İçeride Biri Var

Kapı zorlanmadan açıldı.
Bu, Harry’nin içini daha çok ürpertti.

İçeri adım attıklarında soğuk bir hava yüzlerine çarptı. Trafo binası karanlıktı ama tamamen kapalı değildi. Bir köşede zayıf bir ışık yanıp sönüyordu.

Muhtar fısıldadı:
“Burası yıllardır kullanılmıyor…”

Harry başını salladı.
“Artık kullanılıyor.”

Duvarların yanında metal kasalar vardı. Üzerlerinde tanımadıkları işaretler bulunuyordu. İnce kablolar zeminden geçiyor, küçük bir cihaza bağlanıyordu.

Tam o anda arkalarından bir ses geldi.

“Orada durun.”

İkisi birden döndü.

Gölgelerin arasından biri çıktı.
Kasabadan biriydi.

Ama tanıdık gelmiyordu…
çünkü genelde kimse onu fark etmezdi.

Bay Karel.

Kasabanın kenarındaki depoda çalışan, kimseyle pek konuşmayan adam.

“Elinizdekileri yere bırakın,” dedi sakin bir sesle.
Sesindeki sakinlik, durumun en korkutucu tarafıydı.

Muhtar şaşkındı.
“Sen… burada ne yapıyorsun?”

Bay Karel cevap vermedi.
Elindeki küçük cihazı biraz daha yukarı kaldırdı.

Harry dikkatle baktı.
Cihazın üzerinde New York’ta gördüğü sembol vardı.

Aynı çip teknolojisi.

“Onlar seni mi buldu,” diye sordu Harry,
“yoksa sen mi onları?”

Bay Karel ilk kez gözlerini Harry’ye çevirdi.
Bakışları boş değildi.
Ama sıcak da değildi.

“Ben sadece kapıyı açıyorum,” dedi.
“Gerisini onlar hallediyor.”

Trafo binasının içindeki cihaz bir ses çıkardı.
Kısa bir bip.

Ve geri sayım başladı...

Beğenin lütfen◉⁠‿⁠◉