Koçari kızı

Ertesi gün…
Fadime eve gidince çok uzun süre düşündü ve kabul etti. Çünkü hem Furtunadan intikam alacaktı hem de eskiden âşık olduğu, kendisini yarı yolda bırakan adamdan intikam alacaktı. Eline daha iyi fırsat geçmezdi. O yüzden İso’yu bağ evine çağırdı.
İso bağ evine gelmişti, yaklaşık yirmi dakika sonra. Fadime İso’yu görünce planını devreye soktu. Planı şuydu: İso’yu kendine yeniden âşık edecek, sonra da onu yarı yolda bırakacaktı. Yaşadığını yaşatacaktı ona.
İso’ya hemen sarıldı. İso ne olduğunu anlamadan Fadime geri çekildi ve İso’nun yanağını uzun süre öptü. İso şaşkındı… Sonra gülmeye başladı ve konuştu:
“Fadime, biliyorum ne yaparsam yapayım içindeki acı gitmeyecek. Seni yarı yolda bıraktım… Ama bırakmasam ölecektin. Ben senin öldümeni bırak, bir damla gözyaşın için her şeyimi feda ederim. Beni anla. Affet demiyorum ama belli ki affetmişsin. Yine de ben kabul edemem. Önce benden hıncını çıkar, intikamını al… Sonra gerçekten eski biz olalım.”
Ve İso, Fadime’nin yüzüne elini koydu; dudaklarını sevdi, saçlarını kokladı.
Buna karşılık Fadime sadece gözyaşlarını döktü.
Nasıl olur da bu kadar iyi niyetli biri olabilirdi? Fadime onun hakkında nasıl böyle düşünebilmişti?
İntikamı alıp almamak arasında kaldı. Ama en sonunda İso’nun elini tuttu ve dedi ki:
“Ben özür dilerim. Seni hiç dinlemeden kırdım. Evet, ben de kırıldım ama beraber iyileşmemize izin vermedum. Suçlu benim… Kabul edeyrum. Seni kendime koca Fırtına’ya gelin gideyrum ama bu Furtuna için değil… Senin için, "kulçuk"
02/12/2026