Dürüst müsün

Esmiranın kafasında hala düşünceler vardı
Birkaç gün geçmişti fakat düşüncelerinden Kurtulamıyordu
Gerçekten Yaman’ın sesine ses çok benziyordu
Esmira sabah uyandı işe gitmek için hazırlanıyordu birden dışardan korno sesi duydu
“Esmira ,Esmira pencereye çık”
Esmira pencereye çıktı ve Sancar‘ı gördü Sancar arabasıyla Esmirayı almaya gelmişti
Esmira çok şaşırdı
“Sancar ne oluyor sabah sabah “
Sancar gülümseyerek bağırdı
“Eee dedim ya seni almaya geldim “
Esmira bu durumdan rahatsız olmuştu
“Ben her gün kendim gidiyorum.Bugün de kendim giderim “
Sancar çok şaşırdı ama kararından geri dönmedi
Esmeray’yı dışarıda bekledi
Esmira aşağı indiğinde Sancar‘ı arabanın önünde beklerken gördü
“Sancar niye bekledin ki beni git dedim ya sana”
Sancar hiç cevap vermeden arabanın kapısını açtı
“Buyrun”
Esmira daha fazla itiraz etmedi ve arabaya bindi
Esmira yol boyu bir yerlere dalıp gidiyordu
“ esmira ne oldu bir şey mi oldu kaçırdığın günden beri hiçbir şey söylemiyorsun”
Esmira “ ne söylememi bekliyordu ki “ diye düşündü
Ama yine de o an Sancarla muhatap olmadı
Sancar konuşmaya devam etti
“Seni kurtaran da benim farkındasın dimi ama sen benimle muhatap bile olmuyorsun Esmira “
Dedi sesini yükselterek
Esmira sinirle baktı Sancara
“Geldik inelim artık “
Esmira “ ben gelmiyorum.Yamanla görüşücem ”
Sancar sinirli bir ifadeyle baktı
“ Ne sen delirdin mi senin kaçırılmanda onun da payı var “
Esmira aslında Sancarın tepkilerini ölçüyordu
“Sana tek bir şey sorcam Sancar “
“Sor?”
“Gerçekten dürüst müsün ?”