-GİRİŞ-

-YAZARIN AĞZINDAN-

-20 YIL ÖNCE-

malikanenin bahçesinde bisiklet sürmeyi öğrenen küçük kız ve babası vardı kız her pedal çevirdiğinde bisikletinden düşer gibi olur babası ise her seferinde kızını tekrar cesaretlendirdi kız tekrar denediği zaman bisiklet düşer gibi olur

küçük kız:babacım düşücem

babası hızla bisikleti arkadan tutar

baba:düşmene asla izin vermem benim güzel prensesim

küçük kız:hiç mi izin vermezsin babacım

baba:hiç...ben hayatım boyunca hiçbir zaman senin düşmene izin vermem..sen benim tek hazinemsin bir gün geldiğinde ben yanında olmasam bile gölgem hep seninle olucak her zaman yanında arkanda böyle dimdik duracağım ama bir gün yanından istemsizce ayrılırsam bil ki gölgem hep seninle bir gün gelicek benim olmadığımda sen olacaksın ayakların üzerinde sapasağlam durup senin düşmeni isteyen insanların üstesinden geliceksin onlar seni değil sen onları düşürüceksin seni kıskananlar olacak ayağını kaydırmaya çalışanlar olacak ama sen hiçbir zaman izin vermeyip güçlüce durucaksın karşılarında herkes senden korkacak raddeye gelecek

küçük kız:nasıl yapıcam ki baba ben o kadar güçlü nasıl olucam senin gibi mi olucam

baba:evet prensesim benim gibi olucaksın benim sahip olduğum herşey senin

küçük kız:herşey mi o büyük binalar bu koca ev bile mi

baba:evet fıstığım

küçük kız:peki ya abim o istemezse benim olmasını

baba:gerekirse abinin bile düşmesini sağlarsın fıstığım

küçük kız babasının ne dediğini anlamıyordu ne demek istiyordu babası abisinin düşmesini nasıl sağlayabilirdi ki

küçük kız:nasıl yani bisikletini mi deviricem

babası gür bir kahkaha atar

baba:evet güzel kızım gerekirse bisikletini devireceksin

demiş ve kızının saçlarını okşamıştı

baba:benim kızım herkesten güçlü herkesten zengin olucak ve bende her zaman yanında olucam

küçük kız:baba sen hiç gitme tamam mı beni yalnız bırakma

baba:zamanı geldiğinde bensiz de hayatta kalmayı öğreneceksin bebeğim ama o zamana kadar söz veriyorum hep arkanda olucam

küçük kız bisikletten indi

küçük kız:baba bugün seninle işe gelebilir miyim

baba:tabi ki prensesim hadi atla sırtıma gidelim

küçük kız hevesle babasının sırtına bindi

küçük kız:hadi babaaa işimize gidelim madem herşey benim orası da benim tam yol ileri gidelim

baba:gidelim bakalım

demiş ve kızıyla beraber arabasına doğru adımlamıştı
...
böylelikle karvenlerin ilk fitil tohumu atılmış küçük kız babasının ne demek istediğini anlamamış olsa bile zamanla anlamaya başlayacaktı

polat karven ve ahsen karven ilk kazığı birbirlerinden yiceklerdi

küçük kız zamanla babasına bile güven olmadığını çok ağır bir şekilde öğrenecekti
...
-KARVENLERİN HAYATINA HOŞGELDİNİZ-