İLK GÜN

Zerenin Ağzından
İlk gün her zamanki gibi geç kaldım zaten istediğim okul gelmemiş ti saat 8:50 ydi içimden kendime sövmeye başladım en sonunda okula vardığımda direkt olarak 9/B sınıfına girdim evet herkes sınıftaydı buna hocada dahildi geç kaldığım için özür dileyip boş bulduğum ilk sıraya oturdum cam kenarı en ön genelde arka taraflar bana göreydi ama malum, yanımda sıska gözlüklü akyaz bir eleman vardı ve onunda bu durumdan memnun olmadığı belliydi sınıfa bakarken esmer bir kızın beni yiyecek miş gibi baktığını gördüm sanki oturduğum yere veya kişiye sinir olmuştu sinir olduğunu anlamamak için mal olmak lazımdı hoca ders işlemediğinden herkes ya yanındaki ile konuşuyor yada uyuyordu yanımdaki in ismini listeden bildiğim kadarıyla Ali olduğunu söylenen çocuğun kolunu dürtüm
Zeren: Şu eleman kim yani tanışıyor musunuz.
Ali gösterdiğim yere bakıp göz devirdi bana döndü
Ali: Murat kendisi bela bir tiptir ve ne hikmetse her yıl benle aynı sınıfa düşüyor ondan öyle bakıyordur bizim ailelerimizde pek anlaşamazlar.
Ali cümlesini bitirdiğinde Murat denilen elemana baktım sınıftaki kızların ilgisini çektiği açıktı kasıntının teki lan bu diye fısıldadım dışımdan söylediğimi fark etmemiştim bile arkamdaki kız gülmeye başlayınca anladım kız bana elini uzatıp
Rana:Selam Rana ben.
Rana tatlı birine benziyordu elini sıktım
Zeren:Zeren bende memnun oldum.
Rana gülümseyince bende gülümsedim ben kendi kendime konuşmayı seven bir tiptim zil çaldı Rana beklenmedik bir samimiyet ile yanıma oturdu
Rana:Hadi tanışalım hem komiksin bende öyleyim bence kafalarımızın uyuşcanı düşünmekteyim
Garip bir şekilde Rana aşırı iyi hissettiriyordu tamam anlamında başımı salladım Rana gözleri parlaya parlaya
Rana:Ee ne yapmaktan hoşlanırsın dedi.
Kendi kendime salakça gülüp
Zeren: İnsanları zorbalamak dedim.
Ranada bana katıla katıla güldü bu denli hızlı samimileştiğim hiç kimse yoktu biz tenefüs boyu konuşup güldük hatta biraz fazla gülüp "GAK"lamaya başladık sınıftan bir kaç kız bize göz devirsede çok ta umrunuzda değildi Ali sınıfa girince Murat denilen elemanın elindeki kağıdı top şeklinde getirdiğini gördüm ve çocuğa fırlattı evet tamda Ali bin kafasına gelmişti sınıfın çoğu Murat'ın hareketine gülmüştü ben Rana ve bir kaç kız hariç Ali Murat'a bakmadan sıraya geçti gözlüğünü temizledi
Zeren:Bu andaval hep mi zorbalıyordu seni dedim
Rana Ali nin evet anlamında kafasını salladığını görünce Murat'a
Rana:Bak lan bana sen kendini komik falan mı sanıyorsun dedi.
Kağıdı alıp Murat'a fırlattı dalga geçer gibi gülerek
Murat:Ooooo Ali manita yapıtında seni mi koruyor dedi
Ben bunun dişlerini kırıp kendisine yedirtirdim ama bunun yerine tırnaklarımı avuç içime batırmayı seçmiştim orta sırada en arkadaki sınıfta kaldığını bildiğim iki eleman vardı Barış ve Arda arda pür dikkat Rana ya bakıyordu ve bu benim sebepsizce sırıtmama neden olmuştu Rana Murat'a göz devirip arkama geçti Ali ona dönüp
Ali:Murat tam bir beladır benim yüzümden kötü olmasaydınız keşke dedi
Rana: Boş yapma Alya ben senin yerinde başkası olsaydı da yapardım dedi
Dersler bitmişti yurtta kaldığım için çıkmak için acele etmedim sınıf listesini elime aldım Rana kapıda beni bekliyordu
9/B Yoklama Listesi
Arda Güngören
Barış Alçakkaya
Merve Kayar
İsmail Tekin
Samet Aktaş
Murat Can Fıtrat
Ali Sezer
Zeynep Koç
Ela Koç
Eylül Çamdağı
Tuana Kılınç
Buğlem Tutmaz
İrem Sinen
Alya Kotan
Bedriye Özkütük
Zerren Korkmaz
Rana Güneş
+10 kişi daha
Okul zaten küçüktü birde daracık sınıfta 30 kişiydik çantama bir kaç eşyamı atıp Rana nın yanına gittim ama Arda tam Rana nın yanında durmuş bişeyler anlatıyordu yanındaki Barış ise köşeden benim gibi onları izliyordu. Rana nın yanına yaklaştığımda Arda'nın titrediğini fark ettim buna ne ben nede Rana anlam veremedi Arda bişeyler daha geveleyip barışın yanına gitti hemen Rana ya döndüm
Zeren:Ne konuştunuz ve eleman niye titriyordu
Rana:Bende anlamadım ki önce geldi yaşattığı mız herşey için üzgünüm Rana dedi ve barışın yanına gitti işte hiçbir şey anlamadım daha önce Ardayı hiç görmedim.
Rana bunları söylerken Barış bizim olduğumuz tarafa adımladı Rana ya doğru sertçe
Barış: Arkadaşımı üzmekte ne gibi bir hakkın var lan senin dedi.
Tuhafıma gitmiş olacak ki sırıtan yüzüm düştü kaşlarım catıldı ona
Zeren: Arkadaşın olacak embesile hiç bir şey yapmadı o embesil buraya gelip titreyerek özür dilemiş ve gitmiş Ranada Ardayı hayatında ilk kez görüyor.
Bu lafımdan sonra utanmasını en azından özür bekledim ama yok yanlış kişiden yanlış beklenti barış
Barış:Embesil derken? Senin arkadaşın saçma geçmişi yüzünden benim arkadaşımı suçlayamaz üzemez dedi.
Aşırı sinirlenmiştim Rana ise benden daha çok sinirlenmesi gerekirken fazlaca sakindi bu beni dahada sinirlendirmişti
Rana: Geçmiş? dedi
Neydi bu siktiğimin geçmişi diye kendi kendime konuşurken Rananın anlattıkları geldi aklıma Rananın babası boğazı kesilerek öldürülmüştü ve o an Rana o odada babasının karşısındaydı henüz 4 yaşındaydı annesini ise o günden sonra hiç görmemişti ne yaşadığını nede öldüğünü bilmiyordu bunlar aklıma gelince kan beynime sıçradı barış bunları bilmiyorsa bile birinin geçmişi hakkında bu şekil hele böyle bir geçmişle dalga geçmesi onu öldürmeme yeterli bir sebepti ben Rananın bileğinden tutup yurda götürürken Barış arkamızdan bize yetişip Rananın tuttuğum bileğini tutup ona dönmesini sağladı Barış yüksek bir sesle
Barış: Geçmişte olan herşey geçmişte kalmıştır şimdi o siktiğimin geçmişini bir daha arkadaşımın yüzüne vurursan dedi
Rana:Ne yaparsın ayrıca benim Arda'nın yüzüne bişi vurduğum falan yok dedi
Zeren:NE GEÇTİ LAN SENLE ARDA'NIN ARASINDA AMINA KOYİM
Benim bağrışımın ardından ikiside bana döndü Rananın gözünün dolduğunu fark ettim oda fark etmiş olacak ki hemen yurda koştu barışın sırıttığını görünce yakasından tutup geriye ittim ve
Zeren:Lan andaval senin hiç mi vicdanın yok barış sırıttışı devam ederken
Barış: Asıl senin o gereksiz arkadaşın benim arkadaşıma bulaşmaması gerektiğini öğrenecek barışın yüzüne güzel bir yumruk indirecektim ki Arda'nın geldiğini gördüm adeta çocuğun üstüne uçarak
Zeren:Al lan şu andavalı yoksa kimse alamaz bunu benim elimden
Sinirden kızardığımı fark ettim Arda bana hiç cevap vermeden barışa hadi işareti yaptı ikisi giderken içimden barışın yedi ceddine sövüyordum ve keşke bir yumruk atsaydım belki kırıldı o çenesi derken adımlarımı yurda yönelttim yurda gittiğimde odama girdim Rananın yukarıda uzanıp müzik dinlediğini gördüm eşyalarımı yere fırlatıp yanına çıktım ağladığı belliydi sakin olmaya çalışarak
Zeren: İyimisin
Rana:Evet yani sanırım
Zeren: Aranızda ne geçti Ardada sende çok sakinken o andaval Barışa ne oluyor Rana bişeyler anlatır mısın
Rana derin bir nefes aldı gözünden akan yaşlara rağmen konuşmaya başladı
Rana:Ben annemi hiç görmedim dedim ya sana hayır gördüm dört yıl önce onun bana attığı yardım et mesajı ile bir depoda cansız bedeninde fazlaca bıçak izi ile ve Arda ile alakasına gelecek olursak benim annemide babamıda onun babası öldürdü o herif sonra kendinisinide öldürdü
Rana: Barışı bende anlamadım ölen benim ailem değilde Arda'nın ailesi sanki benim bir kere Ardaya hesap sormuşluğum yok salak saçma triplere girmiş mal dedi
Rananın anlattıklarından sonra kanım dondu barışa olan sinirim yüze katlandı sanki Rananın ağladını gördüm ben insanlar yanımda ağlarken ne yapacağını bilemeyen mallardan dım aşağı indim ve Ranaya
Zeren: Yemek söyleyem mi yada sopa sipariş verelim onlarda Ardayı döveriz dedim
Rana gülünce rahatladım gözyaşlarını sildi yanıma gelip bana sarıldı çekildiğine şoke olmuş yüzümü gördü
Rana:Bizden efsane bir arkadaşlık çıkacak dedi
Gülümsedim bencede çıkacaktı Rana dolabını dizmeye başlarken bende odadan çıkıp Aliyi aradım oda yurtta kalıyordu ve benim efsane bir planım vardı.