2. Bölüm

Sonunda burdayım , evimde. Odamda eşyalarımı yerleştirirken kapının açıldıgını duydum. Arkamı döndüğümde Gönül hayal kırıklığına uğramış bir ifadeyle bana bakıyordu. Galiba birileri benden hızlı çıktı. Gönül yanıma gelerek
"Azra lütfen bana , şuan eşyalarımı yerleştirmekle uğraşıcam deme , sana çok fena kırılırım." Dedi kaşlarını çatarak. Gönülü baştan aşağı süzerek
" Kusura bakmayın Gönül hanım ama şuan eşyalarımı yerlestirmem lazım " dedim gülümseyerek. Gönül yatağımın üzerine oturarak
" Saçmalama Azra ya, baksana hava çok güzel. Bırak şu yerleşme işini de hazırlan . Dışarı çıkıp gezelim biraz." Dedi sevimli bakışlar atarak. Ona hayır demek istemiyordu,m ama gerçekten çok yorgundum.
" Gönül uçaktan yeni indik , yetmezmiş gibi senin sayende geldiğimiz gibi mağazadan mağazaya girip çıktık ve bu koşuşturma beni oldukça yordu. Cidden zar zior hareket ediyorum." Dedim sızlanarak. Ancak Gönül' ü biraz bile tanıyorsam beni bugün dışarıya çıkarmadan durmayacaktı ki bunu başardı da. O kadar çok ısrar etti ki onu kıramadım ve hemen üstümü değiştirdim ardından da aşağı indik. Annem bizi gördüğünde hızla önümüzü kesti .
" Hayırdır kızlar ! Nereye böyle? " Dedi kaşlarını havaya kaldırarak. Gönül bana baktığında annemi işaret ederek kıkırdamaya başladım . Gönül ne demek istediğimi anlamış olmalı ki bana göz devirdi ve anneme dönerek
" Esma teyzecim nasılsın ? umarım iyisindir." Bu konuşmanın nereye gideceğini çok merak ediyorum.
" Hiç konuyu değistirme Gönülcüm , hiçbir yere gitmiyorsunuz . Zaten yeni geldiniz Yavrucum nereye gidiyor sunuz hemen ?. Oturum dinlenin biraz ." Dedi annem gülerek.