33

Yazardan...

Saat dilimini yitirmişti Yağız Dünya artık onun için durmuştu Oğuz ve Ayaz yıkılmıştı ama yağıza destek olmaya çalışıyordu....

Bebek düşmüştü....Yağız ne yapacaktı bunu nehire nasıl söylerdi bilmiyordu o adamı diriltip tekrar öldürmek istiyordu ama artık herşey için çok geç olmuştu doktor çıkmıştı.
-Hastayı görebilirsiniz"diyip gitmişti yağızda o güç yoktu birlikte odaya girdiler nehir yorgundu yağıza baktı.
-b bebeğim iyi mi"dedi Ayaz ve Oğuz başını öne eğdi Yağız yaklaşıp sevdiği kadının elini tuttu boğazı düğümlenmişti.
-y yağız bebeğim iyi mi dedim sana" demişti Yağız söze girdi.
-nehirim bebeğimiz"dedi nehirin gözleri doluyordu.
-hayır hayır "demişti.
-Kaybettim güzelim"dediğinde hıçkırarak ağlamaya başladı.
-Yalan söylüyorsun yalan bebeğim nerdee!!" Diye çığlık atıyordu Ayaz koşarak doktoru çağırmaya gitti nehir çığlık atıyor Oğuz ve Yağız tutmaya çalışıyordu hemşire hemen sakinleştirici iğneyi vurdu biraz debelendi ama sonrasında duruldu.
-Neden bizi kurtarmadın"diyip bayılmıştı bu söz yağızı kırk yerinden bıçakladı artık hiçbirsey eskisi gibi olmayacaktı herkes hastaneye gelmişti Yağız odadan çıktı olduğu yere düştü Oğuz koştu
-Kurtaramadim lan!!" Diye haykırdı Oğuz sarıldı.
-yağız!kendine gel"demişti ama artık hiçbirsey eskisi gibi olmayacaktı.....

***
Gözlerimi açtım elimi karnıma koydum bebeğimi kaybetmiştim hemde o şerefsiz yüzünden yanımda duran Yağız Oğuz abim ve Ayaz abime baktım hepsi kafasını eğdi.
-Bakın yüzüme"dedim yaşlı gözlerle onlara baktım kafalarını kaldırıp bana baktılar.
-Sorsam dünyayı yakardınız , koskoca Yağız Demir ha koskoca Kerem karanin oğulları beş gündür nerdeydiniz!!"diye bağırdım ama ses yoktu yavaşça ayağa kalktım.
-Cevap yok noldu o heybetinize ne oldu o gücünüze cevap verin bana!" Diye haykırdım onlara vuruyordum ama tepkileri yoktu geri geri yürüyüp yere düşmüştüm..
-Bebeğimin katili sadece o değil sizsiniz" dedim göz yaşlarımı serbest bıraktım...

Ayağa kalktım yalın ayak yürümeye başladım nereye gittiğimi gideceğimi bilmiyordum elim karnimda yürüyordum kaybetmiştim onu koruyamadım hastanenin önünde ki parka oturdum oynayan çocukları izliyordum hamile kadınlar yeni doğan bebeği olan kadınlar kalbime bıçak gibi batıyordu ayağa kalktım ve yürümeye devam ettim belimde bacaklarımda hissetiğim el ile yağıza baktım tepki veremiyordum .

Eve gelmiştik öylece bakıyordum göz yaşlarım benden bağımsız gözümden düşüyordu ellerim hayla karnımdaydı koltuğa uzandım ve gözlerimi kapattım....

Yazardan.....

Nehir aklını adeta kaybetmiş gibiydi Yağız ise çaresizdi...
Herkes oradaydı ama nehir adeta yoktu öylece gözlerini yere dikmiş elleri karnında duruyordu.
-Annecim iç biraz şundan ilaç alıcaksın"dedi Açelya ama kızı tepki vermiyordu hepsi endişeliydi kafasını kaldırıp babasına baktı gülümsüyordu evet delirmişçesine gülümsüyordu.
-Ayağim taşa takılsa yanımda olurdun ya nerdeydin"dedi Kerem sessizce baktı olaylardan çok sonra haberi olmuştu nehirin bakışları tek tek hepsinde gezdi
-Hepinizden nefret ediyorum "dedi sessizce ardından ayağa kalkıp bağırdı.
-DUYDUNUZMU HEPİNZİDEN NEFRET EDİYORUM!"dedi hıçkırarak ağlıyordu Kerem ayağa kalkıp kızını bağrına bastı Açelyanın çığlıkları yükseldi evde artık onu toplamak imkansızdı.....