11 Bölüm On Yedi Numaralı Anahtar

Geceyi yaran far ışıkları dört arkadaşın yüzüne vuruyordu. Siyah araçtan inen üç adam ağır adımlarla çınar ağacına doğru yürüyordu. En öndeki, ellili yaşlarında, siyah takım elbiseli, soğukkanlı bakışlara sahip bir adamdı. Diğer ikisi sessizce onun arkasında duruyordu.
Adam cebinden deri eldivenlerini çıkarıp yavaşça giydi.
"Emre...."dedi sakin bir sesle. "Kaçabileceğini gerçekten düşündü mü?"
Emre, elindeki küçük anahtarı avucunda sıktı.
"Yaklaşmayın."
Adam alaycı bir gülümsemeyle başını eğdi.
"Hala o anahtarı taşıyorsun. Demek babanın vasiyetini unutmadın."
Demir bir adım öne çıktı.
"Siz kimsiniz?"
Adam gözlerini Demir'e çevirdi.
"Bu mesele seni ilgilendirmiyor."
"Artık ilgilendiriyor."
Adam birkaç saniye Demir'i süzdü.
"Cesurmuşsun."
Aleyna ise Emre'nin yanına yaklaşmıştı.
"Emre, lütfen bize gerçeği söyle."
Emre derin bir nefes aldı.
"Dört yıl önce babam tarihi eser kaçakçılığını araştırıyordu. Bulduğu belgel_
er çok güçlü insanları suçlu çakırıyordu."
Adamın yüzündeki gülümseme kayboldu.
"Yeter."
Emre devam etti.
"Babam ölmeden önce bana bir kada anahtarı verdi. Belgeleri o kasaya sak_
ladı."
Demir şaşkınlıkla sordu.
"Yani bu anahtar..."
"...O kasanın anahtarı."
Adam cebinden tabancasını çıkarmadı ama ceketinin altındaki silahın kab_
zası görünüyordu.
"Onu bize ver."
Emre başını iki yana salladı.
"Asla."
Bir anda adamlardan biri ileri atıldı.
Demir refleksle Emre'yi geriye çekti.
Kaaan ise yerde duran kalın bir dal parçasını alarak adamın önüne geçti.
"Bir adım daha atarsan izin vermem."
Adam dalga geçer gibi güldü.
"Korkuyorsun."
"Korkuyorun."
Kaan'ın sesi sakindi.
"Ama bu kez kaçmayacağım."
Tam o sırada uzaktan polis sirenleri duyuldu.
Takım elbiseli adam sinirle arkasına baktı.
"Bugünlük şanslısınız."
Araçlarına binip hızla uzaklaştılar.
Dört arkadaş derin bir nefes aldı.