Kayıt Dışı - Pilot Bölüm.

Ekran bir anlığına titrediğinde Aras bunun basit bir gecikme olduğunu düşündü. Sistem yorulurdu. İnsanlar gibi. Ama birkaç saniye sonra masaüstünde beliren dosya, alışık olduğu hiçbir şeye benzemiyordu.

İsimsizdi.

Ne bir klasörün içindeydi ne de son açılanlar arasında görünüyordu. Oradaydı sadece. Sanki bilgisayar onu uzun zamandır bekliyormuş gibi.
Aras dosyayı açtığında karşısına çıkan tarih, zihninde tuhaf bir yankı bıraktı. Bir ay sonrası. Aynı gün. Aynı saat. Altında kısa, sade bir bilgilendirme vardı. Ne tehditkâr ne de dramatik.

Soğuk. Kesin.

Bir ay sonra.

Aras dosyayı kapattı. Ardından tekrar açtı. Metin değişmedi. Nabzı hızlanmadı. Korkmadı. Korku, anlam verilemeyen şeylere aitti. Bu ise fazla düzenliydi.

Sorun da buydu.

Ofiste tek değildi. Tamay masalar arasından geçip durdu. Yüzü her zamanki gibi kontrollüydü ama gözleri Aras’ın ekranına bir an fazla takıldı. Aras bir şey söylemedi. Bazı şeyler söze döküldüğünde büyürdü.

Geçmişte de böyle olmuştu. Bir dosya. Bir karar. Ve ardından gelen uzun bir sessizlik.

Aras o dosyayı hatırladı. Kapatılmıştı. Resmî olarak. Ama bazı dosyalar kapanmazdı. Sadece görünmez olurdu.

Akşam olduğunda ofisten çıktığında şehir her zamanki gibi kalabalıktı. İnsanlar aceleciydi, sesler üst üste biniyordu. Hayat devam ediyordu. Aras bir an için bunun garip olduğunu düşündü. Kendi dünyasında bir şey yerinden oynamışken, geri kalan her şeyin bu kadar sabit kalması.

Liyûza’yla oturduğu masada kahve soğudu. O konuşmadı. Aras da. Sessizlik rahatsız edici değildi ama yoğundu. Liyûza onu tanıyordu. Ne zaman soru sorulmayacağını, ne zaman beklenmesi gerektiğini bilirdi.

“Yine mi eski şeyler?” dedi sonunda.

Aras başını kaldırmadı.“Bilmiyorum.”

Bu cevabı verirken bile bir şeyleri sakladığını hissetti. Kendinden bile.

Gece eve döndüğünde bilgisayarını açmadı. Ama açmadığı halde, ekranın orada olduğunu biliyordu. Dosyanın beklediğini. Uyumaya çalıştığında geçmiş, zihninin arka odalarından sızdı. Yarım kalmış bir ilişki. Maris’in yüzü. Verilmemiş cevaplar. Mesleğin her zaman önce gelmesi. Bunun bir bedeli olduğu gerçeği.
Tam uykuya dalmak üzereyken telefonuna bildirim düştü.

Bilgisayardan.

Dosya güncellenmişti.

Bu sefer metin daha uzundu. Daha kişisel.
Hatırlamamakla suçlanmıyordu.Seçmekle suçlanıyordu.

Aras yatağın kenarında otururken şunu fark etti: Bu bir tehdit değildi.

Bu, geçmişten gelen bir kayıttı.
Ve biri, onun artık görmezden gelmesine izin vermiyordu.