Ece'nin Sakladığı Sır

Saat 07.30 – Deniz'in Evi

Deniz sabah uyandığında aklı hâlâ dün yaşananlardaydı. Aras'ın getirdiği mektup ve Ece'nin garip davranışları kafasını karıştırıyordu.

“Bugün mutlaka Ece'yle konuşacağım,” diye düşündü Deniz.

Kahvaltısını yaptıktan sonra çantasını alıp okula gitti.

Saat 08.15 – Okul

Deniz sınıfa girdiğinde Alp onu kapıda karşıladı.

“Günaydın Deniz,” dedi Alp.

“Günaydın! Nasılsın?” dedi Deniz.

“Sen gelince daha iyiyim,” diye cevap verdi Alp.

Deniz gülümsedi.

Tam o sırada Mert ve Doğa yanlarına geldi.

“Günaydın aşk kuşları!” dedi Mert.

“Başlama yine Mert,” dedi Alp.

Doğa gülerek Deniz'in yanına oturdu.

“Bugün Ece'yle konuşalım mı?” diye sordu Doğa.

“Evet. Artık bazı şeyleri öğrenmemiz gerekiyor,” dedi Deniz.

Saat 10.00 – Teneffüs

Deniz, Ece'yi okulun bahçesinde yalnız otururken gördü.

“Ece, seninle konuşabilir miyiz?” diye sordu Deniz.

“Ne konuşacağız?” dedi Ece.

“Bize karşı neden böyle davranıyorsun? Ayrıca mafya grubuyla bir bağlantın var mı?”

Ece bir süre sessiz kaldı.

“Ben aslında size anlatmak istediğim bir şey var,” dedi.

“Dinliyoruz,” dedi Doğa.

Ece derin bir nefes aldı.

“Benim abim bir zamanlar mafya grubundaydı.”

Deniz şaşkınlıkla ona baktı.

“Ne? Peki hâlâ orada mı?”

“Bilmiyorum. Ama bir süredir onunla görüşemiyorum.”

“Peki neden bize daha önce söylemedin?” diye sordu Deniz.

“Çünkü herkesin benden uzaklaşmasından korktum.”

Deniz biraz yumuşadı.

“Ece, bize dürüst davranırsan sana yardım edebiliriz.”

Saat 12.00 – Kantin

Herkes aynı masada oturuyordu.

Aras, önündeki mektubu masaya bıraktı.

“Bence bu mektubun devamını bulmalıyız,” dedi.

Mert mektubu eline aldı.

“Bir dakika! Burada başka bir yazı daha var.”

Herkes Mert'in gösterdiği yere baktı.

Kâğıdın alt kısmında küçük harflerle şu yazıyordu:

Dördünüzün geçmişini bilen tek kişi, Ece'nin abisidir.

“Demek Ece'nin abisi bütün bunları biliyor!” dedi Alp.

Ece şaşkınlıkla ayağa kalktı.

“Hayır, bu mümkün değil!”

“Ece, sakin ol. Belki bize anlatabileceğin başka şeyler vardır,” dedi Doğa.

Saat 14.00 – Okul Koridoru

Ece'nin telefonu çaldı.

Arayan kişi kayıtlı değildi.

“Efendim?” dedi Ece.

Karşıdaki ses kısa bir cümle söyledi:

“Arkadaşlarına fazla güvenme. Onları koruyamazsın.”

Ece'nin yüzü bembeyaz oldu.

“Sen kimsin? Benden ne istiyorsun?” diye sordu.

Telefon kapandı.

Ece hemen Deniz'in yanına koştu.

“Deniz! Sana söylemem gereken bir şey daha var!”

“Ne oldu Ece?”

“Abimden bir süredir haber alamıyorum. Ama az önce biri beni aradı.”

“Ne söyledi?”

Ece gözleri dolarak cevap verdi.

“Arkadaşlarına güvenme dedi.”

Saat 16.00 – Okul Çıkışı

Deniz, Alp, Mert, Doğa ve Aras birlikte okuldan çıktı.

“Bence artık bu olayları ailelerimize anlatmalıyız,” dedi Doğa.

“Kesinlikle. Tek başımıza çözmeye çalışmak doğru değil,” dedi Alp.

Deniz başını salladı.

“Yarın hep birlikte konuşalım.”

Tam o sırada Aras'ın telefonu titredi.

Bir fotoğraf gelmişti.

Fotoğrafta Ece'nin abisi vardı.

Altında ise şu yazıyordu:

Bilinmeyen Numara: Onu bulmak istiyorsanız geçmişe dönün.

Aras fotoğrafı arkadaşlarına gösterdi.

Mert şaşkınlıkla konuştu.

“Bu adamı ben tanıyorum!”

Herkes aynı anda Mert'e döndü.

“NE?! Nereden tanıyorsun?” diye sordu Deniz.

Mert bir süre sessiz kaldı.

“Çünkü bu adam yıllar önce bizim eski mahallemizde yaşıyordu.”

Alp şaşkınlıkla Aras'a baktı.

“Sanırım eski evimize dönmemiz gerekiyor.”

8\. BÖLÜM SONU.

🖤 Ece'nin abisi nerede? Mert onu nereden tanıyor? Eski evde onları nasıl bir sır bekliyor?

Yazarlar: Hatice Toprak & Ezel Öner 📖