17. bölüm · Kırık kanatlar

Yalnızlık

Sevdenur AKA

Gözümden bir damla yaş geldi " çok mutluydum biliyomusun hepsi beni çok seviyodu " sesim kısık çıkmıştı Emir kaşlarını kaldırıp " Anlamadım hayal mi gördün " dedi gözlerimi kırparak onayladım burnum tıkanmıştı zar zor nefes alabiliyodum "Emir hiç mi hakkım yok benim mutlu bir aileye " dedim Emir hızla başını iki yana sallayıp " hayır en çok sen hakediyosun " dedi burnumdan güldüm o sırada içeriye tepsiyle Gece arakasından o koca göbeğiyle Aylin girdi .Emir doğrulmama yardım edicekti ki elini itip kendim doğruldum Gece tepsiyi kucağıma bırakıp " sen bizimle konuşma git Emir'le konuş ha öyle olsun " demesiyle gözlerimi kocaman açıp kaşığı ona doğru sallayarak "Ne yani şimdi sen beni kıskandın mı " dedim sırıtarak , duvara yaslanıp kollarını göğsünde birleştirdi " Arkadaşımı sevdiğinden kıskanıcak biri değilim ama evet azıcık kıskandım " dedi sevdiği kelimesini duymamla kaşığı sertçe tepsiye bıraktım " Gece ben onu sevgilim olarak görmüyorum o sadece benim için iş arkadaşı " dedim Emir bozulmuştu ama belli etmemeye çalışarak " şey ben artık çıkayım birçok işim var " dedi ve hızla çıktı odadan çıktı Aylin göz devirip " Aylaa öyle denirmiii yaa bak bozuldu işte " dedi ve odadan çıktı umruma gelmezdi neye bozuluyosa bozulabirdi .Sanki hiçbirşey olmamış gibi yemeğimi yemeye devam ettim Gece bana bakıp " Ayla gerçekten onu iş arkadaşın olarak mı görüyosun " dedi başımı sallayarak onayladım ben aşka kalbimi kapamıştım kimseye yer yoktu orda " onu sevemem çünkü hayatıma Barlas girdiğinden beri herşey çok mükkemel hatta evleniyoruz biliyomusun" dememle Gece hızla bana bakıp " ne ne hani kapamıştın kalbini aşka " dedi sakin kalmaya çalışıyodu ama başaramıyodu " yemek iyiymiş " dedim konuyu kapatmaya çalışarak Gece saçlarını yolmaya çalışıp " Ayla bak sakın konuyu değiştirmeye çalışma ne evlenmesi " dedi dediğim onu daha çok sinirlendirmişti duvara yumruk attı " Gece yeter artık kendine gel bak ben artık mutlu olmak istiyorum " dedim kolumdaki bştmemiş serumu çıkarmaya çalışırken " Ne mutluluğu Ayla ne mutluluğu sen evlenerek mi mutlu olmak istiyosun " dedi bu sefer sinirlenen ben olmuştum " Evet Gece evlenerek mutlu olucam ya yeter ya bir kerede sorgulama bişeyleri " dedim elimdeki tepsiyi yere fırlatıp sinirlendiğimi fark edince bir az olsun duraksadı " tamam bak herşeyde arkandayım bu seferde olucam ama seni bir kere üzdüğünü gördüğüm an affetmem seni " dedi bana sarıldı bir süre öyle kaldık benden ayrılıp " ben şimdi gidiyorum işlerim var " ded, ve çıktı ayaklarımı kendime çekip öylece durdum miğdem tekrar bulunmaya başladı derin nefesler alarak hafifletmeye çalıştım ama işe yaramıyodu tam o sırada içeri Barlas ve annesi girdi hiç düşünmeden miğdemin bulandığını anlatmaya çalıştım " Ayla noldu kızım miğden mi bulanıyo " dedi başımı salladım Barlas kolumdan tutup beni lavaboya götürdü artık kendimi hiç tutamadım ve yediğim tüm herşeyi kustum Barlas bir yandan saçlarımı tutuyodu en sonunda durmuştu yüzümü yıkadım Barlas kolumdan tutup beni yerime yatırdı " iyimisin " dedi başımı salladım Leyla hanım " Ah kızımm naptılar da böye oldun sen " dedi içini raharlatmak için gülümsedim " iyiyim ben Leyla hanım şey kusura bakmayın sizin önünüzde " dedim Barlas koltuğa oturdu Leyla hanım yanıma oturup " saçmalama öyle şey olur mu " dedi saçlarımı okşadkwn burnumdan güldüm " Annem olsa kızardı bana " dedim Barlas elini yumruk yaptı " şey tepsi yere düşmüş ben temizlikçi çağırıyım " dedi leyla hanım ayağa kalkıp " oğlum sen dur ben çağırıp gelirim "dedi ve çıktı işte şimdide Barlas'la baş başa kalmıştık gülümseyip " yanıma otursana " dedim birşey demeden ağır adımlarla yanıma oturdu üstüne kırmızı tşört altına bol siyah pantalon giymişti " kırmızı sana çok yakışıyomuş " dedim mavi gözlerine bakıp gözlerini kapatıp " bana çok güzel şeyler hatırlatmıyo ama genede sen öyle diyosan " dedi kaşlarkmı çattım gözlerimi kısıp " ne gibi şeyler " dedim merakla başını kaldırıp cıklayıp " hayır daha hazır değilsin duymaya " dedi çok uzatmak istemedim ellini tutup " ne yaşadın bilmiyorum ama belliki sana çok ağır gelmiş istediğin zaman anlatanilirsin " dedim buruk bir gülümseme kondurdu yüzüne kapının açılmasıyla elini bıraktım Leyla hanım temizlikçiyle dönmüştü Leyla hanım fil dişi rengi elbisesiyle şıklıpını konuşurmuştu saçlarını topuz yapmıştı temizlikçi geçmiş olsun diyip odadan ayrıldı " Ayla bak biliyorum beni annen yerine koyamazsın bunu istemeye hakkım da yok ama yanında anne gibi birinin olduğunu unutma " dedi inanırmısınız bilmiyorum ama Leyla hanım bana annem gibi hissetiriyodu " İnanın bana annem olmanızı çok isterdim ama oğlunuz çok şanslı sizin gibi bir annesi olduğu için " dedim gözlerim ağırlaşmaya başlamıştı muhtemelm uyumadığım içindi Barlas fark edince " uyu hadi biz burdayız sen taburcu olana kadar " dedi gözlerimi kapatmamla uyumam bir oldu