11. Bölüm Korkunç Bir Gün

Merhaba arkadaşlar . Sizi çok tutmayacağım ki hemen bölümü okuyun , bu bölüm yaşadığım korkunç bir günü okuyacaksınız .

❤️🌹❣️😈💓🎉

Bu sefer alarm falan yok . Bir yas gününe uyandım , saat 12 : 34 olmuştu . Fazla uyumuşum . Yatakta bir süre duvara dalmıştım . Gözlerimi duvardan çekip yere baktım , sonra ayağa kalkıp mutfağa gittim . Kahvaltı falan yaptım , şu içtim derken saat :
13 : 12 olmuştu bile . Bir süre sonra odama geçtim , bu gün hiç dışarıya çıkmayacaktım , sadece evde vakit geçireceğim . Acaba ne yapsam diye düşünürken telefonuma bildirim geldi . Charlotte' den gelmişti .

Hanry aşkım , ne yapıyorsun ?
Demişti elimi telefona uzattım ve WhatsApp ' a girdim Charlotte'ye cevap olarak :

İyiyim aşkım . Bir azdan kitap okuyacağım

Diye yazdım. Sonra işte öyle konuştuk telefonu kapattığında saat bayağı bi geç olmuştu . Oturduğum yerden kalkıp kitaplığımdan şu anda okuduğum Sefiller adlı kitabı aldım . İçimden :

- " Maşallah , tuğla gibi kitap anasını satayım . " Dedim gerçekten de tuğla gibiydi , birisinin kafasına atsam kafa kırılır . Neyse kitabımı okuyayım . Diye homurdadım . Okudum okudum okudum . Sayfa 125 ' ten 167 ' ye gelmiştim . Okumaktan gözlerim ağrımıştı . Kısa bir mola . Mutfağa gidip bir bardak su içtim . Biraz telefona bakıp kendime ıce latte yapmaya karar verdim . Granül kahvem . Suyum . Buzum . Sütüm . Şekerim . Kahve makinem . İşte kahvem hazır . Sonra kahvemide alıp odama kitap : kahve yapmaya gittim . En sevdiğim şey kitap:kahve
Kitabımı okudum , okudum , okudum ,okudum ve okudum kitap çok iyi gidiyordu , sayfa 256 ' daydım . Saatlerimiz 18: 22 olmuştu akşam yemeği yemek için mutfağa gittim . Bir süre sonra yemekte yemiştim . Saat : 22 : 22 olmuştu . En iyisi uyumalıydım .

Yarın çok zor geçicek diye homurdadım ve bir bakmışım ki uyumuşum . 💤💤

Yine alarmımla uyandığım bir güne hoş geldiniz . Alarmımı kapatmakla güne başladım . Sabah uyanır uyanmaz yataktan kalmak kadar zor birşey yok . Duvara bakarak overting ¹ yaptım .
Biraz daha overting yaparsam okula geç kalacaktım . Gözlerimi ovuşturup ayağa kaltım . Gardolaptan bir adet gömlek ve pantolon alıp gardolabın kapağını kapatım .

Üstümü giyinmiş okula gitmeye hazırdım . Ama bu sefer bir farklılık vardı , bu gün ruh aramak için ormana yada göl kenarına gitmeyecektim bu günlük ( belki başka günlerde olabilir ) okulda ruh arayacaktım . Onun için ayrı bi heyecanlıydım derken evden çıkıp okulun bahçesinin yolunu tuttum . Yürüdüm , yürüdüm , yürüdüm , ve yürüdüm . Sonuda varmıştım. Sıraya geçtim . Leo sırada beni görüp yanıma yaklaştı ve sesli bir şekilde :

- " Hanry iyimisin . Evvelsi günki olay seni baya yıpratmış olacak ki ." Dedi . Ben de ona yönelerek :

- " İyiyim Leo . Teşekkür ederim . Evet o olay beni bayağı bi üzdü . Çok büyük bir yara bıraktı bende " dedim Leo ' nün gözlerinin içine bakarak .

- " Evet . Evvelsi gün ben hastaneye gelememiştim maalesef . Acil işim çıktı " dedi ben tam cevap verecekken Andy hoca konuşmamızı bölerek :

- " Haydi arkadaşlar yerinize . Kesin zevzekliği . " Diye homurdandı . Bizde yerimize geçtik . Andy hoca :

- " Arkadaşlar biliyorsunuz ki evvelsi günki olay içimizi bayağı acıttı . Ama pes etmek yok , ne kadar yirmi iki kişi kalmış olsanız bile bu çalışmaya devam edilecek. " Diye bağırarak konuşmasını yaptı . Sonra :

- " Haydi bakalım arkadaşlar . İyi görevler. " Dedi . Ve bizi saldı . Ben okula doğru yürüdüm . Çok geçmedi ki okula girdim . Okul karanlıktı . Kimse yoktu herhalde . ( Gerçi sanki kim olacakta ) Derken arkamdan bir gölge beni böö diye korkuttu . Bu Alexander ' dı ben Alexander ' a dönerek

- " Alexander ne yapıyorsun aklımı aldın . " Dedim gülerek . Alexander gülerek :

- " İyiyim sen ne yapıyorsun . " Dedi . Bende

- " Seni gidi şakacı şey . " Dedim ve gülmeye başladık . Bir süre sonra Alexander gitti . Herhalde okulda tek kalmıştım . İkinci kattaydım ama şu ana kadar hiç bir şey bulamamıştım . Dolaştım falan filan derken bir ses duydum vazo kırılma sesi gibi . Bir an yüreğim ağazıma gelmişti . Sesin geldiği yöne doğru gittim . Baktım . Gerçekten bir vazo kırılmıştı . Ama orada hiç kimse yoktu . Bu nasıl oluyor diye düşünürken ayak sesi duydum . Ama böyle norman insan ayak sesi değildi sanki Godzilla ayağını yere sertçe vuruyordu . Sesin geldiği yöne kafamı çevirip :

- " Kim var orada " diye bağırdım . Kalbim çıkacak gibi atıyordu . Ay keşke okula değilde göle falan gitseydim . Başıma yine dert açtım . Sonra orada yürüyerek :

- " Bakın oradaki her kimse çok korkuyorum . Yapmayın ! " Dedim sinirle . Korkup tam okuldan çıkacakken bir ses daha duydum bu sefer gerçekten altıma sıçmıştım.

- " Yeter artık , sen fazla oluyorsun öcü kardeş " dedim ve hızla okuldan çıktım çoğu kişi çıkmıştı bende yanlarına gittim . Alexander ' a yönelip :

- " Alexander , okuldayken çok korkunç şeyler yaşadım . " Dedim sonra Alexander :

- " Ne oldu " dedi ben de hızla yaşadıklarımı anlattım . O da bana hak verdi. Bir süre ötekilerin gelmesini beklerken Alexander bana yönelerek :

- " Sen her hangi bir şey buldun mu ? . " Dedi . Ben de anlamamış bir ses tonuyla :

- " Ne gibi yani " dedim o da

- " Delil falan . Kanıt vb. " Dedi bende ona daha yaklaşarak :

- " Yok bulamadım da sen niye sordun ki " dedim .

- " Hiiç merak ettimde ondan " dedi bende tamam deyip onu geçiştirdim . Bir süre sonra herkes gelmişti Andy hoca gür bir ses tonuyla :

- " Bir günün daha sonuna geldik . Yarın görüşürüz" dedi ve bizde saraylarımız doğru yürüdük . Ben bir süre yürüdükten sonra saraya varmıştım . Bir sonraki bölüm görüşmek üzere ...............

💤🎉💓😈❣️🌹

¹ : Dinlenme zamanı . Bir şeye dalmak.