Anlam verememek

Yiğit, sinirli ama bir yandan da şaşkın bir ifadeyle bana baktı.
Ne demek bu, Ceylan? Benim seninle ne gibi bir derdim olabilir?
Bir an ne diyeceğimi bilemedim.
Bilmiyorum. Yıllardır aramızdaki mesafeyi biliyorsun.
Ne oldu da bana istek attın? Sonra hikâyemi beğendin. En son ne zaman konuştuk, hatırlıyor musun?
Yiğit kısa bir süre yüzüme baktı.
Tamam, Ceylan.
Başımı hafifçe salladım. Ne demek istediğimi anlamış gibi o da aynı şekilde başını salladı.
Sinirden bir gülme geldi. Yüzümün kızardığını hissedince daha fazla orada durmak istemedim.
Arkamı dönüp kantine geri gittim.Kızlar kahvelerini almış, masada oturuyorlardı. Hiçbir şey söylemeden, sinirli bir şekilde yanlarına oturdum.Bengü hemen bana döndü.
Noluyor, Ceylan?
Yiğit geldi, sonunda Kankilerinin yanından ayrıldın dedi.
Bengü hafifçe iğrenir gibi baktı.
Buna mı sinirlendin yani?
Kaşlarımı çattım.
Evet, Bengü. Ne o bakış şimdi?
Ya kızlar, sakin olun.
Dedi Ela.
Daha fazla konuşmak istemedim. Hızlıca ayağa kalkıp sandalyeyi masaya doğru ittirdim ve sınıfa doğru yürüdüm.
Sınıfa girdiğimde Yiğit’i gördüm. Bu kez umursamamaya çalıştım. Hiçbir şey olmamış gibi sırama geçip oturdum. Başımı kollarımın arasına koyup sıraya kapandım.Bir süre sonra sakinleşmiştim.
Bu Yiğit meselesi neden beni bu kadar geriyor?
Gözlerimi kapattım.
Ne yapıyorum ben?
Tam bunları düşünürken kızlar sınıfa geldi. Ela yanıma gelip omzuma dokundu. Normalde Bengü’yle oturuyordu ama bu kez yanıma oturdu.
İyi misin?
Başımı kaldırıp ona baktım.
İyiyim. Özür dilerim. Bengü’ye söyler misin?
Ela gülümsedi.
Söylerim ama senin özür dilemene gerek yok. Sen fark etmesen de Yiğit konusunda hassassın. Bunu bile bile böyle davranmamalıydı.
Ben de hafifçe gülümsedim.
Hadi, yanına geç.
Ela ayağa kalkıp Bengü’nün yanına geçti.
Bir süre sonra zil çaldı. Hocanın gelmesini bekledik. Hoca sınıfa girince ben de derse odaklanmaya çalıştım. Defterimi açtım. Sonuçta defterimi düzenli tutmak için bu kadar heyecanlanıyordum.
Heyecanlandığım şeye bak… Kafayı yersin.
Yine de en sevdiğim dersti. Bir şekilde iyi gelmişti.Dersin ilerleyen dakikalarında telefonumu elime aldım ve kızların yanına gittim.
Hadi kızlar, fotoğraaaaf zamanııı!
Kızlar gülmeye başladı. Telefonu çıkarıp fotoğraf çekmeye başladık. Birbirimize sarılıp birkaç poz verdik.Tam o sırada gözüm Yiğit’e takıldı.Sınıftan hızlı adımlarla çıkıyordu.Bir an olduğum yerde kaldım.İçimde garip bir his vardı.
Yanına git.
Ama gidip gitmemem gerektiğini bilmiyordum.Sadece arkasından bakakaldım.