Otobüs

Gözlerini açtım alarm zili çaldı hayat öğretmen okula gitmeden önce yer sofrasından hiç alışık değildi. Haşlanmış yumurta ile peynir zeytin. Ceviz tek sofrada ama aile Özlemi bir başka benzemiyor ki? Çayını yudumladı. “Hayat hoca haydi kalk öğrenciler...”dedi kendi kendine konuşmaya devam etti. Ayağa kalktım soluk verdi. Kahvaltı yaptıktan sonra zinar ilkokulu öğretimi ardından arabasını binmiş elinde sopa ile Hazar öğretmen belirdi.

Yürümeye devam ettim. Arabasını ile hızla süratle sürüyordu beni ezer geçer ki ve okula girmeden önce bir anlık duraksadım rüzgar savrulurken gözlerini kapatıyorum açıyorum gülümsüyorum. “Sürgün.”dedi iç sesi titriyordum

Öğrenciler lacivert önlükleri yakaları ile etrafına gülümsüyordum Türk bayrağı ve okulun önünden andımız okumak için azad öne çıktı

Mini birler çalışkan ikiler.

Azad sesi ile yankılı “Türküm doğruyum çalışkanım yaşam küçüklerim korumak. Büyüklerim saymak. Yurdumu. milletimi özümü sevmektir, ülküm yükseltmek ileri gitmek. Varlığım armağan Türk bayrağım Armağan olsun Ne mutlu Türküm diyene.

Hazar öğretmen “Dağılın.”dedi tok sesi yükseldi.

Okulun bahçesini üç kişi kaldı. Hayat öğretmen döndü “Disiplin şart.”dedi sert sesiyle

Hayat hoca “Seni adam etmezsem hayat öğretmen demesinler..”dedi kısık sesle kaşları çatılı bir şekilde söyledi dişlerini sıktı.

Öğretmen odasına Hazar hoca ve hayat öğretmen vardı birbirine bakacak kadar ileri gidebilir mi? Aralarında öğrenci ile problemi vardı. İlk ders hayatı öğrenmekti. Ezbercilik. Yana değildi yaratıcı eğitim.

Sınıfa girmeden önce uğurlu tokasın taktı üstünü başını düzeltti. Soluk verdim kapıyı ağır açıldı. Öğrenciler ayağa kalktı.. “Oturun.”dedi yumuşak bir sesle

Sınıfın penceresinin süzülen Güneşini içinde sıcacıktı. Beyaz tebeşir ile “Umut.”diye yazdım Dersimiz Türkçe.

Hayat öğretmenin “Bugün kelimelerinin gücün öğreneceğiz.”dedi yumuşak bir sesle. Sınıfta sessizlik parmak kaldırmak isteyen öğrenciler çoğalacak.

Zelal elini kaldırdı “iyi bir şey.”dedi gülümsedi.

Hayat hoca “Güzel.”dedi gülümsedi. Kafasını salladı onayladı.

Sıra doğru yürümeye başladıktan sonra azadın “Bilmem hocam.”dedi sesi titriyordu. Arkasını dönmüş bir şekilde tahtaya bir yazı daha yazdım. “Büyüyünce ne olacaksın.”dedi gülümsedi.

“Sen çoban bıraktı. Okula geliyorsun. İşte o Umut.”dedi gülümseyerek.

Umut insanlar var.
Umut insanlar için..
Umut ve Ümit etmek.

Defterlerinize geçiriyorduk sıra arasında dolaşıyordum. Büyüyünce ne olacaksın derler mesleklerin kendini bul. Hayatın kaderini çizgisini iplerin dolu Kördüğüm.

Delal
“Büyüyünce doktor olacağım.”dedi gülümsedi.

Ayşe “Büyüyünce annem ev alırım öğretmen.”dedi gülümsedi.

Azad “Büyüyünce öğretmen olmak istiyorum.”dedi gülümsedi.

“Niye.”dedi merakla

Azad “Çünkü kimse çoban kalmak zorunda değil.”dedi gülümsedi.

Hayat öğretmen ayağa kalktım tahtaya büyük harflerle yazdım.“Kaderiniz değiştirebiliriz Umut doğar. Türkçe dersi değil ki kendiniz yeni anlatma gücünüzdür. Kimse sizi susturmaz..”dedi gülümsedi.

Biri vardı onu bakıyordum.

Amara günden güne iyi olmaya başladı. Konuşmaya başlar. Görmese de hayat öğretmeni mucize inanıyordu kalemlerini yazmaya başladı.

Otobüs
Ali Rıza bey elinde koca Buket Papatyalar. Hediyeler. Ardından köy otobüsü önünde durdu. O içine bindim köylülerini bir öğretmen bahsetmeye başladılar.

Şoför “vallahi bir şey diyeyim hayat hoca gibisi daha gelmedi.”dedi gülümsedi.

Yaşlı amca. “Ne yaptı ki?”dedi merakla

Şoför direksiyon başından anlatıyordu. “Çocukları tek tek topluyor böyle öğretmen var mı gerçekten tarladaki çocuklar, ve çoban çocuklar bilmem..”dedi konuşmaya devam etti.

Ali Rıza bey gururla bakışı attı.

Köylü kadın. “Çocuklar için değil Kadınlar okula gelsin okuyacak. Dedi..”dedi gülümsedi.

Ali Rıza bey “Ben hayat öğretmen babasıyım. Eğitim görün gençler çocuklarını okutun. Öğretin. ”dedi.
keyfile

Şoför “ögretmen başına iş açacak bende demesi.”dedi sırıttım.

Yol boyunca kızı ilgili övgü dolu sözlerini duyunca ilk kez bir köyde öğretmen yapıyordum. Zinar köyün varmak üzere manzara izliyordum sıkıntılı bir nefes aldım köylülerini ile sohbet ederken yol uzadıkça devamını geldim.. Ali Rıza bey kızıyla gurur duyuyordu.

Tam ders günü denk geliyorum.
Otobüs zinar köyüne bıraktım zinar ilkokulu öğretimi gelen geçen sordum. Ve ağır adımlarla yürümeye devam ettim.

Zinar ilkokulu öğretim okulu

Ali Rıza bey heyecanlı bir şekilde kapıyı tıklattım..

Hayat öğretmen ders anlatırken tahtadan “Giriniz..”dedi yüksek sesle

Bir baba papatya kapıdan belirdi. “papatya prenses..”dedi heyecanlı bir şekilde bir anda kapının önündeydim içeri girdim öğrencilerin şaşkın ifadesi ile “Baba..”dedi afalladı.

Adı hayat
Eğitimci bir babanın kızı sivri dilli başına dert açtı.

Her gittiği okulda ona takılan papatya öğretmen.

Dünyanın dört yanında dolaşacaklar.

“Bugün sınıfımız bir misafir var..”dedi yüksek sesle

“Ve benim ilk öğretmenim.”dedi gözlerini dolu dolu.

“Demek bayrağı devrettik. Kızım hani uğurlu tokan.”dedi göz göze gelmişlerdi. Kızını dibinde..

O sırada sınıfın hademesi zil çalar.

Öğrenci hızla koşarak teneffüs çıkarlar.

“Baba beni özlemiş bizimkilerin durumu iyi mi arayamadım.”dedi iç çektim

Hayat öğretmen bilgisayarın çıkarttım annemin görüntülü konuşmak ve açıldı. Ve evdekiler yüzünü gördüm “Anne iyi misiniz."dedi sordum.

Kadın başını eğdi ağlamak üzere idi

Papağan sesi "Babaanne hasta.."dedi tekrar etti.

Hepsini aynı anda kameranın önünde yüz ifadeleri belliydi. “Şey kızım babanne çok Hasta."dedi gözlerini dolu. “İyi mi? "Dedi iç çekti

Babam yanı başımdan teselli etmekten kızını sakinleştirmeye çalıştım. "Kızım eski toprak güçlüdür. Ona bir şey olmaz."dedi sıkıntılı bir nefes aldı.

Papağan sesi ile irkildim."Babanne hastaaaa.."dedi bağırış sesi yankılandı.

"uslu dur.."dedi Ayşe

“Hepimiz iyiyiz..."dedi aynı anda bağırış sesi yankılandı.

Hep birlikte sarılalım demiştin hayat öğretmen babası ile yan konaktan “Haydi kızım eve girerim.."der şekilde söyledim.

Kapını anaktarı ile içeri girdim kedim kaybolduğunu kutusunun içinde değildi. Minik neredesin. Konağın etrafını bakınırken masanın altına bakıyordum yok ama? Nerdesiniz minik kedi. .

Babam hayretle bakıyordu."Kızım ne arıyorsun."dedi ayakta dikilmişti.

“Minik kayıp?”dedi endişe dolu sesle.

“Nereye gidebilir ki sakin ol”dedi omzunu bir el dokundu.

“Minik tanımıyor musun o gider evini yolunu bulur.."dedi gülerek cevap verdim.

Kedimin ayak izleri takip ederek yan komşum aslında Hazar öğretmen evindeydi koca büyük konağın kapısını açıldığından içeri girdim derin bir nefes aldım “Senin burada olabilir misin.”dedi yavaşça yürümeye devam ettim. Bir anaktar buldum kapıyı açtım bir insan Hazar öğretmen banyoda sanırım sessizce içeri girdim. Miyav miyavvvvv seslerinde doğru ilerledim. “Minik burada mısın.”dedi gülümsedim.

Hazar öğretmen karşımda belirdi başında havlu vardı. Tüm bedeni gözüküyordu. Hazar ve hayat yüz yüze geleceklerdi. Sessizce gözlerini söyler. Dudakları susar. Birbirine anlamlı. Öfkelenmeye başladı kaşları çatılı bir şekilden sert bir adam.

“Hemen gidin hayat Hoca. ”diyerek devam etti.

“Hazar öğretmen kedim İnan sizin evinize nasıl bilemedim kusura bakmayın.”dedi sırtını dönük bir şekilde söyledim

Hayat öğretmen bir şey söylemeden merdiven inmiştir kedisini yaramazlık ile babasının kendi evine girmiş mama kabını doldurdum ve babam kızını görmek için gelmiştir.

Ali Rıza bey kayınvalidesi hastalıklarını sebebi ile bir gece Mardin kalmışsa gezmek fırsat olmamıştır.

....