Hatırlatmayım acaba

Başım çatlıyor gibiydi bir anda bir sayfa geldi gözümün önüne bir kitap sayfası belirdi.kitapta bir kız vardı bana benziyordu yani nerdeyse tıpatıp bendim ama yanımda o lodos vardı çok tanıdıktı sanki onlarca kez okumuştum o kitabı.Ben düşüncelerimle ayrıldığım gibi farkettimki eve gelmiştik bile.Akşam olmuştu çoktan.O kimdi,benmiydim,onu tanıyor olabilirmiydim,bir kitap karakterini andırıyor olabilirmiyim diye düşünürken uykuya daldım .sabah kalktığım gibi kasabadaki tek kitapçının yolunu tutmuştum.Tabi bundan shofia’nın haberi yoktu.Çünkü nedenini sorabilir ve işler sarpa sarabilirdi.Bu riski asla alamazdım.kitapçıya ulaştığım gibi o kitabı aramaya başladım.Gerçi bulamıyacağımı bilsemde deli gibi arıyordum.sonuçta tüm kitapların resimlerine bakmak ne kadar zor olabilirdiki.Yani koca bir kitapçıdaki tüm kitaplar olduğunu düşünmezsek.Çok zor bir iş olsada pes edemezdim.Belki hafızamı geri kazanmama yardımcı olabilirdi nerden bilebilirimki sonuçta o sayfanın bir işe yaramayacağına.Ben size bunları anlatırken tüm romanları konturol etmiştim.Geriye sadece korku,fantastik ve çizgi romanlar kalmıştıki aniden gelen titreme beni ürkütmüştü sonra cebimdeki çalan telefonu farkettim.”ah ne kadar aptalım bir şeye dikkatimi vermişken tamamen gerçek dünyadan kopuyorum”dedim.Arayan kişiyi görünce aniden telaşlandım.Tahmin edersiniz ki arayan kişi shofiya’ydı.hemen bir yalan uydurdum.”kasabayı geziyordum,sana söylemeyi unutmuşum”dedim.onayladı ve saatin geç olduğunu eve gelmemi söyledi.Geliyorum diyip telefonu kapattım.Gözlerim parladı,telefonum vardı hemen rehbere girdim ama malesef sadece 3 kişi vardı biri shofia biri matteo biride bilinmeyen numaraydı shofia yı arayamazdım geriye 2 seçenek kalıyordu ya matteo’yu arayacaktım yada bilinmeyen numarayı bilinmeyen numarayı arayıp risk alamazdım.Son seçenek ve en mantıklısı olan matteo’yu aramayı seçecektim,ama tek bir sorun vardı hafızamı kaybettiğim için matteo adlı çocuğuda tanımıyordum.ama içimden bir ses onu arayıp her şeyi anlatırsam bir çözüm bulabileceğimizi düşünüp aradım.naptığımı aradıktan sonra fark ettim ya güvenilir biri değilse o zaman ne diyecektim tam kapatıcaktım ki telefon açıldı.Telaştan ne dicem bilemedim ki karşımdaki ormandan gelen hırlama sesine dönüp kaplan gölgesi görene kadar.”Orman” dedim telaşlı bir sesle “ne, Ne ormanı” dedi matteo.Ona güvenmeden anlatamazdım “yani benimle yarın ormana pikniğe gelirmisin”dedim.Ne, ne demiştim ben!”hafif bir sırıtıp ardından “tabiki saat 2’de” dedi.Tamam ozaman diyip kapattım.Neyse şimdi asıl konuma dönmeliydim ormandan gelen hırlamaya birde gölgeye tabiki.önüme dönüp hadi bakalım her filimdeki salak karakterlerin yaptığını yapıp ormana girdim ama içimden bir ses içeri gir diye yalvarıyordu bildiğin.Ormanda hiç bir şey bulamayıp tam çıkıcakken havanın karardığını fark ettim tabii yolumu kaybetmeden önce.Ormanın içinde bağıramazdım o lodos gelirse ne olacağını düşünmek bile istemiyorum.Telefonu elime aldım tabiki şarjım yoktu hiç