4.Sayfa

“Teşekkürler” dedim hemşire gülümsemeyle
“Rica ederim izninizle” diyip odadan çıktı odada bir sessizlik oluştu ilk günümdü ve burası artık benim ofisimdi ceketimi askıya astım ve çantamı masanın kenarına koydum bugün hasta bakmayacaktım bugün ofisime yerleşip hastaneyi gezecek yarından itibaren hastalara bakmaya başlayacaktım hastaneyi gezmeye başlamıştım kan alma odasını nöroloji bölümünü emar odasına kadar tüm odalara bakmıştım hastane zaten küçük bir hastaneydi
Uzun ve heyecanlı bir gün olmuştu eve giderken yaralı kadını bulduğum o sokakta sesler vardı inilti gibiydi ama daha çok bir insanın acı çekişi gibiydi merakla ara sokağa doğru ilerledim gerçekten böyle devam ederse bu merakım yüzünden başımı belaya sokacaktım
İlerde kanlar içinde olan bir adam vardı harbi neden herkes ara sokakta kanlar içinde oluyordu bu sokaklar lanetli falan mıydı derken adamın acı dolu iniltisi beni düşüncelerimden uzaklaşmamı sağlamıştı adama yaklaşarak yanına doğru dizlerimi çöktüm adama baktım
“iyi misiniz” diye sordum adamın acı dolu gözleri benim gözlerimle buluşmuştu
“kör müsün kan kaybediyorum burada” demişti adamın ses tonu acı doluydu zorlukla konuşuyordu sakin bir tonla cevap verdim
“karanlık bir sokaktayız beyefendi nasıl bu açıdan görebilirim ki” dedim adam öfkeyle konuştu
“Yardım etmeyeceksen git buradan” dedi gözlerimi devirdim ve adama baktım
”yardım edebilirim ben doktorum” dedim
adam bana inanmaz gözlerle bakıyordu ve sıkıntıyla iç çekip kafasını sallayarak yardımı mı kabul etmişti çantamdan malzemeler çıkarıp ellerime beyaz eldiven taktım adama baktım adam bana merakla bakıyordu
“soyun” dedim hala adama bakıyordum adam ise bana şaşkınlıkla bakmaya başlamıştı
“ne?” dedi acı dolu bir tonla ve sonra sinirli bir sesle bana bakarak devam etti
“ne dediğinin farkında mısın sen” demişti Sıkıntıyla iç çektim
“evet farkındayım ve Gömleğini çıkar gömleğinin üzerinden dikiş atamam” dedim sakin ve ciddiyetle adam hiç bir şey demeden gömleğini çıkardı yarayı incelemeye başladım ve bir süre sonra adama baktım
“hastaneye gitmemiz gerek” dedim gene ayni ciddiyetle adam gözlerini bana çevirdi bu sefer adamın gözlerinde öfkeyle yanan bir ateş vardı
“Hastaneye gidemem ne yapacaksan burada yap” dedi sert bir tonla