4.Bölüm

"ne yapacağız?" Derken ağzına bir kaşık daha yemek aldı Harley.

"Bilmem. Her zaman ne yapıyorsak onu. Biliyorsun Harley. O gittikten sonra bu adamlar çıktı. O' nu aldılar benden. Seni de almalarına izin vermeyeceğim. Bir kez bu hataya düştüm. Bir daha düşmeyeceğim. S*fs*zler zaaflarımı biliyor belli ki..."
Dedim ve yutkundum.

Bir süre sessizlik oldu masada. Doyduğumdan emin olup ayağa kalktım .

"Ben üstümü değiştireyim. Sonra biraz idman yaparım. Akşam maç var. " Dedim ve saçlarını karıştırıp merdivenlere kaçtım. Arkamdan ise bana çok güzel şiirler okuyan bebişimi bıraktım.

"GECE!"

Sırıtarak odama girdim ve hızlıca birkaç şey giydim üstüme. Telefonumu cebime atıp salona indiğimde bebelokkomu gördüm.

"Senin bu lakap takma özürlülüğünü ne yapacağız."

"Kes kes kes " ben de diyorum bu gün ne eksik. Manyak iç sesimle de konuştuğuma göre. No problem baby.

"PİST. Bebiş ben yürüyüşe çıkacağım 1-2 saate dönerim. Okay? Dikkat et kendine birşey olursa ara. Silahın yerini biliyorsun." Dedim .
Kapıya doğru ilerlerken de arkamdan söylendiğini işittim.

"Ne var yani hemen gitmek zorunda mısın. Ben evde başına birşey geldi mi diye kafayı yemek zorunda mıyım " dediğini duydum en son.

Bahçeden çıkıp yol kenarından ilerledim bir kaç dakika sonra orman yoluna saptım. Yaklaşık yarım saat yürüdüm.

Telefonumdan şarkı açıp kenara koydum ve ısınma hareketleri yaptım.

Yeterince ısınınca.mekik çekmeye başladım.

Yaklaşık 100- 150 mekikten sonra 80-90 şınav çektim. Biraz dinlendikten sonra terim soğumadan telefonu cebime attım ve geldiğim yoldan yürümeye başladım.

Yavaş yavaş yürürken ilerde bir araba görmem ile ağaçlardan birinin arkasına saklandım.
Neden saklandığımı soracağınız biliyorum.

Dün gece. Mekanda beni arayan adamların arabasıydı bu...

"Hay aksi!"

Hemen burdan uzaklaşmamız lazımdı.
Koşa koşa eve gittim. Yolda Harley'i arayıp eşyalarını toplamasını söyledim. Eve gidince bir valize özel eşyalarımı doldurup garajdan arabayı çıkardım.

Bu bebeği kullanmayalı epey olmuştu...

Bagaja çantaları koyduk. Hızlı bir şekilde duşa girip üstümü değiştim. Eve son bir kez göz gezdirdim.

"Onlar olduğuna emin misin çiçeğim?"
Diyerek yanıma gelen bebişe yavaşça kafamı salladım.

"Onlardı. Eminim Harley." Dedim. Tebessüm etti ve önden arabaya ilerledi. Son kontrolleri yapıp kapıyı kilitleyip çıktım evden.

Arabaya atlayıp yola çıktık.

"Ee nereye gideceğiz?"

"Bizi her yerde arıyorlar. Bu böyle olmaz Harley. Bizi, seni korumanın tek yolu. Oraya geri dönmek..."
Derin bir nefes alıp.

"Emin misin?" Diye sordu.

"Eminim."

Konuşmamız bu kadardı. Yolun geri kalanında ya sohbet ettik. Ya da müzik dinledik.

İlerde neler olacağını bilmeden tabi...

_____________

İyi okumalaarrr.
Unutmayın.
Bu hikâyede kimseye güvenilmez...