Yalanlar ve Yananlar

Sınıfa girdiğimde alışık olduğum o havasız, nemsiz koku karşıladı beni. Sınıfa bilerek erken geliyordum ki herkes beni aptal sananarken ben ders çalışıp onları geçebileyim.
Yine erken geldiğim bu sabah bu sefer sınıfta biri vardı. Şaşırdım çünkü normalde bu saatte kimse sınıfta olmazdı.
Dağınık simsiyah saçları, görebildiğim kadarıyla kahfe rengi gözleri ve beyaz sayılabilecek kadar açık bi teni vardı. Camın yanındaki köşede ders çalışıyor, ve kulaklığıyla müzik dinliyordu.
Tam ben bu çocuğu nerden tanıyorum acaba diyecekken aklıma dank etti.
Aptal olduğum zamanlarda sırf sahte arkadaşlarımın gözüne girmek için bu çocuğu zorbalamıştım. Kendimi bok gibi hissediyordum. Nekadarda aptalmışım.
Sanırım gidip özür dilemeliydim. Emin olamasamda yanına gitmeye, en azından konuşmaya karar vermiştim. Öne doğru birkaç adım atmıştım ki içeriye birinin geldiğini hissetmemle arkamı döndüm.
Hislerimde yanılmamıştım. Kapının girişinde Melis vardı. Sapsarı saçlı, mavi gözlü bi kızdı. Dışardan bakılınca bi tanrıça kadar güzeldi. Ama içeri girince bi tiki kadar kurnaz, şeytan kadar da kötü niyetliydi.
Yüzüme sahte bir gülücük kondurup yanına doğru ilerledim. Tam bir şey söyliyecekti ki ondan önce davrandım. "Selam Melis, nasılsın? Mert'le ayrılmışsınız. Duyunca çok üzüldüm. Seni Simay'la aldatmış diyolar. Doğru mu?" Hızlıca kurduğum cümleler karşısında affalladı. Benden böyle bir çıkıs beklemiyordu.
Mert cidden onu aldatmış mıydı, yoksa bir dedikodu muydu? Çok da merak ettiğim söylenemezdi. Fakat onun o affallamış yüzünü görmeye fazlasıyla degmişti.
"Hah ben varken Simay mı? Yok öyle bişey. Saçma sapan dedikodulara inanma Gece. Hem ilk ayrılmak isteyen de söyleyen de bendim. O bundan sonra beni çok arar." Dedikten sonra hızla sırasına ilerledi.
Söylediklerinin yalan olduğunun farkındaydım fakat aptal rolüne devam ettim. "Hmm anladım üzme kendini dediğin gibi o kaybetti." Dedim yine yapmacık bir tavırla.
Sanırım bu günlük çocuktan özür dileme işini askıya almalıydım. Nekadar gidip konuşmak istesemde simdi gidersem, etrafımdaki sahte arkadaşlarım yine onunla dalga geçmemi isteyeceklerdi, ve ben bunu hiç istemiyordum.
Ders bitiminde herkes sınıftan çıkarken "kendimi iyi hissetmiyorum. Şöförüm gelene kadar sınıfta durucam." Dediğimde hepsi bozuldu çunkü, yine bana istediklerini yaptırıp, elleri ve cepleri dolu şekilde eve gideceklerdi.
Homurtular eşliğinde sınıfı terk ettiklerinde vakit kaybetmeden sabah gördügüm çocuğun yanına gittim. Yine şarkı dinliyordu. Bu sefer yapmacık olmayan bi tavırla "Merhaba, biraz konuşabilirmiyiz?" Dediğimde şaşkınca yüzüme bakakaldı. "Senin benle konuşucak neyin olanilirki? Anca iki dalga, geçer havanı atar, sırana geri dönersin." Dedi sert bir edayla. Cidden ağır konuşmuştu ama hak ediyomuyum diye sorarsanız, fazlasıyla.
Yüzüme tatlı bi ifade yerleştirip, "hadi ama herkes değişir. Hem kısa bir konuşma yemin ederim seninle dalga gecme amaçlı değil. O yüzden tek kalmamızı bekledim." Dediğimde hala ikna olmuş görünmüyordu.
Karşısına geçip önündeki sandalyeye ters oturdum. Ademelması hafifçe hareket ederken gözlerini üzerimden almaya çalışıp, "git başımdan." Diyebildi. Kendimi sandalyeye iyice yaklaştırırken bacaklarım giydiğim etek katlandığı için fazlasıyla baştançıkarıcı görünüyordu.
"Hadi amaa, bari adını söyle, cidden telafi etmek istiyorum." Dediğimde bakışları kısa bir süreliğine siyah denilebilecek kadar koyu olan gözlerimde durdu. "Hayır nedir bilmez misin sen?" Dediğinde bu sefer bende tatlılıktan çıkarak, "sandığın kadar aptal değilim. Aslında hikayenin gerçek yüzü bambaşka ve sen, öğrenme şansını kaybetmek üzeresin."
Bunları ona neden anlattığım hakkında hiçbir fikrim yoktu. Yaptığım büyük aptallıktı.
"Ne? Nasıl yani? Amacın ne kızım senin?" Dediğinde oldukça şaşkın görünüyordu. " Ne anladıysan o işte," dedim ve hızla önündeki defterden bir parça koparıp numaramı yazdım. "bu benim numaram bana yazmayı unutma, çünkü ilk yazan ben olursam, son yazılanlara göz ucuyla bile bakmam." Dedikten sonra hızla ordan uzaklaştım.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Bölüm sonuuu {beğenmeyi ve yorum yazmayı unutmayıınn}