2. Bölüm

-FLASBACK-

Gözlerim artık ağlamaktan şişmiş bir durumdaydı.
Ama o hala durmuyordu.
Kemer darbeleri tek tek sırtıma inerken dudaklarımı bir kez daha kenetledim birbirine...
Çünkü biliyordum.
Susarsam dururdu.
Acıdan zevk alıyorsu narsist köpek...

Alıştığım bir durumdu artık.
Gündüzleri hiç birşey olmamış gibi davranırdık. Herkes bizi mutlu aile tablosu ile görürdü.

Kim mi?

Biyolojik olarak kızı olduğum şahıs.
Kendisi annem gittikten sonra bu hayatı bana zehir etmeye yemin içmiş gibiydi.

Sonunda sırtıma inen darbeler durunca derin bir nefes aldım. Biraz orda öylece kaldım.
Sonra titreyen ellerim ve titrek bir nefes ile yavaşca ayağa kalktım. Titrek adımlar ile odama doğru ilerledim.

Sızmıştı yine şerfsz.

Kapımı kilitleyip kendimi yatağa doğru attım. Hiç Halim yoktu. Yaralarımı temizleyecek kadar bile.

Bir süre yattıktan sonra uyuyamadığımı fark ettim.
Evde o adamla kalmaktansa dışarı çıkmayı tercih ederdim.
Belki biri kafama silah dayayıp son verirdi bu eziyete.
Kim bilir.

Ya da tekrar hayata dönerdim.

Yaşayan bir ölüyü tekrar hayata döndürmek...

Komik.

Üstüme düzgün birşeyler giyip evden çıktım

O gece yaşadıklarımın hayatımın dönüm noktası olacağını bilmeden ilerledim...

-FLASBACK BİTTİ-

__________________________

Öyle işte. 🙂 Yazacak birşey yok şu anlık sanırım. Karakterlere bilerek isim koymadım daha. Karakterlerin kişilikleri ortaya çıksın biraz. Açıklayacağım adını.