtik ve beni 2. katta bir odaya götürdü sade bir odaydı
"Çağan ile istediğin zaman tanışırs-"bakışlarımın hâlâ nefret dolu baktığını görünce konuyu değiştirdi
"Her neyse...dinlenebilirsin" dedi ve çıktı
tamam şimdi maskeyi çıkarıp ağlayabilirim
yatağa oturdum ve sessizce ağlamaya başladım
dakikalar geçmeden kapı tıklandı
gözyaşlarımı silip ayaklandım
"gir"
kapıyı kumral kıvırcık saçlı bir adam açtı
22-23 yaşlarındaydı
muhtemelen ÇAĞAN AYAZ'dı buda
"Ağladın mı ?"
"hayır"
"yalan söylemeyi beceremiyorsun"
"ağlamamak elde mi ? artık bir hayatım yok"
"Bu evliliği sen mi istedin ?"
"neden ben istiyeyim"
"p-"
"oradan bakınca para avcısı ünlü olmak isteyen birine mi benziyorum ? geberip kurtulmak varken birde kendi isteğimle evlilik mi isteyeceğim ?"
"bende fazla istekli görünmüyorum değil mi ?"
kapıyı tutup bu aptal konuşma bitsin diyr kapatmaya çalışırken kapıyı tuttu
"Benden kocanmışım gibi davranmamı bekleme "
"sakın öyle davranma"
"adın neydi sahi..."
"İdil Öykü yalçın"
"şimdilik" diye mırıldandı
"adım mı değiştirmeyeceksiniz değil mi ?"
"soyadından bahsediyorum Benim ailem için önemli olan benim ne istediğim değil, arkamda bırakacağım soy"
kapıyı bu sefer gerçekten kapatırken mırıldandım
"soyunuz kurusun..."