Kimim ben?

Dar sokaklarda koştururken buldum kendimi.Ne yaptığımı bile daha idrak edememişken bir şeyden kaçtığımı fark etmiştim.Neyden veya kimden kaçtığımı öğrenmek için omzumun üstünden arkama baktım.bembeyaz tüylü,deniz mavisi bir çift göz bana bakıyordu ki omzumdaki acıyla önüme döndüm omzumdan vurulmuştum evet hatırladığım tek şey yere yığıldığımdı.

Kalktığımda sabahtı aslında gece saatlerinde koşturuyordum.nerde olduğuma bakmaya çalışıyordum ama ne cam vardı ne pencere gerçi ikiside aynı şey ama.sadece bir kapı vardı.kapıyı açmayı denedim ama faydası yok.Tabikide kilitliydi.Ne bekliyordum ki her korku filminde böyle olurdu.kapıyı çalmammı gerekiyordu bilmiyorum ama iç sesimi dinleyerek kapıya iki kere tıklattım.İçeriye bir kız girdi “merhaba” dedi içten bir sesle karşılık verdim.”nerdeyim,kimsiniz,ben kimim,beni kovalayan o beyaz kaplan gibi şey neydi” dedim peş peşe.hepsini cevapladı sıra sıra.Öncelikle ben shofia, burası benim evim senin adın alissa,”ve son olarak seni kovalayan o şeyin adıda lodos kaplan türü ama bizim kasabada sadece 1 tane var ama oda çok sıklıkla çıkmaz dışarı” dedi. Ormanda yaşıyormuş bu arada.he aklıma gelmişken söyleyeceğim beni onun vurup vurmadığını merak ediyordun çünkü omzuma sarılmış beyaz tişort’un kan içindeki parçası kızın tişörtünün ucundaki yırtıkla aynı gibiydi.dayanamayarak sordum “beni senmi vurdun” dedim.pür dikkat kıza bakıyordum daha doğrusu shofia’ya.”hayır sadece arkadaş olduğunuz için seni tanıyorum yerde yattığını görünce yardım ettim” dedi.pek inanmamıştım çünkü hem tedirgin ve hızlı bir şekilde söylemişti hemde ben vurulduysam beni kovalayan şey neden bana bir şey yapmadı.”bir dakika diye bağırdım” sonra özür dileyerek aklıma bişey geldi kusura bakma dedim.beni yolda gördüyse nasıl beni kovalayan şeyi görmüştü.Yani anlattığı her şey kolpamıymış.Uykum var diyerek uzandım odadan çıkıp kapıyı kilitledi.Al işte bir kanıt daha niye kapıyı kitleyeceksin ki sonuçta.düşünceler arasında uykuya daldım.uyandığımda yine sabahtı.Gerçeklik altını kaybettim sanırım diye mırıldandım.Sabah uyunup yatıp nasıl yine sabah kalkıyordum.içeri bir anda shofia girdi elinde bir sepet vardı.”Kalk hadi ormana pikniğe gidiyoruz”dedi gülümseyerek.pekiya dün anlattığı lodos ben bile daha unutmadım o mu unutmuştu neyse”tamam” diyebildim sadece.bisikletle gitmiştik pikniğe.çok güzel bir yerdi ama biraz sonra bir gölge belirdi.Bu gölge hiçte insan gölgesine benzemiyordu.Evet düşündüğüm şey o bir lodostu.shofiya bileğimi kavrayarak beni bisikleti sürekledi bildiğiniz.shofiya
Beni ve kendini bisiklete atıp sürmeye başladı ama lodos çok hızlıydı lodosun deniz mavisi gözlerine daldım ve o anda başım çatlar gibi oldu bir şeyler hatırladım.