42. bölüm / 45
KOCAM MAFYA LIDERI~42.BÖLÜM~
Bölümler 45Şu an: ~42.BÖLÜM~
- 1 ~1.BÖLÜM~164 kelime
- 2 ~2.BÖLÜM~305 kelime
- 3 ~3.BÖLÜM~186 kelime
- 4 ~4.BÖLÜM~162 kelime
- 5 ~5.Bölüm~215 kelime
- 6 ~6.BÖLÜM~284 kelime
- 7 ~7.BÖLÜM~161 kelime
- 8 ~8.BÖLÜM~228 kelime
- 9 ~9.BÖLÜM~267 kelime
- 10 ~10.BÖLÜM~169 kelime
- 11 ~11.BÖLÜM~130 kelime
- 12 ~12.BÖLÜM~151 kelime
- 13 ~13.BÖLÜM~ (18+)263 kelime
- 14 ~14.BÖLÜM~261 kelime
- 15 ~15.BÖLÜM~282 kelime
- 16 ~16.BÖLÜM~287 kelime
- 17 ~17.BÖLÜM~138 kelime
- 18 ~18.BÖLÜM~ (18+)191 kelime
- 19 ~19.BÖLÜM~179 kelime
- 20 ~20.BÖLÜM~158 kelime
- 21 ~21.BÖLÜM~144 kelime
- 22 ~22.BÖLÜM~182 kelime
- 23 ~23.BÖLÜM~249 kelime
- 24 ~24.BÖLÜM~142 kelime
- 25 ~25.BÖLÜM~266 kelime
- 26 ~26.BÖLÜM~308 kelime
- 27 ~27.BÖLÜM~229 kelime
- 28 ~28.BÖLÜM~ (Ülkeye Saydırmaca)143 kelime
- 29 ~29.BÖLÜM~130 kelime
- 30 ~30.BÖLÜM~177 kelime
- 31 ~31.BÖLÜM~129 kelime
- 32 ~32.BÖLÜM~129 kelime
- 33 ~33.BÖLÜM~245 kelime
- 34 ~34.BÖLÜM~122 kelime
- 35 ~35.BÖLÜM~222 kelime
- 36 ~36.BÖLÜM~287 kelime
- 37 ~37.BÖLÜM~ (Oruç olanlar dikkat etsin)150 kelime
- 38 ~38.BÖLÜM~216 kelime
- 39 ~39.BÖLÜM~ (Doğum Günü)194 kelime
- 40 ~40.BÖLÜM~252 kelime
- 41 ~41.BÖLÜM~259 kelime
- 42 ~42.BÖLÜM~169 kelime · Okuduğun bölüm
- 43 ~43.BÖLÜM~292 kelime
- 44 ~ 44.BÖLÜM ~ (Atakanın Ölümü - Kısa bölüm)112 kelime
- 45 ~45.Bölüm~54 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Hastaneye geldiğimde bütün doktorların ardından koştum. Kimse cevap vermedi. Bana doğru gelen hemşire beni bir odaya çekmişti.
"Burda size kötü haber verilebilcek kişi benim. Bebeğiniz için geldiniz değil mi?"
"Evet! Evet! Ne oldu bebeğim'e ne oldu?!"
Ağazım çıktığı kadar yüksek sesle konuşuyordum.
"Sakin olun hanımefendi yoksa size sakinleştirici vermek zorunda kalıcam"
"Tamam sakin olucam ama nolursunuz bebeğime ne olduğunu söyleyin. Alminayla ne oldu!?"
"Oturun lütfen. Size verceğim haber sizi baya kötü yapabilir"
"Lütfen! Söyleyin Alminaya ne oldu? Yavrum nerede?!"
Gözlerim çeşme gibi akıyordu arkadan gelen doktorla bana haber vericek hemşirek beni ordaki mavi sedeyeye oturturmuştu. Ağlamamamı ve sakin olmam gerektiğini söylüyordular. Ağlama sesimden ve stersten onları neredeyse duyamıyorudum.
Sakinleştirici iğne vurulunca en azından kalbimdeki atış biraz yavaşlamıştı.
"Bebeğiniz biliyorsunuz erken doğdu. Maalesef küçük kalbi kaldıramadı ve maalesef.. başınız sağ olsun.
Bu hayata çekmediğim ne kalmıştı? Yaşamadığım ne kalmıştı? Tek ölmediğim kalmıştı ama belki bunuda yakında yaşıyacaktım.
O gün bütün günüm ordaki sedyeyle göz yaşlarım ile dolu gözlerim ve ben sanki ölmüş gibi bir sessizlik içinde kendimizi kendi kendimize bırakmıştık.
Bölüm etkileşimi