öp beni

chris söylediklerime karşı biraz durdu daha öncede dinlemişti benden şarkılarımı ama ilk defa anlamı şuan olduğumuz gibi anlatıyordu
"anlamı ilk defa bu kadar doğru geldi" diye fısıldadım
chris cevap vermeden bir kadın çığlık attı
"AMAN TANRIM HANIM EFENDİ MASKENİZİ ÇIKARIRMISINIZ SİZ İRSPERE ÇOK BENZİYORSUNUZ !! AMAN TANRIM HEYY LUNA RUBY SİNDY MİLLET İRSPER BURADA"
sıçtık kelimesi çok doğru geldi...
o kadının ardından acı dolu bir feryat yükseldi
"AMAN TANRIM KONSER ALANINDA YILAN VAR BACAĞIM AHH YARDIM ED-"
çığlıklar yükselirken birden chris beni kucakladı ve kalabalık arasında yok olduk arabaya ulaştığımızda konser sesi gelmeye devam ediyordu
rubynin konuşması geldi
"Dear LILIGHTS... As you know, our group member, our sister, our leader, IRSPER, disappeared several days ago. Our hope of finding her has begun to fade. This was our final concert as LILIXES... I wonder if we will be remembered in the dusty pages of history as the MYSTERIOUS GROUP...
Our solo careers will continue, but there will no longer be an OT4 LILIXES. Still, let us believe that our precious IRSPER will be found... If she is found... LILIXES will return. We love you, LILIGHTS..."
anlamı şuydu
Sevgili LILIGHTS'lar... Bildiğiniz gibi grup üyemiz, kız kardeşimiz, liderimiz İRSPER günler önce ortadan kayboldu. Onu bulacağımıza dair umudumuz tükenmeye başladı. LILIXES olarak bu bizim son konserimizdi... Acaba tarihin tozlu sayfalarında GİZEMLİ GRUP olarak anılacak mıyız?
Solo kariyerlerimiz aktif olarak devam edecek ama artık OT4 bir LILIXES olmayacak. Yine de biricik İRSPER'imizin bulunacağına inanalım... Bulunursa... LILIXES geri dönecek. Sizleri seviyoruz, LILIGHTS... 🖤

bitmişti... herşey bitmişti chris beni arabaya bıraktığında herşeyin sonlandığını anlamıştı ama benim için kariyerden önemlisi ailemdi...
ağlıyordum rubyde konuşurken ağlamıştı
"seni oraya götürmemeliydim" dedi chris mahcup bir şekilde
sustum haklıydı belki ama onları görmüştüm fanları grup arkadaşlarımı...
araba çalışmadan önce chrise döndüm
"Chris..."
efendim der gibi mırıldandı
"senden bir şey isteye bilir miyim"
şaşırmış gibi bana döndü
"iste..."
"chris..."derin bir nefes aldım "chris...öp beni !" dedim birden chris şaşkınlıkla bana baktı neden söylediğimi bilmediğim şeyden dolayı utanarak önüme döndüm
"biz düşmanız... yani ben senin için öyleyim sense benim için değil chris sen benden yıllardır birşeyler saklayan adamı öldürmüşsün bana iyilik bile yapmışsın gibi...ben özür dilerim hiç telafisi olmadı biliyorum bana aşıktın ben seni arkandan vurmaya çalıştım" ağlamam şiddetlendi "APTALIN TEKİYİM CHRİS!ben aptalın tekiy-" chris konuşmama izin vermeden çenemi tuttu yüzümü kendi yüzüne çevirip dudaklarını dudaklarıma kapadı
belki bu öpüşmenin anlamı aşığız değildi
ama kesinlikle buz eriyordu...
dudaklarından ayrıldığımda ben şaşkındım chris sırıtıyordu
"isteyen sendin bana öyle bakma"
ben tepki vermeyince inat eder gibi dudaklarımı dudaklarını bir kez daha kondurdu
tamam hoşuma gitmiyor değildi...
"irsper..." dedi ve samimi bir tonda devam etti "seni tam olarak düşman olarak görmüyorum ama arkadaş olarakta görmüyorum...aileni... bulacağız irsper sonra özgürsün..."
özgürsün...
ilk günler olsa ödül gibi gelirdi...
ama şimdi ayrılsak Chris'i bir daha görebilecek miydim bilmiyorum belki de hayatında biri vardı belki de onunla bir yuva kuracaktı belki de o kişi geçenki kadındı
"sadece ailemi bulalım chris..."
"Ne?"
"belki de özgür olmak istemiyorumdur" dedim Chris yutkundu cevap vermedi arabanın çalışma sesi ile karışık yağmur sesiyle beni ve düşüncelerimi yalnız bıraktı