Günün Sonu: Çatıdaki Sessizlik

Akşam olduğunda, Daily Planet binasının devasa küresinin üzerinde oturdular. Lyra artık o kadar gergin görünmüyordu ama kafası karışıktı.
"Bugün bir adam gördüm," dedi Lyra, aşağıda karınca gibi hareket eden ışıklara bakarak. "Hastanenin önünde ağlıyordu. Sevdiği birini kaybetmişti. Onu iyileştirebilirdim. Hücrelerini yeniden yapılandırabilirdim. Ama sen 'izle' dedin. Kal... Bu bana merhamet gibi değil, zulüm gibi geliyor."
Clark sessiz kaldı. Lyra’nın içindeki Kriptonlu genleri "düzeltmek" istiyordu ama dünya "yaşanmak" için vardı.
Hikayenin Yeni Gerilimi
Tam o sırada, şehrin diğer ucundaki bir laboratuvardan büyük bir patlama sesi geldi. Bu sıradan bir yangın değildi; Lex Luthor’un gizli deneylerinden biri kontrolden çıkmıştı.
Lex Luthor, Metropolis’in tepesindeki ofisinden şehri izlerken, elindeki kadehi hafifçe sallıyordu. Ekranlarda iki figür vardı: Biri her zamanki gibi itfaiyecilere yardım eden "Mavi Boy" Superman, diğeri ise onun yanında biraz tereddütlü duran, gözlerindeki o kadim otoriteyi gizleyemeyen yeni misafir.
Luthor, çarpık bir gülümsemeyle mırıldandı: "Superman bir kurtarıcı olmak istiyor, ama bu kız... Bu kız bir tanrıça olmak için doğmuş. Sadece doğru aynaya bakması gerekiyor."