Pıhtım ya Pıhtım

“Özge!Getirtme beni oraya,şuraya gel!”Annemin duymadığı barış yüzünden azar yiyorum yemin ediyorum.Kendimi bazen evlatlık hissediyorum resmen ya.”Ne var?”Annem pis pis yüzüme baktı.”O ne biçim bişey.No vor.”Dedi beni taklit ederek.”Otur şuraya.”Mecbur oturdum.Yoksa beni zorla okuttururdu.
“Yarın evleniyorsun.”
“Ne!”Ulan ne evlenmesi.”Saçmalama anne!”Diyip odama doğru yol aldım,
“Gel buraya!Baban kemiklerini kıracak senin!Çabuk gel buraya!”
İnadına gitmedim.Artık yeterdi yani.Bu kadar da olur mu ya?
Kapımı sertçe açıp içeri girdi.”Ben sana niye bağırıyorum!”
“Bağırma anne o zaman!”Sinirleri daha da büyüdü.Allahım biri beni kaçırabilir mi,lütfen!
“Terbiyesiz!Babana gelince anlatacak!Gelsin de kemiklerini kırsın!”
Kapamı kapatıp yatağımda uzandım.Yelefonumu alıp kankime yazdım.

Özge:
Bıktım yemin ederim ya!Bıktım!

Aleyna:
Ne oldu kız?Yada yine ne oldu?

Özge:
Anamlar beni evlendiriyormuş.Vallaha kaçıcam bu evden😡

Aleyna:
Oha lan.Ne yapabiliriz ki?Elimden ne geliyorsa yaparım.

Tam mesaj yazacakken babamdan mesaj geldiğini farkettim.Annem kesin babamı arayıp beni anlatmıştı.

Babam:
Özge.Annene niye terbiyesizlik yapıyorsun sen?

Özge:
Sizin yaptığınız doğru mu baba?

Babam:
Biz senin büyüğünüz.Ne istersek onu yapacaksın.

Özge:
Allah beni biliyor.Şu düğün bir insancım tarafından bozulsun çok mutlu olucam.

Babam:
Sıkarlar biraz.

Mesajlaşmadan çıkıp telefonumda biraz short gezdirdim.Amam yine sıkıcı.Zorla evlenmek gerçekten can sıkıcı.

Aleyna:
Yapacak birşey yok gibi.Ailen ile konuşsam asla olmaz.

Yukarıda beliren Aleyna’nın mesajına tıkladım.

Özge:
Birşey yapamayız.Artık üvey evlat gibi hissediyorum.Üvey evlatmışım acaba?

Aleyna:
Umarım evlatlıksınız Özge.Bu aileye anne,baba diyeceğine git başkalarına de.

Özge:
Kesinlikle evet

Aleyna:
Ee ne yapcan?

Özge:
Kaçsammı siye düşündüm ama olmaz gibi.

Aleyna:
Niye?

Özge:
Polise falan giderler kayboldu diye.

Aleyna:
Benim eve gel.Annemler birşey demez.

Özge:
Bilemem ki.Annemler seni biliyor.Bulurlar.

Aleyna:
Kızım aşiretmisşniz siz?

Özge:
Hayır.

Aleyna:
Uf.Ne yapacağız ya.Xorla evlenmek ne demek.😔

Özge:
Sağol aşkım.Ama yapacak birşey yok.

Aleyna:
Yanındayım güzelim☺️

Özge:
😘

Mesajlaşmadan çıkıp bpüoş boş bişeyler izledim.Ama birandan da şu zorluluk seviyesi…
“Özge!”Yine ne var acaba?Pıhtım yani pıhtım.
“Ne var yine anne?”
“Terbiyeli ol biraz.”
“Ne oldu anne?”
“Bak şimdi.Yarın bu evde değilsin.Aşirete gelin gidiyorsun.Dikkatli ol.Yoksa gönderirler seni geri.Sakın adama yamukluk etme.Kararlarına saygı duy.”
Şaka mıydı bu?Rüyaysa uyandır beni Ya Rabbim.Bişrye demeden odama gittim.”Gitme sene!Gel şuraya!Soğan doğra!”
“Allah aşkına.Ne istersen yapayım ama beni evlendirme anne.”
“Oldu paşam.Tabii.”Umarım o adam iyidir ya.Yoksa vallaha kaçarım.
Gidip mecbur soğan doğradım.Bu evden kurtulduğumamı sevinsem,yoksa aşirete gelin gideceğimi mi?İkiside çok kötü.Soğanı doğrayıp odama geçtim.
Odamdaki dolaba mı saklansam?Yok ya bulurlar.Camdan atlayıp kaçsam?
Babam ne kişi var ne kişi yok toplar bulur beni.Son çarem.Aleynalara gitmek.

Özge:
Aleyna.Size gelebilirmiyim?

Aleyna:
Gel tabii.Ben annemleri tembihlerim.

Giyinip Anneme çaktırmadan odamdan çıktım.Yürüyerek Aleynaların evine doğru ürümeye başladım.Umarım kimseye denk gelmezdim.

3-2 dakika sonra Aleynaların kapısını çaldım.Akeyna kapıyı açıp beni odasına aldı.

“Ne oldu güzelim?”Sıkıntılı bir şekilde nefes verdim.
“Evlendirmekle kararlılar.”
“Allah kahretsin ki yapacak birşey yok.”Kollarımı uzatıp ona sarıldım.Tek çarem burada saklanmaktı.

Bir 2 saat sonra kapı çaldı.Kesin Annemler gelmişti.
“Sakın çıkma burdan.Kapıyı kilitle arkamdan.”Kafamı sallayıp kapıyı kilitledim.Korkudan titremeye başladım.Aleyna umarım kurtarabilirdi.

Hemen kapı tıkırdadı.”Özge!”Bu babamın sesiydi.Yandım sanırım.
“Özge!Çık Şurdan!”Kapıyı birkaç kere zorladı.Olmayınca kapıyı kırdı.İçeri girdiğinde yüzünden sinir akıyordu.Hızla kolumu sıkıp beni dışarı çıkardı,
“Bıraksana,acıtıyorsun!”
“Yürü!”
“Özge!”Diye bağırıyordu Aleyna.Ama çaresi yoktu.

2 gün sonra:
Annem mecbur gelinlik giydirmişti.Şu an şu gelinliği yırtasım geliyordu.
Acilen birşeyler yapmam gerekti.Çünki şu an ayarladıkları düğün yerindeydik.
“Ben gelin odasına gidiyorum.Makyajımı tazeleyeceğim.”Diye yalan uydurdum.Annem yanımdan gelmeye başladı,
“Anne gelme.Yoksa bu kız annesiz birşey yapamaz defler.Gelme.”Yalanıyla Annem kandı.Durdu oturduğu yerde.Hızlıca gelin odasına gittim.Oturdum koltuğa.Birşeyler düşünmeye başladım.