Her şey güzelken kötüleşebilir.

"Merhaba ben Avin Botan 13 yaşındayım "offf bence böyle iyi işte. Sanki ne olacak kendimi böyle tanıtırım." "Ben Avin yedinci sınıf öğrencisiyim okullar tatil oldu da tekrar açılacaklar yarın. Maalesef on beş gün tatil bitiyor , gerçekten okulu çok seviyorum ama yani keşke somestır tatili biraz daha uzun olsaydı.Bunları size anlatmamın sebebi ise okulu sevin ne olursa olsun. Her kez okumak zorunda bence , çünkü eğer okul okumazsak , okula gitmezsek, kendi hayatımızı , kendimiz mahvetmiş oluruz"

Alttan , alttan Rojine seslenerek "Rojin ablacığım kaydı kapat , Rojin kaydı kapat."

"Of ya abla tııı, tıı kamerayı niye uzağa koyuyon." Rojin oflaya ,poflaya gitti ve kamerayı kapattı. Bende o kapattıktan sonra üzerimi değiştirmek için salondan kendi odama geçtim. Dolaptan kırmızı switimi, ve siyah eşofmanımı alarak hızlıca üzerimi giyindim. Sonra üstümden çıkardığım kıyafetleri alıp çamaşır makinesine yerleştirdim. Ve salona geçtim.

"Rojin sakın dokunmamış ol.Çok uğraştım bu sefer ."

"Hayır abla dokunmadım, hem bu ne ödevmiş böyle ya.Tatil girdiğinden beri her gün aynı şeyi yapıyorsun. Ve kamerayı başlatıp, konuşma yapıyorsun. "

"Canım kardeşim benim, sen anlamazsın öğretmenimiz benim video olarak çektiğim konuyu, yani okumanın ne kadar önemli olduğu ile video çekmemizi istedi. En iyi videoyu çekenin ki okul hesabında yayınlanacak. Umarım bu sefer anlamışsındır."

Rojin'in yüz ifadesinden de belliydi ki yine anlamamıştı. Çünkü yüzü aynen sanki böyle limon yemiş gibiydi. Gerçekten gülmekten öldüm. "Rojin o yüz ne Allah aşkına, sana devlet sırrı mı anlattım sanki," bir anda kahkaha atmay başladım. "Ha, ha, ha, ha..., ya kızım sen çok komiksin lan. Fazlasıyla biliyorsun yine anlamayacağını ama soruyon ." Kendimi tutamıyordum durup, durup kahkaha atıyordum.Sonra Rojin "Peki abla bir daha anlatma da , bana kamerayı açtırıp, kapatırma da şimdi gül "diyerek ağlaya, ağlaya annemin yanına gitti.O sırada annem salona gelmeden kamerayı da alıp kaçan koca yürekli ben." Valla iyi oldu sana Rojin hanım "hala güle , güle Rojin'in o yüz ifadesini hatırladıkça varya ,ya harbiden o neydi ya?"

Ben odamda oturmuşum gülerken annem odaya bir daldı, ben şok"Ya kızım sana kaç kere söyleyeceğim kardeşinle iyi geçin diye , Allah aşkına Rojin'le uğraşma kızım".

"Anne valla bişey yapmadım ya" konuşurken bile gülüyordum. Annemde
"Avin bana bak kardeşinle bir daha uğraşma ve çabuk hazırlan hadi ikindin olmadan çıkıcaz , çabuk hazırlan."
"Anne nereye gidiyoruz ya , ben gelmesem? Nerden çıktı birden bire bu fikir, "hiç bir yere gidesim yoktu. Son gündü yarın okullar açılacaktı ve ben evde biraz kendi , kendime takılmak istiyordum.Ama annem" Teyzen gile gideceğiz, çabuk hazırlan gelmemezlik de yok.Seni evde tek bırakmam ben . "dedi ve kapıyı kıracak kadar hızlı bir şekilde vurarak odamdan çıktı." Ya Allah aşkına ben niye gidiyorum ya , ben niye?"Maalesef çare bulamazdım. Çünkü annem ne dediyse o olurdu.Üstüme kış ayında olduğumuz için siyah, kalın, kapşonlu sweatimi ve beyaz diz altıma kadar uzun olan eteğimi giyerek odamdan çıktım. Annem gilin yanına giderek"Anne ben hazırım "dedim,
"Aferin kızım madalyon takayım mı sana ? "dedi." Offf anne ya hem zorla götürüyon, hem de kızıyon "dedim.

Benim annem normalde çok kızmaz. Acelemiz olduğunda, yani bir yere gittiğimiz zaman her zaman acelemiz olur da.Kadın, mübarek bir saatte evde ki herkese kızar da, evi toplar da, herkez bir saatin sonunda hazır olurda , işte bu kim benim canım annem.

" Kızım hazırsan hazırsın otur bekle . Sen hazırsın diye ... Beş dakika sonra çıkacağız ayakkabılarınızı giyin, hadi."
"Tamam, anne tamam." Anneme tamam dedikten sonra Rojin'i de çağırdım . O da üstüne pembe elbisesini giymişti, böyle alttan kabarıktı, sanki düğüne gidiyoz mübarek. "Hadi Rojin çabuk giy de,annem gelmeden , hadi ablacığım."

Rojin'in içinden bana hakaret ettiğine o kadar eminim ki, ama kanıtlayamam yani.Beni görmezden gelerek ayakkabılarını giyindi.Sonra zaten biz ayakkabıları giyene kadar, annemle babamda geldi.Onlarda ayakkabılarını giydiler sonra evden çıktık. Biz Hatay'da bir mahallede yaşıyorduk, bir arabamız vardı. İşte o arabayla teyzem gile gitmek için yola çıktık. Teyzem gil Hatay'da şehirde yaşıyorlardı. Teyzemi çok özledim ve çok da severim aslında , ondan dolayı gitmeyi istemesem de mutluyum.Arabanın içine binerken kış ayında olduğumuz için annem montlarımızı da getirmişti. Ben Ve Rojin montlarımızı da üstümüze geçirdik , sonra zaten yola koyulduk.

1 saat sonra...

Yaklaşık bir saat geçmişti. Teyzemin yaşadığı apartmanın önüne babam arabayı park etti. En son biz yola çıkarken saat 16.30 'du.Şimdi ise saat 17.30'du Yollar da trafik olduğu için teyzemlere varmamız uzun sürdü.

"Kızım hadi asansöre binin yukarıya çıkalım teyzen beni aradı , yukarda kapının önünde bizi bekliyorlar." "Tamam anne "anneme tamam dedikten sonra asansöre bindik.Babam asansörde 3. kata bastı, teyzemler üçüncü katta oturuyorlardı.

Asansör birden yukarıya çıkarken düşüyormuşuz gibi oldum." ay anne düşüyoruz. "Anneme düşüyoruz diye sarıldım ben sarıldığımda Rojin gülüyordu, rezil oldum ya." Kızım merak etme düşmeyiz de , sen beni biraz daha sıkarsan nefessizlikten ölücem "dedi.Ben hemen annemi bıraktım, sonra" kusura bakma anne korktum diye sarılmışım, hiç farkında değildim."

"Yok kızım ben zaten anlamıştım sen korkma sakın biz yanındayız." annem böyle söylerken asansörün kapısı açıldı. Sonra teyzemin evine doğru yürümeye başladık. Ama annem biz teyzemin evine girene kadar bana bakıp, bakıp güldü.

Sonra teyzem gilin kapısının önüne geldik.Teyzem annemle hasret giderme merasimini bitirene kadar biz kapının önünde ağaç olduk. "Ya tamam da gören de sanacak biz size hiç gelmiyoruz teyze aaa" dedim.Sonra annemla teyzem sarılmayı bırakınca içeriye geçtik.Teyzem"kızım biz kardeş olduğumuz için birbirimizi özlüyoruz, siz bunu daha anlamazsınız, ilerde anlarsınız Avin."dedi.Sonra koltuklara oturduk , "kızım hadi montlarınızı çıkarın, gidin askıya asın, gelin." Anneme"tamam anne."diyip montları askıya astım.İçeriye daha adım atmadan bismillah daha geleli 15 dakika olmadı.Annem gil "Hadi Avin , hadi kızım yemek hazırlayacağız gel bize yardım et dedi." Teyzemin çocuğu yokta, sonra üfleye , püfleye"tamam anne dedim.Sonra yemeği hazırladık.

"Baba ,enişte, Rojin hadi yemek hazır ."yemekte teyzem tavuk yemeği yanına da pilav yapmıştı. Bir de ayran vardı. Ayranı çok severim de."Tamam kızım biz geliyoruz."

"Hadi enişte gidelim, hadi kızım."
"Tamam baba."
"Tamam kayınço yemekten sonra tavla oynamaya ne dersin?"

"Ya valla evet derdim, ama yarın okullar açılıyor. Eve erken gideceğiz bugün kalamıyacağız kusura bakma enişte.Yemekten sonra çıkacağız."

"Yok kardeşim ne kusuru, sizde haklısınız çocukların okulu var unutmuşum.Hadi o zaman yemeğe."

Sonra işte herkes masaya oturdu annemle babam yan, yana Rojin'le ben yan yana, teyzemle eniştem de karşılıklı olarak sonra yemeğe başladık.

15 dakika sonra...

Ben doymuştum. "Teyze ellerine sağlık, her şey mükemmel olmuş." dedim sonra ellerimi yıkamaya kalktım.Teyzem de arkamdan "afiyet olsun kızım" diye seslendi. "Hıh tamam ellerimi de yıkadığıma göre salona geçeyim ." Tam salona geçeceğim sırada annem "kızım gel yardım et, sofrayı toplayacağız, sonra da eve gideceğiz yarın okul var hadi , Kaçma." Annem keşke beni fark etmeseydi.Of ya gerçekten of."Tamam anne offff."dedim.Sonra mutfağı topladık. Benle , teyzem mutfağı toparlarken annem de kahve yapmıştı salona götürüyordu."Teyze hadi bizde gidelim , biraz oturalım"dedim.

"Tamam, kızım." Teyzem'le beraber içeriye geçtik. Onlar kahvelerini içip sohbet ettikten sonra, eve dönmek üzere vedalaştık. Sonra aşşağıya arabaya bindik ve yola koyulduk.Saat 22.00 olmuştu. Annem gil kahve içtikten sonra sohbete dalmışlardı.

...

Gözlerimi açtığımda yatağımdaydım, sanırım araba da uyuyakalmışım. Biz kış ayında olduğumuz için , salonda soba yakıyorduk annemle babam yerde uyuyordu, ben ve Rojin de ayrı ayrı kanepelerde uyuyorduk, yaz gelince odalarımızda uyuyorduk.Neyse saate baktım saat sabah 4.00 'dı. Başta saati daha geç sandım , kalkıp Rojin'i de uyandırıp okul için hazırlanacaktım. Saati görünce geri uzandım, yatmaya çalıştım. Ben daha uyuyamamıştım .Sonra birden yattığım kanepe sallanmaya başladı.Başta Rojin yapıyor sandım. "Rojin yapma, uyuyacağım" dedim.Ama benim dememle beraber salıncakta sallanır gibi ev sallanmaya , ve dışarıdan"güm "diye ses geldi.

Sonra annem ve babam aceleyle bizi aşşağıya yere onların yanına indirdi." Kızım sakin olun deprem oluyo, durunca aşşağıya ineceğiz. "Dedi.

Ama ne çare ev daha hızlı sallanmaya başladı, ve sanki artık hiç durmayacak kadar hızlı sallanıyordu." anne durmuyo"diye bağırdım.Babam ,anneme "Yeliz sanırım ev çöktü diye bağırdı, babam hepimize daha fazla sarılmaya çalıştı.

Ve o sırada hepimiz ağlıyorduk. Hiç birimiz yaşadıklarımızı anlayamıyorduk.

Evet yorumlarınızı bekliyorum.
😊😊😊