📖 2. Bölüm: Sırlar ve Tehditler

Nefesim boğazıma tıkanmış, Miran’ın koyu kahve gözlerindeki o tehlikeli karanlığa bakakalmıştım. Üzerimdeki baskısı o kadar yoğundu ki, parmak uçlarımın bile uyuştuğunu hissediyordum.
"Ne... ne saçmalıyorsun sen?" diye kekeledim, sesimin titremesini engelleyemeyerek. "Seni hayatımda ilk defa görüyorum! Bırak beni!"
Miran, dudaklarındaki o alaycı tebessümü bir anlığına silip yerine daha da buz gibi bir ifade yerleştirdi. Başını hafifçe yana eğdi, yüzü yüzüme o kadar yakındı ki nefesi tenimi yakıyordu.
"İlk defa gördüğüne yemin edebilir misin, Sahra?" dedi. Eli, ceketinin iç cebine gitti ve yavaşça çıkardığı siyah, deri kaplı küçük bir ajandayı gözlerimin önüne getirdi. "Bunu bugün çalıştığın kafede masada unutmadın... Kafe tezgahının arkasından alıp cebine attın. İçinde ne yazdığını biliyor musun?"
Kanımın çekildiğini hissettim. Gözlerim ajandaya kaydı. Doğru ya... Bugün kafeyi kapatırken masalardan birinde bu siyah defteri bulmuş, kimin unuttuğunu anlamak için içine şöyle bir bakmış ama yazılanların tamamen şifreli, karmaşık rakamlar ve yabancı kelimelerden ibaret olduğunu görünce aceleyle cebime tıkıştırmıştım. Sonra da telaştan unutup gitmiştim!
"Ben... ben sadece..." diye kekeledim, yutkunarak. "Onun kime ait olduğunu bilmiyordum. Sadece unuttuğunuzu sandım..."
"Unuttuğumu mu?" Miran’ın kahkahası, tüylerimi diken diken eden karanlık bir sesti. "Ben hiçbir şeyi unutmam, Sahra. Özellikle de hayatımı tehlikeye atacak bilgileri içeren o defteri."
Yüz hatları birden ciddileşti. Gözlerindeki o keskin bakış, beni kelimenin tam anlamıyla delip geçiyordu. Bileğimi tutan eli canımı yakmayacak kadar sıkı ama kaçmama izin vermeyecek kadar sertti.
"Şimdi iki seçeneğin var, güzelim," dedi, sesindeki o tehlikeli fısıltı kulaklarımda çınladı. "Ya bu defteri bana geri verir ve bu geceden sonra adımı bile unutup kafanı öne eğerek yaşamına devam edersin... Ya da benimle bu karanlık oyunun bir parçası olursun."
Boğazım kurudu. Bu adamın dünyasının kapısını araladığımı ve artık geri dönüşü olmayan bir yola girdiğimi çok net biliyordum.