BAŞKA BİR HİSTİR AŞK

Ece'nin Ağzından
Hepimizin projesi yarılan mıştı yarın bitiririz diye düşünüp yurtlarımıza dağılmıştık odaya girdiğimizde Rana uyuyor Zeren ise masada oturmuş parmaklarını ritmik bir şekilde masaya vuruyordu Işıl ile birbirimize baktık Barış ile tartıştıkları belliydi
Işıl:Pist ne oldu yine size
Zeren:Yok kardeşim biz diye bişey yok o ve ben varız ama biz yok
Ece:Ne oldu gene ya
Zeren:Senin bu eşek kafalı kuzenin yine aile geçmişime takmış durumda sikicem en son belasını oda bende rahatlayacaz
Güldüm sinirdendi elimi cebime attım telefonumu çıkardım Barışı aradım
TELEFON GÖRÜŞMESİ
Barış: Söyle kuzicimmm
Ece:İn lan aşağı
Barış: Ne yaptım lan yine ben
Telefonu kapattım ve ceketimi aldım Zerene hadi işareti yaptım Zeren hayır anlamında kafasını salladı tek başıma indim aşağı Barış gelmemişti daha bir iki dakika sonra Barış göründü sinirle üstüne yürüdüm
Ece: Oğlum senin hiç mi vicdanın yok ya ha hiç mi yok ya insan utanır lan biraz Barış ben anlıyorum biliyorsun dimi
Barış:Neyi anlıyor muşsun sen
Ece:Sen bu kızdan hoşlanıyorsun
Gözleri kocaman oldu üstünü silkeledi
Barış: Saçmalama hem hoşlansam niye üzeyim kızı
Ece:Ne bileyim ben artık orasını
Barış:Ece sen Efe ile takılmaktan beynin sulanmış
Haklı olabilirdi Zeren ile özel bir sebebin in olduğu kabak gibi ortadaydı derin bir nefes aldım elim ile Barışın yüzünü tuttum okşadım
Ece:Niye üzüyorsun insanları ha özellikle o kızları onlar zaten zor şeyler yaşıyor buna rağmen bana ışıla iyi arkadaş oluyorlar onlar beni senin kuzenin olduğum için dışlayabilir'ler di ama yapmadı hiçbiri niye üzüyorsun özellikle Zereni neden kışkırtıyorsun senin yüzünden katil olacak kız
Barış yutkundu
Barış:Annem beni terk ettikten sonra Arda girdi hayatıma bir anda herşeyim oldu ne o beni bıraktı ne ben onu ben her derdimi ona anlatırdım o çare bulurdu şimdi çare bulma sırası bende o kız Arda'nın sonu olacak biliyorum görüyorum
Ece: Rana mı Zeren mi
Barış:Rana Arda nın canın acımasına kıyamaz belki ama Zeren için aynı şeyleri söyleyemem o Rananın yanında olduğu sürece nerden biliyorsun Rananın Zerene dönüşmeyeceğini o Zeren yaptığım herşeyin fazlasını hak ediyor da
Ece:Bak işte Barış ben bunu anlamıyorum nedir bu kızdan olan nefretin sebebi
Barış bizim kaldığımız odanın penceresine baktı sanki içinde şeytan vardı o odanın öyle bakıyordu
Barış:Zeren herkesle dalga geçen kendini haklı bulan biri bu bile yeterli bir sebepken üstelik birde Ranaya destek veriyor
Anladım anlamında başımı salladım ama ona zerre kadar hak vermedim odama girdim herkes uyumuştu yatağıma girdim siktiğimin gecesi çabuk geçerdi umarım
Işıl'ın Ağzından
Sabah erkenden uyandım Ece'nin toz pembe alarmı ile uyanmak istemedim hazırdım ama saat daha yedi yirmiydi bizimkileri uyandırdım Zeren yattığı yerden gözü kapalı bir şekilde
Zeren: Işıl uyacağın saati ben şimdi
Işıl:Gidiyorum lan ben
Ece:Siktir git
Diğerleri gülmeye başlayınca
Işıl: Çok komik götüm
Dışarı çıktım okula yürürken omzimda bir el hissettim bizimkilerden biri diye düşünerek dönerken Milanı gördüm
Milan:Günaydın
Kaşlarımı çatarak
Işıl: Günaydın
Milan:Yanlış bişey mi dedim niye öyle bakıyorsun
Kaşlarımı açtım sabahın bu saatinden onu görmeyi beklemiyordum açıkçası
Işıl:Ha yok sadece bu saatte seni görmek tuhaf geldi o kadar
Milan sırıttı benle beraber yürümeye başladı
Milan: Alış buna sıra arkadaşım
Işıl: Sıra arkadaşım??
Milan: Evet Eceden rica ettim benim derslerin hali ortada yardımcı olursun dedim
Işıl:Bana sorsaydın keşke
Milan: Sorsam izin vermezdin iyiki sormamış ım
Gözlerimi devirdim sınıf geldik sırama geçtim Milanda hemen yanıma oturdu
Milan: Bugün ilk derse başlıyalım hocam konukar çoğalıyor malum
Güldüm sanki işlesek anlayabilecek gibi
Işıl: Tamam bizim banklarda çalışırız da ne çalışalım
Milan: Çıkıştan bir iki saat sonra olur mu
Işıl:Date mi var erteleyelim mi dersi
Milan güldü
Milan:Evet date im var futbal date
Utançtan kıp kırmızı oldum kafamı sırama gömdüm RABBİM BENİ ŞUANLIK YOK ETTT
Işıl:Antrenmanın var yani
Milan: Hı hı
Sınıf doluşmaya başladı arkamıza Efe ve Ece geçince Eceye göz kırptım bana vurunca
Işıl:Hepnsen mi yapacaksın
Hoca geldi hepimiz sustuk ve dersi işlemeye başladık matematik olduğundan çoğumuzun uykusu gelmişti hatta Milan ve Zeren çoktan uyumuştu gözüm Milana kaydı bnexe başımı sıraya koydum kendim bile fark etmemiştim ders boyu uyuyan Milanı izlemiştim zil çalınca Rananın
Rana:Yedin tüm dersi çocuğu
Demesiyle fark ettim
Rananın Ağzından
İlk üç dersi bitirmiştik çok sıkılmıştım bizimkilere
Rana: Bişeyler yapalım yoksa ölcem sıkıntıdan
Zeren:Ee git Arda'nın yanına
Rana: Çok komiksiniz Zeren hanım
Zeren: Öyleyim
Barış sınıfa girdi Zerenin yüzü düştü kaşları çatıldı Barış bunu görünce sırıttışı büyüdü
Barış:Eeee ailen nerde Zeren
Rana: Ananın amında Barışşşş
Zerenden kocaman bir kahkaha koptu o kadar güldü ki yere oturdu en sonunda Barış çenesi sıktı göz kırptım
Rana:Ne oldu iyi geldi mi
Barış:Senin dilin çok uzamış ben bir keseyim
Ece elini Barışın göğüsüns koydu durdu
Ece: Bıktım ha ben sizin kavgalarınızdan
Arka sırada oturan Efe ayağı kalktı bize yaklaşırken Eceye doğru yürüdü
Efe:Al benden de o kadar güzelim
Barış anında salisesinde Efe'ye döndü Efe sanki dediği lafı yeni duymuş gibiydi
Efe:Yani güzel Rabbim özene bözene yaratmış maşallah nazar değmesin diye dedim
Zeren:Efe kardeşim
Efe:He ne oldu
Zeren:Sen sus kardeşim konuştukça batıyorsun sus o yüzden
Efe susunca Ece gülümsedi Barış ise tama elini Efenin yakasına koyacakken Efe Zerenin arkasına geçti Zerende alabiliyorsan al bakışı vardı
Işıl:Helal lan Efe bakayım mantık akıyor mu paçandan
Efe gülünce Barış adım attı Zeren kıpırdamadı Barış bir adım daha atınca Zeren eli ile Barışın timine dokundu Barış bir anda iki büklüm oldu hepimiz güldük Efe ise sırasına adımladı bizde Barışı orada bırakıp dışarı çıktık kendi kendime fısıldadım
Rana:Arda nerde ya
Zeren: Babanın cebinde kanka sokacam Ardaya şimdi
Rana:Sus lan yok işte çocuk
Zeren:Lan ne yapmalım bize ne
Ece:Zeren ben bazen senin odunun iç atomu olduğunu düşünüyorum LAN MAL SEVİYORLAR YA BİRBİRLERİNİ
Zeren:Lan salak bu sikik kafalı Arda'nın babası bunun ailesini öldürdü ÖLDÜRDÜ söylemek dile kolay ama yaşamak lazım Ece
Rana:Sizin ve beyninizi sikim
Işıl: Oğlum karışmayın lan kızın hayatına Allah Allah ya
Zeren oflayarak sınıfa gitti Rana ve Işıl futbol sahasına adımlarken bende bir banka oturdum bir iki dakika sonra Efe göründü yanıma geldi elinnde bir bardak çay vardı bana uzattı
Efe: İki şekerliydi doğrumu
Gülümsedim evet anlamında başımı salladım
Efe: Barış ile gerçektende benzemiyorsunuz
Ece:Ben sana demiştim
Efe:Zeren ile özel bir problemi mi var
Ece:Sanmıyorum aslında bende ilk öyle düşünüyordum sonra aşırı saçma gelmeye başladı bende mantıklı bir şey getirdim
Efe:Nedir o mantıklı şey
Ece:Zeren ve Barış aynı aslında yaşadıkları şeyler hepsine kadar aynılar ama fark var Zeren Barıştan daha dayanıklı yaşadığı şeylere rağmen Barışın ona yaşatıklarına rağmen sağlam
Ece:Ama Barış öyle değil annesi dönse "oğlum affet"dese o mal kabul eder hemen koşar ağlar kadinin koynunda ama Zeren yapmaz
Efe:Yani Barış kendinden güçlü birini kaldıramıyor diyirsun
Ece:Öyle bir şeyler
Birkaç dakika ikimizde konuşmadık en sonunda Efe bana dönüp
Efe:Bu hafta sonu planın yoksa çay içmeye çıkalım mı
NE NE NE NE NE BİR DAKİKA NE
Ece:NE
Efe:Bak kulağa kötü geliyor olabilir ama bak hem çay içeriz tatlı yeriz sohbet ederiz yani ben çok isterim
Ece:Sebep yani niye istersin ki
Efe:Ece bak bende bilmiyorum ama ben seni tanımak istiyorum
Ece:Niye sınıfta söylemedin
Efe:Zeren ağzıma siçar diye
Güldüm ve ayağı kalktım
Ece:O zaman cumartesi saat yedi de çıkarız
Efenin gözleri parladı
Efe:Peki görüşürüz
Ayağı kalktı ani bir atakla sarıldım ilk saniye tepki vermedı sonra sarıldı güldüm elleri titriyordu geri çekildim Haydar hoca bizi böyle görse okuldan atardı sınıfa adeta uçtum
Işıl'ın Ağzından
Okul bitmişti Ece gün boyu Efe ile buluşmada ne giysem saçımı nasıl yapsam muhabbeti açmıştı Zeren ise sanki Ece manitasıymış gibi Efenin "içinden geçicem beklesin" demişti onlar yurda geçti bende futbol sahasının önündeki banklardan birine oturdum ve birkaç matematik konu anlatımlı kitap bir tanede soru bankası çıkardım Milan geldi herkes sıraya dizilirken hocaya bişeyler söyleyip yanıma geldi
Milan:Naber
Işıl:İyi sen
Milan:İyi bende benim antreman bir saatte anca bjter git istersen yurda
Işıl:Yok Zerenin dır dırından iyi şuan yani
Milan güldü eğildi yüzü ile yüzümü hizalamak için az daha çökmek zorunda kalmıştı yüzünü yaklaştırıp
Milan:Bir şans alayım
Gözlerim Milanın gözlerinde sonra yüzünün her yerinde gezenirken
Işıl:N-ne
Milan: Şaka yapıyorum korkma hadi ben gelirim izle bak
Kafamı salladım gerizekalı bir anda eğilinir mi Milan antreman boyunca attığı her tıpta bana baktı bende yüzüm ile helal gibi bakmaya çalıştım umarım saçma sapan bakmamışımdır antreman sonunda bitince Milan kendini adeta yanıma attı anlından yerler akıyordu peçete uzattım
Milan: Boşver silecek hakim yok
Ortamızdaki kitapları kendi oturduğum yere koydum ve parmağını çenesine koyup hafifçe kendime çektim peçete ile anlını silerken
Milan:Siktir ya
Hmm diye bi ses çıkardım LANET OLSUN
Milan: Yakından dahada güzelmişsin
Işıl:Hmm
Milan:Yok birşey hiç öyle nasıldım
Işıl: Gereğinden fazla iyi
Duymamış gibi yaptım ama duymuştum kalbim yerinden falan çıkmıştı heralde çünkü sesini duyamıyordum
Kitapları aldım ve
Işıl:Hadi başlayalım konular yetişmeyecek yoksa
Milan pür dikkat beni dinledi ama benim beynim kalmıştı o anda işte OF YİNE OLUYORDU KARNIMDA KELEBEKLER VARDI OFF