4. Bölüm

Evet bugün son günüde bitirmiştik hayatımın en ketü 3 günüydü 3 gün içinde sürekli bir şekilde Ayça gelmişti ve ilk geldiğimde önce benden özür diledi ben de kabul ettim ondan sonra tüm gün boyunca Kaan ve Ayça odasındaydı ben de diğer arkadaşlarımla konuşmalarına odaklanmaya çalıştım elimden geleni yapmıştım. Ama bana bu şekilde davranması gerekmiyordu ah gece kendine gel o sana yüzünü göstermiyorsun sen de ona göstermeyeceksin bana söylediklerini unutmayacaktım.

Şimdi de Asel ile birlikte durakta taksi bekliyorduk.

“Gece"

“Efendim?"

“Son 3 gündür, kaan'daki değişikliği fark ettin mi?"
İçimden evet diye geçirdim ama bunu Asel'in bilmesine gerek yoktu.

“bilmiyorum bana da öyle geldi."

“Gece dökül çabuk ben anlarım bir sorun var"
Ah gerçekten yüz ifademe asla saklayamıyorum gerçekten bu konuda çalışmam gerekiyordu. Olabildiğince sorun yokmuş gibi gülümsemeye çalıştım.

“hiçbir şey yok Asel ben bir şey bilmiyorum" dedim tüm mimiklerimi saklamaya çalışarak

“Hmm öyle oldun çıkar ilerde kokusu" dedi şüpheli bakışlarıyla bana bakarak açığımı aradı bense sadece gülümsüyordum.

Abimlerin eve gelmiş tik abime kocaman sarıldım ve neredeyse 5 dakika hiç konuşmadan sarıldım.
Kendime tutunacak bir dal ararmış gibi sarıldım ve gerçekten de öyleydi biliyorum bunu ben istemiştim. Kaan'nın benden uzak durmasını ben istemiştim ama onun bana uzaklığı davranışları eskiden sıcak ve güzel bakışları gitmiş artık soğuk ve duygusuz bakışları gelmişti bu bakışlar beni her gün her saniye daha çok öldürüyordu bitmek üzereydim ben...

“abisinin gelincik çiçeği ne olmuş benim çiçeğime"dedi abim ılımlı sesiyle

“Görkem abi haklısın bir sorunu var ama anlatmıyor" dedi Asel

“abiciğim gerçekten sorunum yok sadece seni özlediğim için sarılmak istedim." Dedim yorgun sessimle ve utana sıkıla abime yaklaştım.

“abi ben bugün dönüyorum. Annemin yanına onu özledim eşyalarımı toplamaya gelmiştim." Dedim annem derken o kadar değişik bir tonla demiştim ki İnşallah bunu anlamaz diye düşünüyordum düşüncelerime bölen abimin sesi olmuştu
“Gece abiciğim Emin misin istediğin zaman kalabilirsin her zaman sana kapım açık abim unutma tamam mı" dedi hafif duygusal bir sesle.
Bense sıkıca ona sarıldım ve parmak uçlarımla yükselerek yüzümü yüzüyle aynı mesafeyi getirip yanağını kocaman bir öpücük bıraktım.

“biliyorum abim..."

“gece lütfen gitme ben sana çok alıştım." Dedi gözleri dolana Asel

“gitmem gerek annemi özledim" dedim tabii ki de yalan söylüyordum anneme karşı içimde ufacık bir sevgi bile kalmamıştı, İnşallah kalmamıştı.

Ve kimseyi dinlemeden eşyalarımı toplayıp çıktım evden pakcell kasabasını terk ediyordum galiba böyle mutlu olamıyordum. Olduğunda daha çok üzülüyor daha çok bağlanıyor daha çok canım acıyordu annemin yanında kalıp onun hakaretlerini onun nefretini çekmeye değerdi burada daha fazla durursam onlara daha çok bağlanır ve buradan giderken canım daha çok acırdı.

Evet şimdi gelmiş tik duydum büyüdüm her şeyi öğrendim gerçeğimi öğrendiğim yere gelmiştim
Aksel kasabasına sanki bu yolları unutmuştum. Canım o kadar yanmıştı ki evin önüne geldiğimde annemin beni aşagıya saçımdan süreyerek çıkarttığï gelmişti aklıma ilk dışarda kaldığım geceydi tüm komşuların kapılarını çalmıştım. Hepsi delikten bakıp beni görünce kapıyı açmıyorlardı yada kapıyı açıp bakıp bir dakkika diyip kapıyı saatlerce açmamışlardı. Bende en sonunda gidip parkta kalmıştım 5 gün boyunca ne taptıysam eve almamıştı beni o günler aklıma geldikçe dahada üzülüyordum.
Düßünceleri kafamdan savuşturmuştum. Ve eve gittim annahtarla kapıyı açtımğımda annemin iğrenç sesleri kullaklarıma doldu . Yüzümü buruşturdum ve yatak odasına gittim kapısında durdum kendimi hazırlayıp hızlıca gözüm kapalı içeri girdim. Hafif gözlerimi araladığımda annemi ve komşumuz Burak bey ' o gördüm annem bir adamla birlikte olurken görmüştüm beni hiç fark etmemişlerdi bile hızlodadan çıkıp koridora oturdum ve ağlamaya başladım neden hayat beni hiç sevmemişti neden hayat bana hiç gülmedi NEDEN! doğduğundan beri bir insan hiç gülmezmi Kaan Alvara'nın yanındayken hariç...

Ve şimdi oda bana sırt dönmüdştü oda beni istemiyordu oda benden nefret ediyordu herkes gibi
O gözlerde yabancıydı artık bana...

Evden tam çıkacaktım ki koridorda atılı zarffı gördüm hemen içini açtım.

Merhaba gece ben senin dayınım ben çok uzaklardayım şimdi bu mektup eğer sana geldiyse hayatımı kaybetmişim dir. Annenle hiç anlaşamazdık o yüzden seni görmeme hiç izin vermedi.
Benim hep hayallerim vardı. Zengin olmak annen hep benimle dalga geçer bu hayalinin asla gerçekleşmeyeceğini söylerdi ama gerçekleşti ben senin dünyaya geldiğini öğrendiğimde çok sevinmiştim ve o zamanlar çok zengindim ve hemen bir kağıt alıp bunları yazmaya başladım ve şu an yazıyorum seni çok seviyorum yeğenim... Sana benden bir bunca zaman yanında olamama hediyesi olsun istedim Almanya Frankfurt'ta sana tatlı güzel bir ev aldım. Orası senin için bekliyor yani içerde bir sürü senin adına kredi kartı ve para var annen çok zor dur Allah bilir şimdi sana neler yaşatıyordur.
Bu sana Görkem dayından hediye... Evet abinin ismini de ben koydum. Seni çok seviyorum yeğenim görüşürüz çok mutlu ol...

Görkem dayından...

Mektubu okuduğumda şoklandım benim bir dayım mı varmış ve bana ev almış ve para resmen kafayı yiyecektim mektubun içinden bir anahtar düşmüştü zaten ve bilet...

O kadar çok şaşırmıştım ki ve mutlu olmuştum ama bu bana geldiğine göre dayım hayatını kaybetmişti...

Bir anlık cesaretle zarfın içindeki her şeyi alıp hızlıca kapıya koştum ve hızlıca dışarı çıktım hiç tereddüt etmeden telefonumu çıkartıp asel'i aradım.

Asel:Alo gece noldu

Gece: benimle Almanya'ya gelir misin?

Asel:Ne ne diyorsun gece ne almanyası

Gece: soru sorma Asel anlatacağım sonra sen benimle Almanya'ya gelir misin?

Asel:eee tabii ki de gelirim kızım seni yalnız mı bırakacağım sandım

Gece: seni çok seviyorum Asel havalimanında bekliyorum..

Asel:T-tamam

Birden bir gazla asel'i arayıp onu Almanya'ya çağırmıştım birlikte gidecektik ovana yol arkadaşı olacaktı bu kararı verirken aklıma gelen tek şey artık hayatın bana gelmesin değil ben hayata gidecektim ve kazanacaktım....

Havalimanında asel'i bekliyordum. Bir yarım saat sonra kolunda Bir bavulla koştura koştura topuklu ayakkabısıyla yanıma gelen asel'i gördüm bu beni güldürmüştü çok tatlıydı ya yerim Aysel yanıma geldiğinde kocaman sarıldı ben de sarılışını karşılık verdim. Ve direkt ağzını kapattım

"Uçakta anlatırım" diyerek kestirip attım.

Bölüm sonu 🌸