Bizimde Sıramız

Deniz ve Alp'in bebek beklediğini öğrenmelerinin üzerinden birkaç gün geçmişti. Herkes bu güzel habere çok sevinmişti.

Doğa ve Mert ise otelin balkonunda baş başa oturuyordu.

Mert: Aşkım, ne düşünüyorsun?

Doğa: Deniz'in hamile olduğunu düşünüyorum. Çok mutlu oldum onun adına.

Mert: Ben de çok sevindim.

Mert, Doğa'nın elini tuttu.

Mert: Aşkım, görüyor musun? Aynı gün evlendik ama Deniz bizden önce hamile kaldı. Şimdi senin de hamile kalmanı istiyorum. Gel yanıma.

Doğa: Gerçekten baba olmak istiyor musun?

Mert: Hem de çok. Seninle bir aile kurmak istiyorum.

Doğa gülümsedi.

Doğa: Ben de seninle bir aile kurmak istiyorum.

Mert, Doğa'nın yanağına küçük bir öpücük kondurdu. Ardından birbirlerine sarılıp öpüştüler.

Doğa: Seni çok seviyorum.

Mert: Ben de seni çok seviyorum, karıcığım.

İkisi de o gece gelecekleri hakkında konuştu. Belki de çok yakında onların da hayatına küçük bir mutluluk katılacaktı.

Ertesi sabah Deniz, Doğa'yı aradı.

Deniz: Alo! Günaydın!

Doğa: Günaydın canım!

Deniz: Neredesiniz? Sizi özledik.

Doğa: Biz de birazdan yanınıza geleceğiz.

Ancak dört arkadaşın bilmediği bir şey vardı. Karanlık Mafya hâlâ peşlerini bırakmamıştı.

Ve bu kez hedefinde yalnızca Alp yoktu...

15\. BÖLÜM SONU. 🖤