Kahramanlar

Bazı insanlar birbirinin hayatına tesadüfen girmez. Biri gökyüzünden düşer, diğeri yeryüzünde onu bekler. Bazen bir yağmur damlası, yıllardır kuraklığa mahkûm kalmış bir toprağın kaderini değiştirir. Fakat her yağmur, dokunduğu yerde yeniden yeşerecek bir hayat bırakmaz.

MERYEM DOĞAN

Henüz on dokuzundaydı Meryem. Gençliğinin baharında, hayatın bütün acımasızlığını henüz tanımamış, kalbinin bir köşesinde çocukluğundan kalma o saf inancı taşıyan bir kızdı. Gülüşünde umut, bakışlarında merak, yüreğinde ise henüz adı konulmamış nice hayal vardı.

Hayatın karşısına çıkaracağı insanlardan, yaşayacağı acılardan habersizdi. Bir gün bütün dünyasını değiştirecek bir adamla karşılaşacağını, onun hayatına yalnızca bir sevda değil, aynı zamanda tarifsiz bir sınav getireceğini bilmiyordu.

O, tıpkı gökyüzünden usulca süzülen bir cemre gibiydi. Dokunduğu yere can veren, kurumuş dallara yeniden baharı hatırlatan...

YAVUZ AYDIN

Henüz yirmi beş yaşındaydı. Takvimler onun için yalnızca geçen yılları gösteriyordu; oysa ruhu, yaşından çok daha fazlasını yaşamış gibiydi.

Hayatın erken yaşta olgunlaştırdığı, omuzlarına yüklenen ağırlıkla gençliğini geride bırakmış bir adamdı. İçinde uzun zamandır kimsenin dokunmadığı bir sessizlik, gözlerinde anlatmaya cesaret edemediği hikâyeler vardı.

Bir zamanlar yeşermeyi bekleyen umutları, zamanla sokup gitmişti. Hayat onun için renksiz, sessiz ve birbirinin aynısı günlerden ibaretti. Ne bir beklentisi kalmıştı ne de yeniden bir şeylere inanacak gücü...

Ta ki Meryem'le karşılaşana kadar.

Meryem, Yavuz'un yıllardır kapalı tuttuğu kapıları araladı. Onun hayatına bir mevsim gibi girdi; beraberinde sıcaklığı, heyecanı ve unutulmuş duyguları getirdi. Yavuz ise bütün benliğiyle ona tutundu. Belki de ilk kez bir insanın varlığıyla kendisini tamamlanmış hissetti.

Ama bazı kavuşmaların ardında ayrılıklar, bazı sevdaların ardında ise ömür boyu taşınacak izler saklıdır.

Onların hikâyesi de geride yalnızca iki insanın hatırasını bırakmayacaktı.

İnsanlar aşkı anlatırken nice hikâyeler yazdı. Kimi kavuşamayanların sevdasını destanlaştırdı, kimi ayrılığı aşkın en büyük kanıtı saydı.

Oysa bazı aşklar, mutlu sonla bitmese bile güzelliğinden hiçbir şey kaybetmezdi.